bk128 - page 217

280
การอภิ
ปราย
และลั
กษณะของกิ
จกรรมที่
ทํ
าให
นั
กเรี
ยนได
ปฏิ
สั
มพั
นธ
ระหว
างผู
เรี
ยนและ
สิ่
งแวดล
อมได
เรี
ยนรู
โดยการสั
งเกตจากตั
วแบบต
างๆ
3.1.2 ผู
สอน
ผู
สอนเป
นผู
ที่
มี
บทบาทสํ
าคั
ญของการจั
ดกิ
จกรรมการเรี
ยนรู
ผู
สอนเป
นผู
ที่
มี
ความรู
ความสามารถและมี
ประสบการณ
อั
นยาวนาน ในเรื่
องความสามารถในการจั
ดรายการวิ
ทยุ
และในเรื่
องจรรยาบรรณสื่
อมวลชนเป
นอย
างดี
ทํ
าให
สามารถถ
ายทอดความรู
ทั
กษะได
อย
างชั
ดเจน
และสามารถยกตั
วอย
างสถานการณ
ที่
ทั
นต
อเหตุ
การณ
ในป
จจุ
บั
น นอกจากนี้
ยั
งเคารพความคิ
ดเห็
และประสบการณ
ของผู
เรี
ยนมี
กระตุ
นให
ผู
เรี
ยนแสดงความคิ
ดเห็
นและนํ
าความรู
และประสบการณ
เดิ
มของตนออกมาใช
ให
มากที่
สุ
ดและสร
างบรรยากาศในการทํ
ากิ
จกรรมที่
เป
นกั
นเองสนุ
กสนาน
และยื
ดหยุ
น ผู
เรี
ยนจะเรี
ยนรู
ได
ดี
หรื
อไม
นั้
นส
วนหนึ่
งขึ้
นอยู
กั
บบทบาทและลั
กษณะของผู
สอนใน
การถ
ายทอดความรู
และหาวิ
ธี
การจั
ดกิ
จกรรม วิ
ธี
การกระตุ
นให
ผู
เรี
ยนนํ
าความรู
และประสบการณ
เดิ
มของตนมาใช
ในการเรี
ยนรู
นอกจากการจั
ดกิ
จกรรมการเรี
ยนรู
ที่
ผู
สอนต
องเข
าใจในกระบวนการ
เรี
ยนรู
โดยเน
นงานปฏิ
บั
ติ
การกระทํ
าเชิ
งภาษา และการปรั
บเปลี่
ยนมโนทั
ศน
แล
วผู
สอนต
องมี
ความ
เข
าใจในธรรมชาติ
และพั
ฒนาการของผู
เรี
ยน โดยต
องสร
างความสั
มพั
นธภาพที่
ดี
กั
บกลุ
มผู
เรี
ยน
เคารพและยอมรั
บคุ
ณค
าให
เกี
ยรติ
ในประสบการณ
ของผู
เรี
ยนแต
ละคนก็
จะเป
นสิ่
งที่
ทํ
าให
การจั
กิ
จกรรมดํ
าเนิ
นไปได
ด
วยดี
เช
นกั
นซึ่
งสอดคล
องกั
บนฤมลตั
นธสุ
รเศรษฐ
(2533) กล
าวว
า ผู
สอน
และผู
เรี
ยนจะวางแผนการเรี
ยนรู
ร
วมกั
น โดยผู
สอนเป
นผู
คอยให
การชี้
แนะและเป
นแหล
งวิ
ทยาการ
ให
กั
บผู
เรี
ยน เพื่
อให
เกิ
ดประโยชน
ต
อการเรี
ยนรู
นั้
น ผู
สอนต
องเป
นผู
ที่
มี
ความเข
าใจในกระบวนการ
การคิ
ดไตร
ตรองและเนื้
อหาของความพึ
งพอใจในชี
วิ
ตเป
นอย
างดี
เพื่
อที่
จะถ
ายทอดให
ผู
เรี
ยน
สามารถสร
างความรู
ใหม
และนํ
าไปใช
ได
อย
างมี
ความมั่
นใจ ซึ่
งสอดคล
องกั
บทิ
ศนา แขมมณี
(2540) ที่
กล
าวว
า การที่
ผู
สอนดํ
าเนิ
นตามขั้
นตอนให
ผู
เรี
ยนเกิ
ดการเรี
ยนรู
ตามวั
ตถุ
ประสงค
ด
วย
วิ
ธี
การต
าง ๆ ที่
แตกต
างกั
นไปตามองค
ประกอบและในขั้
นตอนสํ
าคั
ญอั
นเป
นลั
กษณะเฉพาะ
หรื
อลั
กษณะที่
เด
นที่
ขาดไม
ได
เลยของวิ
ธี
การนั้
น ซึ่
งในตั
วอย
างที่
พบในวิ
ธี
การสอน เช
การสาธิ
ต การอภิ
ปราย การบรรยาย การแสดงละคร กรณี
ตั
วอย
าง เกม สถานการณ
จํ
าลอง
โดยที่
ผู
สอนที่
เลื
อกมาใช
ในการวิ
จั
ยในครั้
งนี้
และบรรยากาศในการจั
ดกิ
จกรรมการเรี
ยนรู
นั้
มี
ส
วนสํ
าคั
ญ โดยมี
บรรยากาศที่
เป
นกั
นเอง มี
ความเคารพในตั
วของผู
เรี
ยน และสอดคล
องกั
งานวิ
จั
ยของพงษธร ตั
นติ
ฤทธิ
ศั
กดิ์
และคณะ (2552) ซึ่
งพบว
า การเตรี
ยมผู
สอนต
องมี
กระบวนการ
ให
ผู
สอนเข
าใจความเชื่
อพื้
นฐานของตนเอง และมี
ประสบการณ
ตรงกั
บเครื่
องมื
อหรื
อกิ
จกรรมที่
จะ
ใช
ได
อย
างเหมาะสม และสอดคล
องกั
บสภาวะในป
จจุ
บั
นขณะของผู
เรี
ยน
1...,207,208,209,210,211,212,213,214,215,216 218,219,220,221,222,223,224,225,226,227,...374
Powered by FlippingBook