st124 - page 209

194
“ฆูนุ งฌึ รัย” หรื อภูเขาต้นไทรหมายถึงเมื องอยู่ในเมื องไทรบุ รี ซึ่ งเดิมเป็ นของ
ไทยปั จจุบันคือรัฐเกดะห์ ขึ้ นอยู่กับประเทศสาธารณรั ฐมาเลเซีย (อ่ วม รัตนประทุ ม. สัมภาษณ์ :
20สิ งหาคม 2549). คนไทยในไทรบุรีเล่าว่ า “ที่ ไทรบุรี เมื่อก่อนมี ชาวเลโอรังลาอุ๊ต (อู รั กลาโว้ย)
อาศัยอยู่มากทุกวันนี้ เป็ นมุ สลิมไปหมดแล้ว เพราะมี “ธรรมทู ต” ชาวมุสลิมชักชวนให้ นับถือ
ศาสนาอิสลามมีสมาคมให้ ทุ นการศึ กษา สร้างบ้านให้อยู่ และอบรมให้ ความรู้เรื่ องศาสนาจน
กลมกลืนเข้าด้วยกัน”
ในช่วงที่มีพิธีลอยเรื อชาวเลชุ มชนบ้านหัวแหลมและสังกาอู้ทุกครอบครัวหยุดงาน
มาร่ วมฉลองมีการดื่มเหล้า ร้องรําทําเพลงตลอด 3วัน 3คืน ในอดี ตช่วงเวลาดังกล่าวคลื่ นลมแรง
เรื อเล็กไม่สามารถออกทะเลได้ แต่ ปัจจุ บันใช้เรื อหางยาวลําใหญ่ ใครที่ต้องการออกทะเลวางอวน
อนุ โลมให้บริ จาคเป็ นเงินหรื อเหล้าแทนการเข้าร่ วมได้ ในงานลอยเรื อจะมีสมาชิ กชาวเลซึ่ งเป็ น
ญาติพี่ น้องจากเกาะอื่น เช่น เกาะจํา เกาะพีพี เกาะอาดังและเกาะภูเก็ตมาร่ วมด้วย
ในพิธีลอยเรื อปลาจั๊กนี้ มีกิ จกรรมและพิธีกรรมซับซ้อนหลายขั้นตอน เริ่ มจากการ
สร้ างและซ่อมแซมที่พักชั่วคราว (ซาเราะ) การเตรี ยมสถานที่ อุปกรณ์และขนมเครื่ องเซ่นพิธีเซ่ น
ไหว้บรรพบุรุษ “โต๊ ะกรามั้ ย”พิธีตัดไม้ (ไม้ระกําและไม้ตีนเป็ ด)นํากลับมาแห่รอบศาลบรรพบุ รุษ
(โต๊ะอาโฆฮฺเบอราตัย) พิ ธีต่ อเรื อลาจังพิธี ฉลองเรื อ พิธีสาดนํ้ า (เลฮฺ บาเลฮฺ) พิธีลอยเรื อพิธี ตัดไม้
ทําไม้กันผี (ไม้ตีนเป็ ด)พิธีปั กไม้กันผี (กายูพาฮาดั๊ก)พิธีฉลองไม้กันผี และพิธีทํานํ้ ามนต์ สะเดาะเคราะห์
และทําขวัญความซับซ้อนของพิธี กรรมแต่ละขั้นตอนดังกล่าวบ่งบอกถึ งการให้ความสํ าคัญและ
ความตั้ งใจของเจ้าของวัฒนธรรมในการประกอบพิธีกรรม
ปราฮู ปลาจั๊กหรือปราฮู ลาจัง1 เรื อที่ชาวเลใช้ในพิธี ลอยเรือเป็ นเรื อต่อด้วยไม้ระกํา
เป็ นรู ปย่อส่ วนของเรื อสําเภาขนาดใหญ่ หัวแหลมท้ายยกสู งโค้งมนแล่นใบติ ดแจวข้าง 7คู่ หรื อ
12 คู ่ เป็ นเรื อที่งดงามมาก จากการศึ กษาของผู ้ วิจัยพบว่า มี ลักษณะคล้ายเรื อใบขนาดใหญ่ของ
อิ นโดนีเซี ยที่ ใช้กันอยู่ในปั จจุบัน(เปลี่ยนมาใช้เครื่ องยนต์) ซึ่ งมี หัวเรื อแหลมยาวยื่นไปข้างหน้ า
เรี ยกว่า Perahu Pinisi หรื อKapal Pinisi แต่ อัมรี (Amri Sidik. Interviewee :March30, 2008). ไกด์
ชาวอินโดนี เซี ยและเพื่อนๆชาวเรื อมี ความเห็นว่ า “ปราฮู ลาจัง”น่ าจะมาจากคําว่ า PerahuLayar
ในภาษาอิ นโดนีเซี ยหมายถึง เรื อใบขนาดเล็กซึ่ งใช้กันในแถบทะเลอิ นโดนีเซี ยในอดี ตแต่จาก
ภาพเขียนและเรื อใบจําลองที่เป็ นสัญลักษณ์ของอินโดนีเซี ยซึ่ งจัดแสดงในพิ พิธภัณฑ์เมืองมากัสซ่า
ไม่ ปรากฏว่ามีกรรเชียง 7คู่ หรื อ12คู ่ บริ เวณแคมเรื อทั้ งสองทํานองเดียวกันในภาษามลายู คําว่ า
“ลาจัง”หมายถึง“เรื อใบ”แต่รายละเอียดของรู ปแบบเรื อแตกต่างกัน อย่างไรก็ตามพบว่ารู ปแบบเรื อ
1 ตรงกับภาษามาเลย์ว่า เปอ (ทํา)+ลาจัง (เรื อใบ)หมายถึ งการทําพิธีลอยเรื อ