st124 - page 207
192
มากั
ดนาซิ
ตะมากั
ดลาโลด กิ
นข้
าวก็
กิ
นไม่
ลง
โต๊
แป๊
ะบี
นี
ยั
จรู
มั
ฮปลี
เมา โต๊
ะแป๊
ะบนบาน “บ้
านเจ็
ดชั
้
น”
อี
ตู
บารู
โต๊
ะแป๊
ะนะซารามั
ย
โต๊
ะแป๊
ะจึ
งสบายตั
ว
ฯลฯ
เนื
้
อหาในบทเพลงนี
้
นอกจากจะยื
นยั
นว่
า มี
ชื่
อสถานที่
รอบเกาะเป็
นภาษาชาวเลหรื
อ
ภาษามาเลย์
ซึ
่
งมาจากตระกู
ลภาษาเดี
ยวกั
นแล้
วยั
งกล่
าวถึ
งประเพณี
ที่
เป็
นอั
ตลั
กษณ์
ของชาวเล
ได้
แก่
ประเพณี
การแก้
บนด้
วยบ้
านเจ็
ดชั
้
นหรื
อ“รู
มั
ฮปลี
เมา”สํ
าหรั
บผู
้
ที่
ป่
วยหนั
กที่
กล่
าวถึ
งในบทเพลง
ท่
อนสุ
ดท้
ายเมื่
อต้
องการจบเพลงว่
าเมื่
อโต๊
ะแป๊
ะอาการหนั
กมากก็
จะบนว่
าถ้
าหายป่
วยจะสร้
างบ้
าน
จํ
าลองเจ็
ดชั
้
นถวายหลั
งจากนั
้
นโต๊
ะแป๊
ะก็
สบายตั
วขึ
้
นและยั
งแสดงให้
ว่
าการขั
บเพลงของชาวเล
จะเริ่
มด้
วยการไหว้
ครู
เช่
น ในเพลงนี
้
กล่
าวถึ
ง “โต๊
ะเบอแลบ บึ
รายุ
ด” ซึ
่
งนั่
งไกวชิ
งช้
าไม้
(บึ
รานุ
ยปาปั
น)อยู
่
ที่
แหลมโตนด
ตํ
านานคลื่
นเจ็
ดลู
กหรื
อ “รู
มั
ก ตู
โยะ”
เป็
นตํ
านานหนึ
่
งที่
น่
าสนใจ เล่
าสื
บทอดมาจาก
บรรพบุ
รุ
ษของชาวเลเกาะลั
นตาและเกาะปู
ว่
าเมื่
อครั
้
งโบราณมี
คลื่
นยั
กษ์
เจ็
ดลู
กซั
ดขึ
้
นมาท่
วมเกาะ
ต่
าง ๆ ชาวเลวิ่
งหนี
ขึ
้
นไปบนยอดเขาเกาะปู
และรอดชี
วิ
ตมาได้
ด้
วยการยึ
ดเกาะต้
นหญ้
า
จนกระทั่
ง “พระพุ
ทธบาท” (พระพุ
ทธเจ้
า) มาห้
ามทะเลอี
กสํ
านวนเล่
าว่
าเกาะลั
นตาถู
กคลื่
นยั
กษ์
เจ็
ดหน่
วย(ลู
ก)ซั
ดนํ
้
าท่
วมเกาะจมอยู
่
ใต้
นํ
้
า เหลื
อแต่
เขาเกาะปู
เพี
ยงศอกเดี
ยวจนกระทั่
งดาโต๊
ะดามั
้
ย
(พระพุ
ทธเจ้
า)สั่
งให้
คลื่
นหยุ
ดปรากฏว่
ามี
คนรอดเพี
ยงคนเดี
ยวคื
อคนที่
วิ่
งขึ
้
นไปบนยอดเขาเกาะปู
และจั
บหญ้
าตี
นกาไว้
ปั
จจุ
บั
นที่
ช่
องเภาช่
วงนํ
้
าลดจะเห็
นรอยหยั
กของคลื่
น7ลู
ก(บู
เด็
นคบคน.สั
มภาษณ์
: 18กั
นยายน 2550)หลั
งจากเกิ
ดเหตุ
การณ์
สึ
นามิ
ตํ
านานคลื่
นยั
กษ์
ที่
กํ
าลั
งจะเลื
อนหายไปกลั
บฟื
้
น
คื
นกลั
บมาเล่
ากั
นใหม่
และมี
การตั
้
งข้
อกั
งขาต่
อกั
นอี
กว่
าคลื่
นยั
กษ์
ครั
้
งนี
้
เพิ่
งจะมาเพี
ยง3ลู
ก เท่
านั
้
น
ยั
งไม่
ครบ 7 ลู
ก
หลั
งคลื่
นยั
กษ์
สึ
นามิ
ยั
งมี
เรื่
องเล่
าในกลุ่
มชาวเลอี
กเรื่
องหนึ
่
งว่
ามี
ปลาวาฬตั
วหนึ
่
งมาเข้
าฝั
น
โต๊
ะหมอฮู
เด็
นสามคื
นติ
ดกั
นเพื่
อขอความช่
วยเหลื
อ วั
นรุ่
งขึ
้
นคนแห่
กั
นไปดู
ปลาวาฬที่
มาเกยตื
้
น
ที่
โหนหน้
าเปรว (เนิ
นทรายหน้
าสุ
สาน) โต๊
ะดาเอ๊
ะชาวเลที่
แข็
งแรงมาก ว่
ายนํ
้
าเวี
ยนไปขึ
้
นหลั
ง
ปลาวาฬปี
นขึ
้
นไปบนหั
วไหว้
กาดทํ
าพิ
ธี
ปั
ดรั
งควาญ เมื่
อโต๊
ะดาเอ๊
ะลงจากหลั
งปลาวาฬปลาก็
ขยั
บ
ครี
บขยั
บคอถอยหลั
งลงนํ
้
าไปแต่
คนจี
นกั
บมุ
สลิ
มบ้
านหั
วแหลมตามมาจั
บปลาวาฬตั
วนั
้
น โดยใช้
เรื
อ2ลํ
าลากปลาวาฬเข้
าฝั่
งที่
บ้
านหั
วแหลมแล้
วเชื
อดแล่
เนื
้
อเอาไปขายที่
ตรั
งและนครศรี
ธรรมราช
กระดู
กเอาไปฝั
ง เชื่
อกั
นว่
า ปลาวาฬตั
วนั
้
นเป็
นตั
วการทํ
าให้
เกิ
ดสึ
นามิ
เพื่
อลงโทษเพราะสึ
นามิ
ทํ
าลายเฉพาะที่
บ้
านหั
วแหลมแต่
ที่
สุ
สานชาวเลไม่
ถู
กทํ
าลาย(ประชา ทะเลลึ
ก.สั
มภาษณ์
: 9มิ
ถุ
นายน 2550)
1...,197,198,199,200,201,202,203,204,205,206
208,209,210,211,212,213,214,215,216,217,...308