st124 - page 203

188
พัฒนาแตกต่างกันส่ งผลให้เกิดแบบแผนวัฒนธรรมและประเพณี ที่ แตกต่างกัน จนบางครั้ งแทบ
ไม่ เหลือร่ องรอยความคล้ายคลึ งในอดีต แม้ชาวจีนโพ้นทะเลที่อาศัยอยู่ในประเทศเดียวกั น เช่น
ในประเทศไทยก็จะไม่มีแบบแผนวัฒนธรรม “จีน” รู ปแบบใดเป็ นหลักมาตรฐาน
ในการศึกษาครั้ งนี้ ผู้วิจัยจึ งศึกษาประเด็ นแรกเท่ าที่สื บย้อนกลับไปได้ในขณะที่ทําวิ จัย
และให้ความสําคัญกับประเด็ นที่สอง โดยเน้นศึกษาเกี่ ยวกับขบวนการปรับเปลี่ ยนและการธํารง
อัตลักษณ์ทางชาติ พันธุ์ของชาวเกาะลันตาทั้ง4กลุ่ มหลังจากที่เข้ามาตั้ งถิ่นฐานบนเกาะลันตาแล้วจนถึง
ปัจจุบันซึ่ งปรากฏหลักฐานชัดเจนให้ศึ กษาได้ในช่ วง7ชั่วอายุคนโดยพิจารณาจากอัตลักษณ์ ของ แต่ ละ
กลุ่มที่ปรากฏในตํานานความเชื่อประเพณี และพิธีกรรมต่ างๆซึ่ งเป็ นภูมิวัฒนธรรมและเครื่ องมือ
สื บสานเรื่ องราวในอดีตภาษาสัญลักษณ์ที่ ใช้ในการสื่ อสารปฏิ สัมพันธ์กันภายในกลุ่มและต่างกลุ่ ม
วัฒนธรรมการแต่งกายอัตลักษณ์ที่ ปรากฏบนเรื อนร่ างของผู ้ คนซึ่ งอาจจะบ่งบอกถึงความเป็ นเขา
เป็ นเราได้ อาหารวัฒนธรรมการกิ นเพื่อความอยู่รอดซึ่ งแฝงคติความเชื่อไว้เบื้ องหลัง ยานพาหนะ
และที่พักอาศัยศูนย์รวมกลุ่มชาติพันธุ ์ เครื่ องมือทํามาหากินและเดิ นทาง และการแสดงพื้นบ้าน
พื้นที่ สําหรั บสร้างสรรค์ เผยแพร่ และสื บทอดอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรม
อัตลักษณ์ การปรับเปลี่ ยนและการธํารงอัตลักษณ์ ทางชาติพันธุ์ ของชาวเล
อัตลักษณ์ด้ านตํานานความเชื่อ ในบรรดากลุ่มชาติ พันธุ ์ บนเกาะลันตาด้วยกันชาวเลเป็ น
กลุ่ มที่ อาศัยบริ เวณหมู่เกาะลันตามายาวนานที่สุ ด และเป็ นกลุ่มที่ ไม่มี ภาษาเขียน การบันทึ ก
เรื่ องราวประวัติศาสตร์เพื่อสื บทอดไปสู่ ลูกหลานจึ งผูกเรื่ องเป็ นตํานานเพื่อให้ง่ายแก่ การจดจําและ
สะดวกในการสื บทอดต่อไป เช่ นเดียวกับกลุ่มชาติพันธุ์ดั้ งเดิ มทั่วไป และด้วยวิ ถี ชีวิตที่ สั มพันธ์
ใกล้ชิ ดกับสภาพแวดล้อมธรรมชาติมากที่สุ ดมีความเชื่อในสิ่ งเหนือธรรมชาติ และวิ ญญาณบรรพบุรุ ษ
จึงมีตํานานเรื่องเล่าเกี่ยวกั บสิ่งศักดิ์ สิ ทธิ์ ตามความเชื่อดั้ งเดิมของกลุ่มซึ่ งเป็ นอัตลักษณ์ที่ มีตัวตน
สามารถมองเห็ นได้ ในรู ปลักษณ์ของสัตว์บกสัตว์นํ้ าต้นไม้ ทะเลและสถานที่บนเกาะลันตาและ
หมู่เกาะใกล้เคียงมากที่ สุ ดดังเช่น
ตํานานโต๊ ะบุหรง เล่ากันว่าครั้ งหนึ่ งขณะที่บรรพบุรุษของชาวเลเผชิ ญกับพายุคลื่นลมแรง
กลางทะเลมีนกตัวหนึ่ งบิ นมาเกาะเสากระโดงเรื อทันใดนั้ นพายุคลื่ นลมก็สงบลงทันที จึงเชื่ อกันว่ า
โต๊ ะบุ หรง สิงสถิ ตในตัวนก สามารถห้ามลมห้ามฝนได้ และเป็ นที่นับถื อของชาวเลทุกกลุ่ม
ตามตํานานดังนั้ นจึ งแกะสลักรู ปนก ไว้บนหัวเรื อปลาจั๊กหรื อลาจังที่ใช้ในพิธีลอยเรื อซึ่ งชาวเล
ให้ความสําคัญมากที่สุ ด มีศาลโต๊ะบุหรงเป็ นศาลบรรพบุรุษประจํากลุ่มชาวเลบ้านเกาะจําซึ่ งชาวจี น
และชาวไทยบนเกาะจํานิ ยมไปบนบานและในวันตรุษจี นของทุกปี จะนําหัวหมู ไปเซ่นไหว้ที่ ศาลด้วย