st124 - page 169

154
หนั
งสื
อหน้
าบ้
านต้
องอ่
านเสี
ยงดั
งให้
ได้
ยิ
นออกมานอกบ้
าน เพราะครู
จะเดิ
นตรวจตามบ้
านว่
าใคร
อ่
านหนั
งสื
อบ้
าง หากใครขี
เกี
ยจอ่
านหนั
งสื
อหรื
อไม่
ช่
วยพ่
อแม่
ทํ
างานบ้
าน ผู
ปกครองขู
ว่
าจะฟ้
องครู
ซึ
งได้
ผลมากเพราะเด็
กเชื่
อฟั
งครู
กลั
วครู
ไม่
รั
ก” “ผู
ปกครองกั
บครู
ทุ
กคนสนิ
ทสนมกั
นเหมื
อนญาติ
พี่
น้
อง
ไม่
ว่
าจะเป็
นพวกไหนพบกั
นก็
ชวนไปกิ
นข้
าวที่
บ้
านมี
งานประเพณี
ก็
ไปร่
วม”
ชาวจี
นรุ่
นแรกๆที่
เปลี่
ยนมาใช้
นามสกุ
ลแบบไทย เป็
นต้
นตระกู
ลของลู
กหลานชาวจี
ที่
เกิ
ดในประเทศไทยหรื
อลู
กผสมที่
เกิ
ดจากชาวจี
นแต่
งงานกั
บชาวไทยหรื
อชาวมุ
สลิ
มหรื
อชาวเล
ที่
เรี
ยกว่
า “บาบ๋
า”ปั
จจุ
บั
นคื
อชาวไทยเชื
อสายจี
นที่
อาจจะถู
กกลื
นกลายเป็
นชาวไทยเชื
อสายไทย
ไปแล้
วขณะที่
ชาวมุ
สลิ
มบางครอบครั
วเปลี่
ยนมาใช้
ชื่
อและนามสกุ
ลแบบไทยบ้
างแต่
จะมี
ชื่
อเป็
ภาษาอาหรั
บหรื
อภาษามาเลย์
ตามหลั
กปฏิ
บั
ติ
ในการตั
งชื่
อของชาวมุ
สลิ
มด้
วย
โรงเรี
ยนหลั
งแรกบนเกาะลั
นตาสร้
างขึ
นที่
บ้
านบ่
อแหนซึ
งเป็
นแหล่
งทํ
ามาหากิ
นของ
ชาวเกาะลั
นตาในยุ
คนั
น เป็
นโรงเรี
ยนของรั
ฐที่
เปิ
ดโอกาสให้
เด็
กทุ
กกลุ่
มชาติ
พั
นธุ
เรี
ยนร่
วมกั
แต่
เนื่
องจากชาวเลมี
ปั
ญหาเรื่
องภาษาและวั
ฒนธรรมที่
แตกต่
างจากกลุ่
มอื่
นมากไม่
กล้
าให้
ลู
กเข้
าเรี
ยน
ในช่
วงแรกถึ
งกั
บพาลู
กหนี
ไปอยู
ที่
เกาะอื่
นแต่
ระยะหลั
งเข้
าไปเรี
ยนร่
วมกั
นบ้
าง
“สมั
ยก่
อนมี
โรงเรี
ยนที่
บ้
านบ่
อแหนชาวเลเรี
ยนร่
วมกั
บเด็
กจี
นและเด็
กแขกมี
ชาวเลไป
เรี
ยน 3คนผมเรี
ยนแค่
ป.2แล้
วออกตามพี่
สาว (จ๊
ะนิ
ทะเลลึ
ก) ไปเล่
นรองแง็
งบั
งสิ
เดะชาวเลแขก
จากเกาะปอ เรี
ยนจบป.2บั
งบู
เด็
นโต๊
ะหมอผู
นํ
าชาวเลบ้
านบ่
อแหน เรี
ยนจบป.4” (เหง็
ม ทะเลลึ
ก.
สั
มภาษณ์
:6พฤษภาคม2549)
“ผมเข้
าโรงเรี
ยนอายุ
7ขวบที่
โรงเรี
ยนบ่
อแหนอาคารหลั
งคามุ
งจากนั
กเรี
ยน140 -150คน
มี
ทั
งเด็
กและผู
ใหญ่
ขนหน้
าแข้
งดํ
า มี
ครู
บุ
ญนิ
ตย์
(บ่
าวนุ
ย)และครู
มาตาบ 2คนสอนตั
งแต่
ป.1-ป.4
ครู
ใช้
กระดานดํ
า เด็
กนั
กเรี
ยนเขี
ยนบนกระดานชนวนต่
อมาโรงเรี
ยนบ่
อแหนย้
ายไปตั
งที
ศาลาด่
าน”
(บู
เด็
นคบคน.สั
มภาษณ์
:16 เมษายน2550)
เมื่
อชุ
มชนศรี
รายากลายเป็
นตลาดศู
นย์
กลางการแลกเปลี่
ยนสิ
นค้
า และศู
นย์
ราชการ
ประมาณปี
พ.ศ. 2466 มี
การสร้
างโรงเรี
ยนประชาบาลหลั
งแรกบริ
เวณที่
ตั
งศาลกรมหลวงชุ
มพร
ปั
จจุ
บั
นต่
อมาย้
ายไปสร้
างที่
วั
ดเกาะลั
นตา เมตตา ละงู
(สั
มภาษณ์
: 5กุ
มภาพั
นธ์
2549) เล่
าว่
ผมเองถู
กเกณฑ์
ให้
เข้
าเรี
ยนหนั
งสื
อในโรงเรี
ยนประชาบาลเกาะลั
นตา รุ่
นที่
3 เมื่
ออายุ
8ขวบ
ตอนนั
นครู
เต็
งซ้
าย (นายวิ
ชั
ย ตุ
ลารั
กษ์
) เป็
นศึ
กษาธิ
การ เดิ
มมี
ถึ
งประถมปี
ที่
4 เฉพาะรุ่
นที่
3
รุ่
นเดี
ยวที่
ขยายถึ
งประถมปี
ที่
6 เมื่
อเรี
ยนจบชั
นประถมปี
ที่
6 ในปี
พ.ศ. 2479ศึ
กษาธิ
การชื่
นายวิ
ลาส โปตะการั
กษ์
ตามตั
วให้
ไปเป็
นครู
(เกษี
ยณปี
2515) ดร.สํ
าอางค์
พ่
วงบุ
ตร อดี
อธิ
บดี
กรมพลศึ
กษา เป็
นทั
งเพื่
อนและลู
กศิ
ษย์
ของผมตอนนั
นครู
คนเดี
ยวนั
กเรี
ยน40-50คน
1...,159,160,161,162,163,164,165,166,167,168 170,171,172,173,174,175,176,177,178,179,...308
Powered by FlippingBook