st124 - page 161

146
แต่ละตระกูล รวมทั้งอัตลักษณ์อื่นๆของสังคมจีนฮกเกี้ ยนในภาคใต้แต่ ละสมัยแต่ละแห่งจึ ง
จําเป็ นต้องสอดคล้องกับการเปลี่ ยนแปลงต่างๆของสังคมจีนฮกเกี้ ยน ทั้งในสิ งคโปร์และ
ปี นังซึ่ งถือเป็ นศูนย์กลางของชาวจีนโพ้นทะเลเหล่านี้ ทั่วทั้งเอเชียตะวันออกเฉี ยงใต้ด้วย
การสร้างมิตรภาพและเครื อข่ายปฏิ สัมพันธ์ในลักษณะพิเศษของชาวเกาะลันตาอีกรู ปแบบ
หนึ่ งคือการยกลูกตนเองให้ เป็ น “เกลอ” กับลูกของญาติพี่ น้องหรือเพื่อนสนิ ทต่ างกลุ่มชาติพันธุ ์
ที่เป็ นเพศเดี ยวกันและเกิดวันเดี ยวกันหรื อปี เดียวกันหรื ออายุใกล้เคียงกันหรื ออาจจะมีนิ สัยหรื อ
บุคลิกบางอย่างคล้ายคลึงกันโดยพ่อแม่ หรื อญาติผู ้ใหญ่ทั้ งสองฝ่ ายพูดจาตกลงกัน เช่ นนายฮกกุ่ย
(บุญช่วย) ไหวพริ บ (สั มภาษณ์ : 12กรกฎาคม 2550) ลูกชาวจีนซึ่ งเป็ นเกลอกับนายลิเย็นทะเลลึ ก
ชาวเลบ้านหัวแหลมกลางเล่าว่ า “พ่อแม่ให้เป็ นเกลอกับนายลิเย็นลูกชาวเลที่ พ่อแม่สนิ ทสนมกัน
และมาช่ วยทําสวน การเป็ นเกลอจะมีความพิเศษกว่าเพื่อนทั่วไปมีธุ ระพึ่ งพาอาศัยขอแรงกันได้
เกลอจะเอาปลามาฝากมาช่ วยงาน เพื่อนๆชาวจีนในตลาดศรี รายาก็เป็ นเกลอกับชาวเล ชาวมุสลิม
และชาวไทยอี กหลายคู่ ”
จากการที่ไม่ มีข้อกําหนดตายตัวในการเป็ นเกลอกัน ดังนั้ นในระยะหลังเมื่อมี ผู ้ คนจาก
ต่ างถิ่ นเข้ามาเที่ ยวในชุ มชนหาก “ถู กใจ” หรื อ “ถูกคอ” กันก็ จะตกลงเป็ นเกลอกั นได้ เช่ น
นายลู่ดล ทะเลลึก (สัมภาษณ์ : 21ตุลาคม2542) ชาวเลบ้านสังกาอู ้ เคยเล่าให้ฟังด้วยความภูมิใจว่า
เป็ นเกลอกับข้าราชการในตัวเมืองกระบี่ เขามักจะเดินทางมาเยี่ยมมากางเต็นท์นอนที่ลานหน้าบ้าน
หากุ ้ งหาปลามาเผาหุ งข้าวกิ นกัน
ด้วยโครงสร้างการปฏิสัมพันธ์ของชาวเกาะลันตาที่ มีการแต่งงานการยกลู กตนเองให้เป็ น
ลูกยกหรื อลูกบุญธรรมและการยกลูกตนเองให้ เป็ นเกลอกับลูกของญาติพี่ น้องและเพื่ อนบ้านร่วม
กลุ่มชาติพันธุ์และข้ามกลุ่มชาติพันธุ์ เพื่อสร้างมิ ตรภาพและเครือข่ายปฏิสั มพันธ์ดังกล่าวส่ งผลให้
ญาติพี่ น้องทั้ งสองฝ่ ายมีความผูกพันใกล้ชิ ดและพึ่ งพาอาศัยกันในลักษณะพิเศษกว่าครอบครัวอื่นๆ
ทั้ งในทางสังคม การปกครองและทางเศรษฐกิ จ อันส่ งผลต่ อการดํารงอยู่ท่ ามกลางอัตลักษณ์
ที่ แตกต่างและความหลากหลายทางวัฒนธรรม เมื่อกาลเวลาผ่ านไปมี การผสมกลมกลืนทาง
วัฒนธรรมอย่างต่อเนื่ องและลงตัวจนกระทั่งก่อให้เกิ ดวัฒนธรรมร่ วมของ“ชาวเกาะลันตา” ในด้านต่าง ๆ
ลักษณะความสัมพันธ์ดังกล่าวใกล้เคียงกับผลการวิจัยของ (รั ตติ ยา สาและ :2544) ที่พบว่าพลังสําคัญ
ที่เอื้อต่ อการปฏิสัมพันธ์และการรอมชอมระหว่างผู้ ที่นับถือศาสนาอิ สลามกับ ผู ้ ที่ นับถือศาสนาพุทธ
ที่ปรากฏใน3จังหวัดภาคใต้คือความเข้าใจและยอมรับในเรื่ อง“ความแตกต่างของค่ านิยม”ซึ่ งกันและกัน
ประกอบกับการสร้างระบบอุ ปถัมภ์ ในลักษณะความเป็ นเกลอ เป็ นเครื อญาติ เป็ นนายจ้างกับ