st124 - page 155

140
กันทําควบคู ่กับการจัดการทรัพยากรธรรมชาติเพื่ อให้ผลผลิตเป็ นไปตามที่ต้องการ เพียงแต่ทฤษฎี
ของเดอร์ ไคม์นั้ นครอบคลุ มในมิติ ที่กว้างกว่ า คือมองถึงการแบ่ งงานตามสถานะและบทบาททาง
สังคมทั่วไป เช่นบทบาทตามเพศวัยอายุ ฯลฯ ในขณะที่ บาร์ท เน้ นถึงการแบ่งงานตามบทบาท
ของกลุ่มชาติ พันธุ์ ซึ่ งทําให้เกิดความสัมพันธ์ ในแง่เสริ มสร้างและพึ่ งพาดังจะเห็ นว่า ในสังคมเกาะ
ลันตาหากเป็ นงานที่ ต้องใช้แรงงานมากๆการปฏิสั มพันธ์จะเป็ นไปในลักษณะที่เรี ยกว่า“ออกปาก”
หรื อ “ซอ” เช่นเดี ยวกับการ “ลงแขก”ในภาคกลางและมี การแบ่งหน้ าที่ กันทําตามความถนั ด
นอกจากนั้ นหากเป็ นงานใหญ่ ต้องใช้แรงงานมากต้องอาศัยความร่ วมมือทั้ งชาวจีนชาวมุ สลิม
ชาวเล และชาวไทย ดังคําบอกเล่ าของชาวบ้านว่า
สมัยก่ อนคนลันตาสามั คคี กลมเกลี ยวกันทํางานอะไรร่ วมใจกัน ทํานาก็ จะ “ซอ” กัน
ไม่ต้องจ้างถ้าอยากจะกินอะไรพรรคพวกที่ไปช่ วยจะเขียนป้ ายปักไว้ในนา เช่นข้าวแกงไก่
หนม (ขนม)ลอดช่องเจ้าของนาจะทํามาให้กิน ส่ วนมากแขกกับคนจีนจะทํานาทําไร่ ปลูกข้าว
ชาวเลจะช่ วยถางป่ าทําไร่ ตอนหนุ่มๆพ่อแม่ทํานาให้คนจีนใช้ควายฝูงละ9-10ตัว เหยียบนา
ทําเทื อกข้าวสารก็ไม่ ต้องซื้ อเพราะทํานาทําไร่ได้ข้าวสารมากิน (นายเล็ก อุสาห์. สัมภาษณ์ :
13พฤษภาคม2551)
การต่อเรื อสมัยก่อนจะ“ซอ”กันหาไม้มาแล้ว “ออกปาก” ให้ช่ างไม้มาช่วยเลื่ อยไม้ และช่าง
ต่ อเรื อมาช่ วยต่อเรื อสมัยสงครามมี ช่างไม้ไม่ กี่คนมีช่ างต่อเรื อ เป็ นคนแขก 4-5คนคนจีน
ชื่ อซุ่ น (พ่อครู หย่งอี๋)และโกเส้ งมาต่ อเรื อใบ3 เสาที่ บ่อแหน3ลําพร้อมกั น แบ่งหน้าที่ ตาม
ความถนั ด คนจี นจะเป็ นหัวหน้ าคุ มงาน แขกกับชาวเลเป็ นลู กน้อง แขกถากกง ไสไม้
ทําชิ้ นส่วนสํ าหรับประกอบเรื อชาวเลตอกตะปู ทั้ง 3ลําจะใช้ช่ างชุดเดี ยวกัน ในช่ วงต่อเรื อ
ญี่ ปุ่ นขึ้ นที่เกาะลันตาฝ่ ายพันธมิ ตรคิดว่ าต่อเรือให้ ญี่ปุ่ นจึงยิงลงมา และวางระเบิ ดกระป๋ อง
ด้วย (บูเด็น คบคน. สั มภาษณ์ : 16 เมษายน2550)
“เคยเดินทางไปเลื่อยไม้ล้มที่เกาะรอกกับคนจีนชื่ อผู ้ ใหญ่ทงกับหง่วนโฮ่ และคนไทยอีก
คนชื่ อตาหลาย เพื่ อนํามาต่ อเรื อ ต้นไม้ที่ เลื่ อยขนาดใหญ่มาก ต้นเดี ยวต่ อเรื อยนต์ ได้ถึง 2ลํ า”
(บูเด็นคบคน. สัมภาษณ์ : 16 เมษายน2550)
“ผมเป็ นมุ สลิมเป็ นเพื่อนกับชาวเลสมัยก่อนทําไร่ ทํานาชาวเลมาช่วยลงแขกบ้าง เราไป
ช่วยชาวเลบ้างผลัดกัน (สบา เด่นใจดี. สัมภาษณ์ : 12พ.ค. 2551)
“พ่ อผมทํางานเป็ นลูกเรื อคนจีน เที่ ยวเรื อไปปี นังพูดภาษามลายู ภาษาจีนได้เมื่ อมาอยู่
บ่อแหนก็เป็ นลูกน้องคนจีนทําเตาถ่าน รับจ้างตัดไม้โกงกางแบกไม้ไปเผาถ่านและปอกเปลื อกไม้