st124 - page 153
138
ภายในบ้
าน เช่
นครกหิ
นหม้
อหุ
งข้
าวตะเกี
ยงรู
ปทรงต่
างๆ และเฟอร์
นิ
เจอร์
ฯลฯ จากปี
นั
งและ
สิ
งคโปร์
เข้
ามาขายบนเกาะลั
นตาดั
งที่
เล่
ากั
นว่
า
“สมั
ยก่
อนไปซื
้
อของจากปี
นั
งกั
นตั
งตรั
งมากกว่
ากระบี่
ข้
าวสารนํ
้
าตาลอาหารแห้
งของใช้
จํ
าเป็
นจนถึ
งตะปู
ล้
วนมาจากปี
นั
งมี
ข้
าวสารของ “แป๊
ะต่
อ”จากปี
นั
งมาขายบนเกาะลั
นตาในตลาด
ศรี
รายามี
ร้
านแป๊
ะโฮ่
เฆ้
เป็
นร้
านขายสิ
นค้
าจากปี
นั
ง”
(สุ
ภา ไหวพริ
บ. สั
มภาษณ์
: 12พฤษภาคม
2551)
“เมื่
อผมอายุ
ประมาณ 20ปี
หาบนํ
้
ามั
นยาง ไต้
หั
วมั
นหั
วบอน ยอดย่
าโห่
ย (ยอดมะม่
วง
หิ
มพานต์
) ไปขายที่
หลาด (ตลาด) ศรี
รายาแป๊
ะโฮ่
เฆ้
รั
บชื
้
อไต้
ลํ
าละ 10สตางค์
ตกปลาได้
ใส่
เกลื
อ
ตากแดดแห้
งแล้
วนํ
าไปขายขากลั
บซื
้
อนํ
้
าตาล เกลื
อหม้
อกะทะ เสื
้
อผ้
าสบู
่
ซั
นไลต์
และของใช้
ที่
จํ
าเป็
น”
(หมาดเด็
นลู
่
เด็
นบุ
ตร. สั
มภาษณ์
: 13พฤษภาคม2551)
“เมื่
อก่
อนมี
เรื
อต่
องโหและเรื
อวารี
เป็
นเรื
อกลไฟบรรทุ
กสิ
นค้
าและผู
้
โดยสารวิ่
งระหว่
างภู
เก็
ต-
ลั
นตา-กั
นตั
ง ขนมะพร้
าวแห้
งหมากแห้
งปลาเค็
มจากเกาะลั
นตาไปขายขากลั
บนํ
าร่
ม เกลื
อซี
อิ๋
วบุ
หรี่
ข้
าวสารถ้
วยชามและขนมปั
งมาขายที่
เกาะลั
นตาตอนสงครามเรื
อต่
องโหถู
กยิ
งจมใกล้
เกาะนก”
(บุ
ญช่
วย ไหวพริ
บ. สั
มภาษณ์
:12กรกฎาคม2550)
ความร่
วมมื
อของชาวเกาะลั
นตาตลอดระยะที่
ผ่
านมามี
ทั
้
งความร่
วมมื
อในการผลิ
ตสิ
นค้
าเพื่
อ
ส่
งออกและความร่
วมมื
อกั
นทํ
ามาหากิ
นซึ
่
งมี
ทั
้
งความร่
วมมื
อกั
นทํ
างานใหญ่
ที่
จํ
าเป็
นต้
องใช้
ผู
้
คน
จํ
านวนมากจนกระทั่
งถึ
งงานเล็
กๆใช้
แรงงานไม่
มากนั
กส่
วนใหญ่
ชาวจี
นเป็
นเจ้
าของสวนมะพร้
าว
เจ้
าของที่
นา เจ้
าของกิ
จการ ทํ
าโป๊
ะกิ
จการเรื
อประมง เจ้
าของเตาถ่
านฯลฯชาวเลชาวมุ
สลิ
มช่
วยเหลื
อ
ด้
านแรงงานหากเป็
นงานเล็
กๆ จะช่
วยกั
นในลั
กษณะของความสั
มพั
นธ์
ส่
วนตั
ว เช่
นช่
วยขุ
ดดิ
น
ปลู
กมะพร้
าวขึ
้
นมะพร้
าวขายตกปลามาขายช่
วยทํ
านา เก็
บข้
าว
การทํ
านาบนเกาะต้
องมี
ทํ
านบนํ
้
าเค็
มซึ
่
งชาวบ้
านไม่
ว่
าไทย จี
นแขกชาวเลต้
องช่
วยกั
นทํ
า
และคอยดู
แล ในฤดู
มรสุ
มนํ
้
าขึ
้
นสู
งต้
องคอยเปิ
ดปิ
ดทํ
านบไม่
ให้
นํ
้
าทะเลเข้
านาสมั
ยก่
อนอยู
่
ด้
วยกั
นไม่
มี
ปั
ญหาเป็
นเพื่
อนกั
นทํ
างานกั
บคนจี
นออกทะเลไปตกเบ็
ดราวหาปลาสี
เสี
ยด
ใช้
เรื
อกรรเชี
ยงเล็
กชาวเลมี
เรื
อเองนายทุ
นชาวจี
นให้
อวนได้
ปลามาขายให้
นายทุ
นเอาไป
ทํ
าปลาเค็
มไปขายที่
ปี
นั
ง เรื
อใบ3 เสา เข้
ามาจอดหน้
าเกาะที
ละ 20- 30ลํ
าข้
าราชการฝากซื
้
อ
รองเท้
าบ้
าง มี
คนฝากซื
้
อของใช้
ประเภทเครื่
องครั
ว ขนมปั
ง ผั
ก ร่
มอาหารกระป๋
อง เกลื
อ
นํ
้
าตาล เต้
าเจี
้
ยว ซี
อิ
้
ว ครกหิ
น สั
งกะสี
มุ
งหลั
งคาบ้
าน งานแต่
งงานของคนจี
นจะสั่
ง
อาหารแห้
งจากปี
นั
ง (นายบู
เด็
น คบคนสั
มภาษณ์
: 16 เมษายน2550)
1...,143,144,145,146,147,148,149,150,151,152
154,155,156,157,158,159,160,161,162,163,...308