141
แสมขายพวกจี
นเรื
อใบส่
งออกไปขายปี
นั
งสิ
งคโปร์
เพื่
อใช้
ย้
อมใบเรื
อ” (เมตตาละงู
.สั
มภาษณ์
: 5
กุ
มภาพั
นธ์
2549)
ชาวจี
นปี
นั
ง หรื
อ “จี
นเรื
อใบ” ที่
กล่
าวถึ
งในที่
นี
้
เป็
นชาวจี
นที่
เดิ
นทางจากประเทศจี
น
มาตั
้
งหลั
กแหล่
งในปี
นั
งซึ
่
งขณะนั
้
นอยู
่
ในความปกครองของสยาม แล้
วเดิ
นทางมาติ
ดต่
อค้
าขาย
กั
บชาวเกาะลั
นตา จั
งหวั
ดกระบี่
และจั
งหวั
ดใกล้
เคี
ยงช่
วงแรกๆจะใช้
เรื
อเป็
ดต่
อมา เปลี่
ยนเป็
น
เรื
อใบ 3 เสา (พั่
งจู
๋
น) จึ
งเรี
ยกกั
นว่
า “จี
นเรื
อใบ”บางคนเข้
ามาแต่
งงานแล้
วอพยพย้
ายถิ่
นมาอยู
่
ที่
เกาะลั
นตาบางคนแต่
งงานแล้
วนํ
าภรรยากลั
บไปอยู
่
ที่
ปี
นั
ง
จากการเดิ
นทางติ
ดตามไปดู
ที่
ปี
นั
งพบว่
าสภาพบ้
านเรื
อนซึ
่
งเป็
นที่
อยู
่
อาศั
ยของจี
นเรื
อใบ
ดั
งกล่
าวตั
้
งอยู
่
ริ
มทะเลมี
สะพานเป็
นทางเดิ
นทอดยาวลงไปในทะเล เป็
นท่
าเรื
อนํ
้
าลึ
กสามารถจอด
เรื
อใบ 3 เสาได้
ด้
วยด้
านขวามื
อหรื
อซ้
ายมื
อด้
านใดด้
านหนึ
่
งจะมี
เรื
อนพั
กเป็
นห้
องแถวยาวติ
ดกั
น
คล้
ายบ้
านยาวชาวจี
นบนเกาะลั
นตา ผู
้
คนจะแยกกั
นอยู
่
ตามสายตระกู
ลหรื
อแซ่
เช่
นแซ่
จิ
วแซ่
หลิ่
ม
แซ่
โกยแต่
ละสายตระกู
ลจะมี
สะพานท่
าเที
ยบเรื
อของตนเองเรี
ยงกั
นเป็
นแถว เรี
ยกกั
นว่
าตั่
วเตี่
ยวหล่
อ
ยี่
เตี
ยวหล่
อซาเตี่
ยวหล่
อสี่
เตี่
ยวหล่
อ ฮ่
อเตี่
ยวหล่
อและชิ
ดเตี่
ยวหล่
อ ฯลฯปั
จจุ
บั
นชุ
มชนนี
้
ยั
งมี
ลู
กหลานพั
กอาศั
ยสื
บทอดวั
ฒนธรรมจี
นอยู
่
ลู
กหลานบางสายตระกู
ลพยายามจะอนุ
รั
กษ์
สะพาน
ประจํ
าตระกู
ลให้
เป็
นแหล่
งท่
องเที่
ยวเชิ
งวั
ฒนธรรมแต่
บางแห่
งก็
หายไปพร้
อมกั
บการพั
ฒนา เช่
น
ถ่
อเกวโบ้
ย (ปลายสะพาน) ปั
จจุ
บั
นรั
ฐบาลได้
ถมดิ
นทํ
าถนนซุ
ปเปอร์
ไฮเวย์
ไปแล้
วพร้
อมกั
บเรื
อใบ
3 เสาอี
ก 2ลํ
าสุ
ดท้
ายของปี
นั
งที่
เคยแล่
นใบมาทํ
าการค้
าขายที่
เกาะลั
นตา นอกจากนั
้
นลู
กหลาน
ชาวจี
นจากเกาะลั
นตาหลายคนไปมี
ครอบครั
ว และตั
้
งถิ่
นฐานกระจายกั
นอยู
่
บนเกาะปี
นั
ง ดั
งที่
อ้
ายสิ
มแซ่
ขอ (Khor, Ai Sim. interviewee : April 13, 2007) ลู
กสาวของ ถํ
่
าเหลี่
ยง แซ่
ขอ (Khor,
TheamLeong) จี
นเรื
อใบจากปี
นั
งที่
เดิ
นทางมาค้
าขายที
่
เกาะลั
นตาแล้
วแต่
งงานกั
บลู
กสาวชาวจี
นเกาะ
ลั
นตา เล่
าให้
ผู
้
วิ
จั
ยฟั
งว่
า
พ่
อของฉั
นไปรั
บซื
้
อถ่
านจากอาก๋
ง ตั
้
งแต่
แม่
ยั
งเล็
ก เมื่
อแม่
โตเป็
นสาวพ่
อก็
ขอแม่
แต่
งงาน
แล้
วพ่
อพาแม่
มาอยู
่
ที่
ปี
นั
ง ตอนเด็
กๆ จํ
าได้
ว่
าพ่
อฉั
นมี
ชี
วิ
ตอยู
่
กลางทะเลตลอดเวลา วั
นนี
้
กลั
บมาถึ
งบ้
านพรุ่
งนี
้
ก็
ลงเรื
อออกเดิ
นทางไปอี
กแล้
วคนไทยจากเกาะลั
นตาจะฝากพ่
อซื
้
อ
ของจากปี
นั
งแล้
วพ่
อก็
ซื
้
อของจากเมื
องไทยมาฝากแม่
เสมอพ่
อมั
กพู
ดว่
าบางที
เขาอาจจะตาย
ในทะเลก็
ได้
เพราะหั
วใจเขารู
้
สึ
กว่
าเหนื่
อยมากหากเขาไม่
สบายและตายลงศพของเขาจะถู
ก
ห่
อด้
วยผ้
าขาวทิ
้
งในทะเลไม่
สามารถนํ
าร่
างกลั
บมาบ้
านได้
เพราะต้
องใช้
เวลาเดิ
นทางหลายวั
น
โชคดี
ที่
วั
นที่
แม่
ฉั
นเสี
ยชี
วิ
ตด้
วยโรคหอบพ่
อยั
งไม่
ออกเรื
อและหลั
งจากนั
้
นอี
ก 6 เดื
อนพ่
อก็