st124 - page 151

136
แนวคิดดังกล่าวยังใกล้เคียงกับทฤษฎีความขัดแย้ง (conflict theory)แบบวิภาษวิธี (dialectic)
ของเฮเกิ ล (Hegel) ซึ่ งฟอร์สเตอร์ (Forster. 1999 : 131) นํามาอธิ บายว่า สังคมมนุ ษย์ย่อมไม่หยุด
อยู่กับที่ แต่ มีการเปลี่ ยนแปลงที่ เกิ ดจากการปฏิสั มพันธ์ และความขั ดแย้งที่ เกิดจากความเห็ น
ที่ไม่ ตรงกันความกดดันและการปฏิ เสธส่ งผลให้เกิดรู ปแบบการเปลี่ยนแปลงที่สัมพันธ์กัน 3ด้าน
ด้านหนึ่ งเป็ นสิ่ งที่ เกิ ดขึ้ นใหม่ (thesis) อี กด้านหนึ่ งมี ความขัดแย้งหรื อการปฏิ เสธ (antithesis)
การต่ อสู้ระหว่าง2ด้านที่ขัดแย้งกันนี้ จะพัฒนาไปสู่สิ่ งใหม่ (synthesis)และต่อมากลายเป็ นข้อเสนอ
ใหม่ (thesis)ที่ ก่อให้เกิดความขัดแย้ง (antithesis)และนํามาสู่การสร้างสิ่งใหม่ (synthesis)ต่อไป
ในทํานองเดี ยวกันสั งคมชาวเกาะลันตาก็ยังคงดํ าเนินต่ อไปท่ ามกลางสิ่ งที่ เกิ ดขึ้ นใหม่
ซึ่ งมีความขัดแย้งและการเปลี่ ยนผ่านไปสู่สิ่ งใหม่ สลับกันไปอย่างเป็ นพลวัตจนกระทั่งถึงปั จจุบัน
และสื บเนื่องต่ อไปในอนาคตดังจะเห็นว่ าหลังจากสงครามโลกครั้ งที่ 2 เมื่อผ่านพ้นวิกฤตต่ างๆ
มาได้ เกาะลันตาก็กลับมามี ความรุ่ งเรื องทางการค้าอีกครั้ งและมีความมั่นคงทางเศรษฐกิจมากขึ้ น
การเข้ามาตั้ งถิ่นฐานของคนต่างถิ่ นยังคงดําเนินไปอย่างต่ อเนื่องธุรกิ จการประมงเฟื่ องฟู ในแต่ละเดือน
จะมีเรื อสําเภาหลายสิ บลํามาเที ยบท่ าเพื่ อรับซื้ อถ่านไม้โกงกางเปลื อกไม้แสมสําหรับย้อมใบเรื อ
และสิ นค้าพื้นเมืองไปยังเกาะปี นัง โดยใช้เงินเหรี ยญมาเลเซี ยเป็ นสื่อกลางสําหรั บแลกเปลี่ยนสิ นค้า
สิ นค้าส่ งออกที่ทํารายได้ให้แก่ เกาะลันตา ได้แก่ ไม้บ้อง (ไม้ตัดเป็ นท่อนสําหรับทําไม้ฟื น) เปลือก
ไม้แสม แก่นไม้กฤษณา มะพร้ าวแห้งปลาแห้ง กุ้งแห้ งปลาเค็มกะปิ ครี บปลาฉลามนํ้ ามันยาง
เปลื อกไม้โกงกาง ชัน รังนกฯลฯนอกจากนั้ นยังมี สิ นค้านํ าเข้าประเภทอุปโภคบริ โภคจากปี นัง
โดยเฉพาะเครื่ องมือเครื่ องใช้ เฟอร์นิ เจอร์ ประดับบ้านของชาวจี นศรี รายา การแลกเปลี่ ยนทาง
การค้าดังกล่าวส่ งผลให้ยุคนี้ มีความเจริ ญทางการประมงและการค้าทางเรื อ
หลังจากนั้ น เริ่มมีการทําโป๊ ะที่ศาลาด่านโดยได้ต้นแบบจากชาวเพชรบุรี และชุ มพร ใช้เรื อ
ฉลอมและเรื อเล็กหลายลํา เรื อโป๊ ะต่อที่บ้านบ่อแหนก็มี ซื้ อมาจากที่อื่นก็มี บรรทุ กปลาได้ 200-300หาบ
เจ้าของโป๊ ะจ้างคนงานชาวมุสลิมและชาวเลเป็ นลูกเรื อ จับปลาหลังเขี ยวปลาตาหมันปลาตะกั่ว
ปลาจาระเม็ ดนําไปขึ้ นที่แพปลาคลองพนมี รถห้องเย็นรั บไปขายส่ งต่อที่ตรั งนอกจากทําโป๊ ะ
มีการทําหลาดดักปลา
ปี พ.ศ.2495 เริ่ มทําอวนปลาบาหวาย 1เป็ นอวนฉี กขาใช้เรื อหัวแหลมท้ายแหลมขนาด 23กง
ท้องป่ องต่อแบบช่างจี น ในช่วงหลังเมื่ อมีกุ ้งมากก็เปลี่ ยนไปใช้เรื ออวนดํา(อวนลาก) ล้อมจับได้
ครั้ งละประมาณ 2,000กิ โลกรัมขายได้กิ โลกรัมละ 8-9บาท เรื ออวนดําที่ ชื่ อมหาชัย สินลันตา
เป็ นของนายบ๋ าชาวจีนตลาดศรี รายา ใช้แรงงานชาวมุสลิ มทั้ งหมู่บ้าน นอกจากนั้นยังมีเรื อประมง
1 ปลาจาระเม็ดดํา