บทเรียนการดำเนินงานสภาวัฒนธรรม - page 30

บทที่ ๒
การทบทวนวรรณกรรมที่เกี่ยวข อง
การศึกษาสภาพการณและบทเรียนการดําเนินงานสภาวั ฒนธรรม ตั้งแตเริ่มจัดตั้ งถึงปจจุบัน
รวมทั้งศึกษาปจจัยที่เอื้อต อการดําเนินงานของสภาวัฒนธรรม ในครั้ งนี้ ผู วิจัยไดทบทวนวรรณกรรมที่
เกี่ยวข องเพื่อประโยชนในการสรางกรอบแนวคิ ดในการวิจัยดังนี้
๑. ความเขาใจเบื้องตน เรื่ อง “วัฒนธรรม”
๒. การดําเนินงานวัฒนธรรม
๓. สภาวัฒนธรรม
๔. ความเปนชุมชน และกระบวนการพัฒนาความเปนชุมชน
๕. การพัฒนาเครือขาย
๖. กองทุนสงเสริมงานวัฒนธรรมจังหวัด
๗. การจัดการความรู
ความเขาใจเบื้ องตน เรื่อง “วัฒนธรรม”
ในที่นี่ขอเสนอมโนทัศนเบื้องตนเพื่อใหเกิดความเข าใจเกี่ยวกับเรื่อง “วัฒนธรรม” ในประเด็ น
เทาที่คิดวาเปนสิ่งจําเปนในเบื้ องตนเทานั้น ดั งนี้
๑. ความสําคั ญของวัฒนธรรม
ชาติไทยเปนชาติที่มีมรดกทางวัฒนธรรมอันแสดงถึงเอกลั กษณของชาติ ห ลายประการ ที่
ตกทอดมาจนถึงปจจุบัน เปนสิ่งที่แสดงใหเห็นถึงศักดิศรีของชาติ เปนเครื่องมื อที่ชวยในการพัฒนา
จิตใจ เศรษฐกิจ และสั งคม อันจะเปนผลใหเกิ ดการพัฒนาและความมั่นคงทั้งในด านเศรษฐกิจ สังคม
และการเมืองของประเทศชาติ ฉะนั้น วัฒนธรรมจึงเปนเรื่องที่ทุกคนในชาติ ควรไดรวมมือกันทํานุ
บํารุงรักษา สงเสริมและเผยแพรใหดําเนินไปอยางไดผลและมีประสิทธิภาพ (สํานักงานคณะกรรมการ
วัฒนธรรมแหงชาติ , ๒๕๑๓, หนา ๑) เพื่อใหวัฒนธรรมของชาติ ไดคงอยูสืบไปอีกนานเทานาน
พระบาทสมเด็ จพระเจาอยู หัวไดทรงพระราชทาน พระบรมราโชวาท ไว ว า (กรมศิลปากร, ๒๕๑๓,
หนา ๕๑)
“งานด านการศึกษา ศิลปและวัฒนธรรม นั้น เป นงานสรางสรรคความเจริ ญทางปญญา
และทางจิตใจ ซึ่งเปนทั้งตนเหตุและองคประกอบที่ขาดไมไดของความเจริญด านอื่นทั้งหมด และ
เปนปจจัยที่จะชวยใหเรารักษาและดํารงความเปนไทยไวไดสื บไป”
ในแนวทางในการศึกษาสงเสริมและพัฒนาวัฒนธรรมพ.ศ. ๒๕๒๙ตามนโยบายวัฒนธรรม
แหงชาติ ไดกลาวถึ งความสําคั ญของวัฒนธรรมไว ๓ ลักษณะคือ (สํานักงานคณะกรรมการวัฒนธรรม
แหงชาติ, ๒๕๓๔, หนา ๕-๖)
๑) วั ฒนธรรมเปนทั้งพื้นฐานและเครื่ องมือสําหรับสรางเสริมความสามัคคี กลมเกลียว
และความเปนปกแผ นในหมูประชาชนวัฒนธรรมจะชวยชักนําใหคนประพฤติศีลปฏิบัติธรรม และพร อม
ที่จะเผชิญชีวิ ตรวมกันบนผืนแผนดินเดียวกันทั้งในยามสุขและยามทุกข