untitled - page 50

๔๐
บทที่
วิ
ธี
ดํ
าเนิ
นการวิ
จั
การวิ
จั
ยครั้
งนี้
เป
นการวิ
จั
ยเชิ
งคุ
ณภาพ (Qualitative Research) ผู
วิ
จั
ยมี
วิ
ธี
การ
ดํ
าเนิ
นการวิ
จั
ยดั
งนี้
๓.๑ ประชากรตั
วอย
าง
คณะผู
วิ
จั
ยใช
วิ
ธี
การเจาะจง (Purposive Sampling) โดยเลื
อกจากผู
ที่
สามารถให
ข
อมู
เกี่
ยวกั
บวั
ฒนธรรมและประเพณี
ผี
ตาโขน ประเพณี
ผี
ขนน้ํ
าและประเพณี
แห
ดอกไม
ของจั
งหวั
ดเลย
นอกจากนี้
ยั
งใช
เทคนิ
คการสโนว
บอล (Snow Ball) เพื่
อการค
นหาผู
ให
ข
อมู
ลหลั
ก แยกออกได
ดั
งนี้
๓.๑.๑ เขตพื้
นที่
ตํ
าบลนาซ
าว อํ
าเภอเชี
ยงคาน จั
งหวั
ดเลย ประกอบด
วย ปราชญ
ชาวบ
าน วั
ฒนธรรมตํ
าบลพระสงฆ
ผู
ใหญ
บ
าน กํ
านั
น และชาวบ
านในชุ
มชนที่
สามารถให
ข
อมู
และแลกเปลี่
ยนเรี
ยนรู
วั
ฒนธรรมขนบและประเพณี
๓.๑.๒ เขตพื้
นที่
ตํ
าบลด
านซ
าย อํ
าเภอด
านซ
าย จั
งหวั
ดเลย ประกอบด
วย ปราชญ
ชาวบ
าน วั
ฒนธรรมตํ
าบล พระสงฆ
ผู
ใหญ
บ
าน กํ
านั
น และชาวบ
านในชุ
มชนท
องถิ่
นที่
สามารถให
ข
อมู
ลและร
วมแลกเปลี่
ยนเรี
ยนรู
วั
ฒนธรรมขนบและประเพณี
๓.๑.๓ เขตพื้
นที่
ตํ
าบลอาฮี
อํ
าเภอท
าลี่
จั
งหวั
ดเลย ประกอบด
วย ปราชญ
ชาวบ
าน
วั
ฒนธรรมตํ
าบล พระสงฆ
ผู
ใหญ
บ
าน กํ
านั
น และชาวบ
านในชุ
มชนท
องถิ่
นที่
สามารถให
ข
อมู
และแลกเปลี่
ยนเรี
ยนรู
วั
ฒนธรรมขนบและประเพณี
๓.๑.๔ อื่
น ๆ ประกอบด
วย ตั
วแทนจากวั
ฒนธรรมจั
งหวั
ด ตั
วแทนจากสํ
านั
กงานการ
กี
ฬาและการท
องเที่
ยว ภู
มิ
ป
ญญาท
องถิ่
นด
านวั
ฒนธรรมจั
งหวั
ดเลย
๓.๒ เครื่
องมื
อและเทคนิ
คที่
ใช
ในการเก็
บรวบรวมข
อมู
๓.๒.๑ แบบสอบถาม ใช
เก็
บข
อมู
ลเกี่
ยวกั
บความเป
นมา ความเชื่
อ รู
ปแบบด
าน
ศิ
ลปกรรม ความสอดคล
องกั
บวิ
ถี
การดํ
าเนิ
นชี
วิ
ต การรั
บอิ
ทธิ
พลจากวั
ฒนธรรมภายนอก
๓.๒.๒ แบบสั
มภาษณ
ใช
เก็
บข
อมู
ลเกี่
ยวกั
บแนวความคิ
ดและพิ
ธี
กรรมที่
เกี่
ยวเนื่
องกั
ประเพณี
ผี
ตาโขน ประเพณี
ผี
ขนน้ํ
าและประเพณี
แห
ดอกไม
๓.๒.๓ แบบบั
นทึ
กข
อมู
ล เพื่
อเก็
บข
อมู
ลเชิ
งพฤติ
กรรมในรู
ปแบบและวิ
ธี
การละเล
นผี
ตา
โขน ประเพณี
ผี
ขนน้ํ
าและประเพณี
แห
ดอกไม
๓.๒.๔ เทคนิ
คการสนทนากลุ
ม ใช
เก็
บข
อมู
ลเกี่
ยวกั
บข
อจํ
ากั
ด เงื่
อนไขและสิ่
งที่
เป
ความสํ
าคั
ญของการละเล
นและใช
เก็
บข
อมู
ลเกี่
ยวกั
บรู
ปแบบของประเพณี
ที่
สามารถนํ
ามาประยุ
กต
เพื่
อการออกแบบสร
างสรรค
ชุ
ดการแสดง
๓.๒.๕ เทคนิ
คการจั
ดเวที
สาธารณะ ใช
เก็
บข
อมู
ลความคิ
ดเห็
นและความรู
สึ
กจาก
ผู
เกี่
ยวข
องเกี่
ยวกั
บการนํ
าเอาอั
ตลั
กษณ
ของขนบประเพณี
ไปใช
ในการออกแบบเพื่
อการแสดง
1...,40,41,42,43,44,45,46,47,48,49 51,52,53,54,55,56,57,58,59,60,...189
Powered by FlippingBook