๔๐
บทที่
๓
วิ
ธี
ดํ
าเนิ
นการวิ
จั
ย
การวิ
จั
ยครั้
งนี้
เป
นการวิ
จั
ยเชิ
งคุ
ณภาพ (Qualitative Research) ผู
วิ
จั
ยมี
วิ
ธี
การ
ดํ
าเนิ
นการวิ
จั
ยดั
งนี้
๓.๑ ประชากรตั
วอย
าง
คณะผู
วิ
จั
ยใช
วิ
ธี
การเจาะจง (Purposive Sampling) โดยเลื
อกจากผู
ที่
สามารถให
ข
อมู
ล
เกี่
ยวกั
บวั
ฒนธรรมและประเพณี
ผี
ตาโขน ประเพณี
ผี
ขนน้ํ
าและประเพณี
แห
ดอกไม
ของจั
งหวั
ดเลย
นอกจากนี้
ยั
งใช
เทคนิ
คการสโนว
บอล (Snow Ball) เพื่
อการค
นหาผู
ให
ข
อมู
ลหลั
ก แยกออกได
ดั
งนี้
๓.๑.๑ เขตพื้
นที่
ตํ
าบลนาซ
าว อํ
าเภอเชี
ยงคาน จั
งหวั
ดเลย ประกอบด
วย ปราชญ
ชาวบ
าน วั
ฒนธรรมตํ
าบลพระสงฆ
ผู
ใหญ
บ
าน กํ
านั
น และชาวบ
านในชุ
มชนที่
สามารถให
ข
อมู
ล
และแลกเปลี่
ยนเรี
ยนรู
วั
ฒนธรรมขนบและประเพณี
๓.๑.๒ เขตพื้
นที่
ตํ
าบลด
านซ
าย อํ
าเภอด
านซ
าย จั
งหวั
ดเลย ประกอบด
วย ปราชญ
ชาวบ
าน วั
ฒนธรรมตํ
าบล พระสงฆ
ผู
ใหญ
บ
าน กํ
านั
น และชาวบ
านในชุ
มชนท
องถิ่
นที่
สามารถให
ข
อมู
ลและร
วมแลกเปลี่
ยนเรี
ยนรู
วั
ฒนธรรมขนบและประเพณี
๓.๑.๓ เขตพื้
นที่
ตํ
าบลอาฮี
อํ
าเภอท
าลี่
จั
งหวั
ดเลย ประกอบด
วย ปราชญ
ชาวบ
าน
วั
ฒนธรรมตํ
าบล พระสงฆ
ผู
ใหญ
บ
าน กํ
านั
น และชาวบ
านในชุ
มชนท
องถิ่
นที่
สามารถให
ข
อมู
ล
และแลกเปลี่
ยนเรี
ยนรู
วั
ฒนธรรมขนบและประเพณี
๓.๑.๔ อื่
น ๆ ประกอบด
วย ตั
วแทนจากวั
ฒนธรรมจั
งหวั
ด ตั
วแทนจากสํ
านั
กงานการ
กี
ฬาและการท
องเที่
ยว ภู
มิ
ป
ญญาท
องถิ่
นด
านวั
ฒนธรรมจั
งหวั
ดเลย
๓.๒ เครื่
องมื
อและเทคนิ
คที่
ใช
ในการเก็
บรวบรวมข
อมู
ล
๓.๒.๑ แบบสอบถาม ใช
เก็
บข
อมู
ลเกี่
ยวกั
บความเป
นมา ความเชื่
อ รู
ปแบบด
าน
ศิ
ลปกรรม ความสอดคล
องกั
บวิ
ถี
การดํ
าเนิ
นชี
วิ
ต การรั
บอิ
ทธิ
พลจากวั
ฒนธรรมภายนอก
๓.๒.๒ แบบสั
มภาษณ
ใช
เก็
บข
อมู
ลเกี่
ยวกั
บแนวความคิ
ดและพิ
ธี
กรรมที่
เกี่
ยวเนื่
องกั
บ
ประเพณี
ผี
ตาโขน ประเพณี
ผี
ขนน้ํ
าและประเพณี
แห
ดอกไม
๓.๒.๓ แบบบั
นทึ
กข
อมู
ล เพื่
อเก็
บข
อมู
ลเชิ
งพฤติ
กรรมในรู
ปแบบและวิ
ธี
การละเล
นผี
ตา
โขน ประเพณี
ผี
ขนน้ํ
าและประเพณี
แห
ดอกไม
๓.๒.๔ เทคนิ
คการสนทนากลุ
ม ใช
เก็
บข
อมู
ลเกี่
ยวกั
บข
อจํ
ากั
ด เงื่
อนไขและสิ่
งที่
เป
น
ความสํ
าคั
ญของการละเล
นและใช
เก็
บข
อมู
ลเกี่
ยวกั
บรู
ปแบบของประเพณี
ที่
สามารถนํ
ามาประยุ
กต
เพื่
อการออกแบบสร
างสรรค
ชุ
ดการแสดง
๓.๒.๕ เทคนิ
คการจั
ดเวที
สาธารณะ ใช
เก็
บข
อมู
ลความคิ
ดเห็
นและความรู
สึ
กจาก
ผู
เกี่
ยวข
องเกี่
ยวกั
บการนํ
าเอาอั
ตลั
กษณ
ของขนบประเพณี
ไปใช
ในการออกแบบเพื่
อการแสดง