untitled - page 37

๒๗
๒.๔.๕.๓ ความคิดสร างสรรคที่เกิดจากปญญาญาณ
การเกิดปญญาญาณมั กเกิดในชวงที่ศิ ลปนหมกมุน ครุนคิ ด จิตใจจด
จออยูกับการทํ างานศิลปะอยางเขมข น จริงจังและตอเนื่อง หรือในชวงที่สภาวะทางจิตใจมี ความ
สงบนิ่ง หรือมีความเปนสมาธิในระดับมาก ก็จะสงผลใหมี พลังที่กอใหเกิดการเห็นอย างประจักษ
แจง และความคิดสรางสรรคใหม ๆ ก็จะเกิดขึ้นและจะลื่นไหลมาเองอย างงายดาย โดยที่ ศิลป น
เองก็ไม ตองใชความพยายามที่จะคาดคั้นออกมาดวยเหตุ ผล หรือดวยวิทยาการความรู ใด ๆ ซึ่งก็
ถือวามันเปนสภาวะแหงการเห็นแจงขึ้นมาเองดวยปญญาญาณ (Intuition)นั่นเอง
๒.๔.๖ เศรษฐกิจเชิงสรางสรรค
ระบบเศรษฐกิจบนพื้นฐานความคิดสรางสรรค ที่ถือวาเปนแนวคิด (Concept)
การพัฒนาประเทศ โดยมีหัวใจหลักในการขับเคลื่อนทั้งกลุม ๑) มรดกทางวัฒนธรรม (Heritage)
ที่เป นเรื่ องของการแสดงออกทางวัฒนธรรมดั้ งเดิม เชน เรื่ องเล า ตํานาน ศิ ลปหั ตถกรรม
เทศกาล งานเฉลิมฉลองตาง รวมถึ งแหลงวั ฒนธรรมที่เปนศูนยกลางการเรี ยนรู เชนพิพิ ธภัณฑ ๒)
งานศิลปะ ซึ่งประกอบด วยงานทัศนศิ ลป และงานศิลปะการแสดง๒๑
ทามกลางกระแสการแขงขันของโลกธุรกิจที่ไรพรมแดนและการพั ฒนาอยางก าว
กระโดดของเทคโนโลยีการสื่อสารและคมนาคม การแลกเปลี่ ยนสิ นคาจากที่หนึ่ งไปยังอีกสถานที่
อยู หางแสนไกล กลั บถือวามันเป นเรื่องง ายในปจจุบั น เพราะขอจํ ากัดของการขามพรมแดน
(International Trade) มิใชอุปสรรคทางการคาตอไป ผูบริโภคหรือผู ซื้อย อมมีสิ ทธิ เลือกสินคาได
อยางเสรีทั้งในดานคุณภาพและราคา
อยางไรก็ตาม การเรียนรูและพัฒนาสินคาและบริการตางๆที่มี อยูในตลาดอยู แลว
ในยุคโลกไรพรมแดนกระทาไดงาย ประเทศที่มี ตนทุนการผลิตที่ต่ํ ากวา เชน จีน อินเดีย เวียนนาม
และประเทศในกลุมยุ โรปตะวั นออก มักจะมีความได เปรียบในการแข งขั นดานราคา (Cost
Competitive Advantage) ดวยเหตุนี้ ประเทศผูนําทางเศรษฐกิ จหลายประเทศ จึงได หันมา
สงเสริมการดาเนินนโยบาย เศรษฐกิจสรางสรรคเพื่อพั ฒนาสินคาและบริการใหม ๆ และหลีกเลี่ยง
การผลิตสินคาที่ต องตอสูด วยราคาเปนหลัก โดยหัวใจของเศรษฐกิ จสรางสรรค ก็คื อ แนวคิดหรือ
แนวปฎิบัติ ที่สราง/เพิ่ มมูลค าของสินคาและบริ การไดโดยที่ไม ต องใชทรัพยากรมากนัก แต ใช
ความคิด สติปญญา และความสรางสรรคใหมากขึ้น
๒.๔.๖.๑ปจจั ยที่ทําใหเกิดเศรษฐกิจสรางสรรค
หลั งจากเกิดแนวคิดเชิ งมหภาค แนวคิดการพัฒนาเชิ งสรางสรรค ก็
ขยายตัวเขาสูระดับอุตสาหกรรม เปน อุตสาหกรรมเชิงสรางสรรค (Creative Industry) และธุ รกิจ
เชิงสรางสรรค (Creative Business) ซึ่งอุตสาหกรรมในกลุมนี้ ก็ มีหลากหลาย เชน อุตสาหกรรม
แฟชั่น-เครื่องประดับ อุ ตสาหกรรมการออกแบบ อุตสาหกรรมสื่อ/ภาพยนตร/โทรทัศน และ
อุตสาหกรรมงานศิ ลปในแขนงต างๆ เปนตน เศรษฐกิจสรางสรรคเกิดจากสองปจจัยหลัก นั่นคือ๒๒
๑) ทุนทางความปญญา (Capital) ได แก รูปแบบของทุ นตางๆ อั น
เปนฐานความรูและทุ นทางป ญญาเพื่อจะนาไปใช ตอยอดทั กษะทางความคิด ซึ่งได แก ทุ นมนุษย
๒๑ Editorial Team. (๒๐๐๐๙,February). Creative Economy กับเศรษฐกิจของชาติ. ใน I Design. No.๗๙. หน า ๓๔-
๔๑.
๒๒ เศรษฐกิจเชิงสรางสรรค เขาถึงจากwww.chanthaburi.buu.ac.th/เมื่ อ ๕ มกราคม๒๕๕๔.