ct154 - page 64

56
บุญส่งทุ่ง เป็นส่วนหนึ่งพิธีกรรมรอบปีของคนชอง จัดขึ้ นในวันแรม 1 ค่า 2 ค่า เดื อนอ้ายของ
ทุกปี (ขนิษฐา หอมแช่ ม. 2549) บ่งบอกถึงการเริ่มแรกของปีใหม่ ในช่วงพฤศจิกายน เดือนยี่ถึงเดื อนห้า
(เดือนธั นวาคมถึงเดือนเมษายน) จะเป็นช่วง “ประเพณีเผาข้าวหลาม” โดยแต่ละบ้านจะเผาข้าวหลาม
แต่ จะเผาไม่พร้ อมกัน เมื่อเผ่าแล้วจะแบ่ งปันกันกินในหมู่ บ้าน ฉะนั้นช่ วงเผาข้าวหลามจึงมี ระยะเวลา
หลายเดือน เดื อนสี่ เดือนห้า และเดื อนหก(เดือนมีนาคมถึ งพฤษภาคม) จะเป็นช่วงของประเพณีการ
เล่ นผีหิ้ง ผี โรง เดือนเจ็ด เดือนแปด เดื อนเก้า เดือนสิ บ (กลางเดือนพฤษภาคมถึงตุลาคม) เป็นช่วงฤดู
การทานา และหาของป่า จึงไม่ มีการจัดประเพณีในท้องถิ่น ส่วนเดื อนสิบเอ็ ด และเดือนสิ บสอง(เดือน
ตุ ลาคมถึ งพฤศจิกายน) เป็นช่ วงการเอาแรงกั นช่วยกั นเกี่ยวข้ าว ทาข้าวเม่ า และจั ดพิธี กรรมการ
แต่ งงาน (สุเรขา สุพรรณไพบูลย์. 2530)
ภาพประกอบ 10 : ภาพแสดงการประกอบพิ ธีกรรมบุญส่งทุ่งบ้านคลองพลู
พิธีกรรมบุญส่งทุ่ง คนชองจัดขึ้น เพื่อให้ผีนาเอาโรคภั ยไข้เจ็ บไปให้พ้ นหมู่บ้าน หรืออาจกล่าว
ว่ าเป็นการทาบุ ญเพื่อสะเดาะเคราะห์ให้หมู่บ้าน ฝากไปกั บยมฑูตทั้ง 4 คน คือนายนะ นายสะ นายทะ
นายโส (ขนิ ษฐา หอมแช่ม. 2549) โดยจะประกอบพิธีกรรม 2 วั น วันก่อนวันทาบุญส่ ง 1 วัน จะมี พิธี
ที่เรี ยกว่า “เก็บข้าหลวง” โดยจะมีผู้ชาย 4 คน แต่งกายด้ วยผ้าแดง โพกศีรษะ สวมมงคล มือถืออาวุธ
และพาน ชื่อว่า “นายพุ ด นายซะ นายนะ นายโส” (หรืออาจเรียกว่า นายนะ นายสะ นายทะ นายโส)
หรืออาจเรียกคณะยมฑูต และบริ วารหนึ่งชุดว่า “คา นะ ทู น่าย คา มูน” แปลว่า “คณะพวกข้ าหลวง”
เดินไปทุกบ้าน เพื่ อบอกให้รู้ว่ายมฑู ตจะกลับยมโลก ใครมีเคราะห์กรรมให้ บอกมา จะนาเคราะห์กรรม
นั้นกลับไปด้ วย โดยจะพูดกั บคนในบ้านว่ า “ฉันมานานแล้ว มีอะไรขอกินบ้าง” คนในบ้านก็จะตอบว่า