ct154 - page 108

100
จะพบว่ าเขามีความเป็นอยู่เหมือนดั งเช่นชนบทของคนไทยเราปัจจุบัน บริเวณรอบๆ ของบ้ านชองจะมี
แต่ ธรรมชาติที่แท้จริง คือ ทุ่งนา ป่า เขา ลาน้า คลองต่างๆ เป็นเช่นนี้ แทบทุกบ้าน
แต่ อย่างไรก็ ตาม ภาพหมู่บ้านชองที่มองเห็นจากสายตาในปัจจุ บัน ไม่ ได้เป็ นภาพที่เกิดขึ้นเอง
ตามวิวั ฒนาการการตั้งถิ่นฐานของชุมชนชอง แต่เป็นภาพที่ถูกสร้างขึ้นจากการปรั บตัวของคนบ้านคลอง
พลูตามกระแสการท่องเที่ยวทางชาติ พันธุ์ที่เกิดขึ้น เพื่อสร้ างรายได้ให้กับคนท้องถิ่น ซึ่ งถูกเสกสรรค์ ปั้น
แต่ งให้เป็นรูปธรรมด้วยจินตนาการของคนท้องถิ่นเอง
2. การปรั บตัวทางวัฒนธรรมด้านภาษาชอง
การปรั บตัวด้านภาษาชองนั้ น จาแนกออกตามปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นในท้ องถิ่นบ้านคลองพลู
โดยมี ประเด็นเรื่องการแต่งเพลงภาษาชอง และการประดิษฐ์อักษรชอง เป็ นส่วนสาคัญของกระบวนการ
สืบทอดสานึกทางวัฒนธรรมชอง อธิบายได้ดังนี้
2.1 การแต่งเพลงภาษาชองเพื่อสืบทอดสานึกทางวัฒนธรรมชอง
เพลงพื้นบ้านของคนชอง ได้รั บอิทธิพลจากคนไทยภาคกลางอยู่มาก ทั้งด้านการร้องราทาเพลง
และเครื่ องดนตรีที่ใช้ส่วนใหญ่ เพื่ อประกอบจังหวะ แต่ ก็มี เอกลักษณ์เป็นของตนเอง เพลงของคนชอง
แสดงให้ เห็นถึงบทบาทหน้าที่ของศิลปะท้องถิ่น ซึ่งมี ความสัมพันธ์ อันแนบแน่นกับวิ ถีชีวิต สั งคม และ
วั ฒนธรรมของคนชอง อีกทั้งยังมีบทบาทสาคัญในการประกอบพิธีกรรมต่างๆ อาทิ เพลงในพิธี อัญเชิญ
ผีบรพบุ รุษ หรือผี หิ้งผีโรง เพลงในพิธีงานแต่ งงาน เพลงยันแย่ เพลงในพิธีศพ ลักษณะเนื้อร้ องเพลง
ของคนชองมั กแสดงถึงความสัมพันธ์ ระหว่างคนกับคน คนกั บสัตว์เลี้ยงและคนกับธรรมชาติ มีหน้าที่
รอง คือ เป็นเครื่องสร้างความบั นเทิงเริงใจ นอกเหนือจากบทบาทหลักในการร้องเพื่อประกอบพิธีกรรม
ลักษณะเด่ นของเพลงร้องของคนชอง คือ เนื้อเพลงและประโยคในทานองส่วนใหญ่ไม่สั มพันธ์กั น การ
เคลื่อนที่ของระดั บเสียง มีลักษณะลูกตกของดนตรี แบบแผนไทย มีลั กษณะซ้าโน้ต บางครั้งช่วงกลาง
และท้ ายประโยคเพลงเกิดการเคลื่อนที่รู ปแบบซ้าๆกัน หรือเคลื่ อนที่เป็ นขั้นคู่ กระโดดเสียง หรื อกลุ่ ม
เสี ยงมีลักษณะแบบเพลงพื้นบ้านของไทย
จากเอกสารไม่มี ข้อมูลระบุว่า ในอดีตคนชองมีเพลงภาษาชองด้ วยหรือไม่ แต่ จากการสัมภาษณ์
ยายแจ้ง สีสมบัติ พบว่ า ในอดีตชาวบ้ านบางคนจะนาเพลงภาษาไทยมาแปลเป็นภาษาชอง และนามา
ร้ องกันเล่นสนุกสนานในครอบครั วและในวงสั งสรรค์เท่ านั้น (แจ้ง สี สมบัติ .2550:สัมภาษณ์) และก็
พบว่า เพลงพื้นบ้านที่กลุ่มคนชองบ้ านคลองพลูนาออกไปจัดแสดงทางวั ฒนธรรมชอง เช่น เพลงยันแย่
เพลงเจ้าค่ าน่างร่า เพลงกะบอก และเพลงสงฟาง ก็มีเนื้ อร้องเป็ นภาษาไทย ไม่มีเนื้ อร้องเป็ นภาษาชอง
ยกตัวอย่างบางส่วนของ เพลงยันแย่ ที่มี เนื้อร้องบางส่วนว่า “แขนอ่ อน จะช่วง ราเอ้ ย มาซื้อ ระบา