st124 - page 145

130
ตัวละ40สตางค์ หากเลี้ ยงครัวเรื อนละ5แม่ ออกลู กปี ละ3ครั้ งปี หนึ่ งไม่น้อยกว่า 80ตัวประมาณ
32บาท” (บันทึกการประชุ ม : 15กันยายน 2464) อี กบันทึ กระบุถึ งความวิตกกังวลนายอําเภอเรื่ อง
ความยากจนของราษฎรว่า
ในปี ก่อนๆได้อาศัยสินค้าการทําปลาขายตัดไม้ขายทําเปลื อกไม้พังกาขายได้เงิ นมาใช้
จ่ายและเสี ยภาษี ส่ วนการทํานาไม่ นับเป็ นสินค้ าอยู่แล้วเนื่ องจากไม่พอกินต้ องนําเข้าสิ นค้า
อื่ นๆ เป็ นรายได้เล็กน้อย เมื่อสินค้ารายใหญ่ราคาลดมากหัวหน้าหรื อเฒ่าเก้ (เถ้าแก่ )ผู ้ ลงทุ น
ท้อถอยชะงั กไป เพราะขายขาดทุ นบ้างพวกกุ ลี ติ ดบ้าง รายได้ไม่ คุ ้มรายจ่ าย ไม่ มีกําลัง
สร้ างเครื่ องมือจับสั ตว์นํ้ าหรื อทําสิ นค้าใหญ่ ๆราษฎรไม่ มีทางทํามาหากินมี เพียงงานเล็ กๆ
เช่ นตกเบ็ดรุ นกุ้ งหาเช้ากินคํ่ าและอาศัยเฒ่ าเก้ ซึ่ งเป็ นคนต่ างประเทศ เช่ นพวกเจ๊ กก็ต้อง
อยู่ในฐานะถูกกดราคาสิ่งที่ช่วยได้คือปลุกปลอบใจให้ ทํางานให้ได้ประโยชน์โดยเต็มกําลังและ
เวลานี้ เวลาว่ างเพราะเสร็ จการทํานาควรหางานทําไม่ ควรท้อถอย (บันทึ กการประชุ ม
: 15กันยายน 2464)
นอกจากนั้ นทางราชการก็พยายามหาอาชี พเสริ มให้ ราษฎรดังบั นทึ กที่ ว่ า “ให้ผู ้ที่ มี
สวนหมากนําหมากสุ กมาตากแห้งส่ งไปขายตลาดลันตา เพราะได้ติ ดต่ อกับพ่อค้าแล้วรับซื ้ อ
หาบละ 8บาท เพื่อนํ าไปขายที่จังหวัดปี นัง” (บันทึกการประชุม : 15มกราคม 2465) และปรากฏ
ในบันทึ กการประชุ มด้วยว่ามี การส่ งเสริ มให้ ทําสวนยางพาราบนเกาะลันตามาไม่ ตํ่ากว่ า 75-80
มาแล้ว ดังที่ประธานในที่ประชุ มบอกกล่าวเจ้าของสวนว่า “ต่อไปนี้ เจ้าของสวนยางคนใดจะทําการ
ตัดยางก็ ดี หรื อปลูกยางเพื่อซ่ อมแซมหรื อปลูกใหม่ก็ดี จะต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานประจํา
ถิ่นในหน้ าที่ยางเสียก่อนหากกระทําไปโดยไม่ได้รับอนุ ญาตแล้วได้รั บความผิดส่ วนผู้ ที่ ซื้ อยางก็
เช่นกันพวกซื้ อเกิน 20หาบก็ต้องขออนุ ญาต” (บันทึ กการประชุม : 1สิ งหาคม2478)
ด้านการดูแลทุกข์สุ ขของราษฎร เมื่อมีเหตุร้ายเกิดขึ้ นนายอําเภอจะปรึ กษาหารื อที่ประชุมแล้ว
มอบหมายให้กํานันผู ้ ใหญ่บ้านและแม่เฒ่าบ้านนําความไปแจ้งเตือนภัยแก่ราษฎร เช่น
“มี แขกกาโบยชาติปาทานเร่ขายสิ นค้าราคาสู งกว่าปกติ ทําสัญญาปากมีบางคนไม่ จ่ายเงิน
ตามกําหนดถู กขู่จนต้องนําสิ่ งของไปจํานํามาใช้ให้ ในที่ประชุมตกลงกันว่าต้องชี้ แจงให้ ลูกบ้านรู ้ว่า
ขณะนี้ ผ้าถูกมากแล้วไม่จําเป็ นต้องซื้ อของแพง” (บันทึกการประชุม :16กุ มภาพันธ์ 2463)
“มี การประกาศให้ระวังการล่อลวงพาเด็กผู ้ หญิงสัญชาติไทยไปนอกราชอาณาเขตและกดขี่
เป็ นหญิงละครโสเภณี เนื่องจากมี ผู ้ หญิ งถูกล่อลวงไปเกาะหมาก (ปี นัง)แล้วไปแจ้งความที่กงสุ ลสยาม
ส่ งกลับภูมิลําเนา” (บันทึกการประชุ ม :15กันยายน2463)