st124 - page 141

126
ที่ราบชายฝั่ งทะเลซึ่ งเป็ นเขตพื้นที่ ป่ าชายเลนบางช่วงมีหาดทรายและอ่ าวจอดเรื อที่สามารถกําบัง
คลื่ นลมได้ดี
อย่างไรก็ตามแม้ทรั พยากรธรรมชาติทั้ งในทะเลและชายฝั่ งทะเลตลอดจนทรัพยากรป่ าไม้
อุดมสมบูรณ์ แต่ความทุรกั นดารของพื้ นที่ป่ าลึกเข้าไปภายในตัวเกาะซึ่ งเป็ นพื้นที่เกษตรกรรมจะ
เต็ มไปด้วยสัตว์ป่ าที่ ออกมาทําลายพืชผล รบกวนทําร้ายสัตว์เลี้ ยงและผู้ คน อันเป็ นปั ญหาใหญ่
สําหรั บผู ้ ที่ เข้ามาตั้ งถิ่นฐานในยุคนั้ นตลอดมา แม้หลังก่อตั้ งอําเภอแล้วยังปรากฏหลักฐานตาม
บันทึกการประชุ มถึงการร้องเรี ยนการขอคําแนะนําจากทางราชการต่อเนื่ องกันยาวนานกว่า 10ปี
อันเป็ นสาเหตุหนึ่ งที่ ชาวเกาะลันตาต้องอยู่รวมกลุ่มเป็ นสังคมและมี ปฏิสัมพันธ์ กันเพื่ อร่วมมื อกัน
แก้ปัญหา และปรับตัวให้เข้าระบบนิ เวศน์เพื่อความอยู่รอด
การปฏิสัมพันธ์ ทางเศรษฐกิจสังคมและการปกครองของรั ฐ
ดังที่กล่าวไว้ในประวัติศาสตร์ ท้องถิ่นว่า ยุคของการตั้งถิ่ นฐานยุคแรกประมาณ 500-600ปี
ที่ ผ่ านมาเกาะลันตามี เพียงร่ องรอยของกลุ่ มชนเร่ ร่ อนอพยพหลบภัยผ่ านไปมามีแหล่ งพักพิ งและ
เคลื่ อนย้ายหากินตามฤดู กาลยังไม่มีการตั้งถิ่ นฐานถาวร ดังนั้ นการปฏิ สัมพันธ์ของชาวเกาะลันตา
น่ าจะเริ่มเมื่ อชาวมุสลิ มและชาวจีนเดิ นทางเข้ามาทํามาหากินและอพยพหลบภัยเข้ามาตั้งถิ่ นฐาน
ประมาณ 200-150ปี ที่แล้ว เป็ นต้นมา ในช่ วงแรกที่ชาวมุสลิมหลบหนี ภัยสงครามจากสตูลปะลิ ส
ไทรบุรี ฯลฯซึ่ งอยู่ในการปกครองของสยามเข้ามาจับจองที่ดิ นตั้ งถิ่ นฐานนั้ นนอกจากจะประทัง
ชีวิตด้วยอาหารทะเลแล้ว ยังหักร้างถางพงปลูกข้าวปลูกผักและผลไม้ เป็ นอาหาร
ส่ วนชาวจีนในช่ วงนั้ นสามารถเดิ นทางเข้าออกปี นังโดยไม่ต้องใช้หนั งสือเดินทาง และ
แม้ช่วงแรกๆที่ปี นังตกเป็ นเมืองขึ้ นของอังกฤษก็ยังไม่ ปิ ดพรมแดนชาวจีนจึงชักชวนกันนําขบวน
เรื อเป็ ดแล่นใบเข้ามาตกปลาทําปลาเค็มกลับไปขายที่ปี นังมากขึ้ นบางครั้ งต้องแวะเข้ามาหลบพายุ
หรื อรอให้ลมมรสุมเปลี่ยนทิ ศทาง จึงจะเดินทางกลับไปปี นังได้ จําเป็ นต้องสร้างที่พักชั่วคราวและ
โกดังเก็บสิ นค้า ในช่ วงนี้ เริ่มมี เวลาทําความรู ้ จักกับคนพื้ นเมืองที่ เข้ามาอาศัยอยู่ก่ อนและหาซื้ อ
อาหารและสิ นค้ าพื้ นเมื องกลับไปขายดั งคํ าบอกเล่ าของคุ ณตาผู้ วิ จั ยเมื่ อครั้ งที่ ยังมี ชี วิ ตอยู่
(นายเทียนไล้ กิจค้า.สัมภาษณ์ : 3พฤษภาคม 2515) ว่ า “สมัยก่อนเป็ นหัวหน้าขบวนเรื อเป็ ดเดิ นทาง
จากปี นังเข้ามาจับปลาทําปลาเค็มไปขาย เดินทางไปกลับถึ ง11 เที่ยวก่อนตัดสิ นใจตั้งถิ่ นฐานบน
เกาะลันตา”ต่อมานายเที ยนไล้แต่ งงานกับนางกิมสี้ ลู กหลานชาวจีนที่บรรพบุรุ ษเข้ามาตั้งถิ่ นฐาน
และแต่งงานกับชาวเลมานานแล้วและย้ายจากตลาดศรี รายาไปตั้ งถิ่นฐานบริ เวณอ่าวบ้านแต้เหล็ง
ถิ่นฐานดั้ งเดิมอีกแห่ งหนึ่ งของชาวเลดังปรากฏร่ องรอยหลักฐานสุสานเก่าที่เรี ยกว่า “เปรวชาวเล”