st121 - page 47

39
1. ประเภทลายชอมั กประกอบดวยดอกไม ใบไม กานมวน เปนพุมเป นพวง เชน ลายชอดอก
โบตั๋นในศิลปะจีน
2. ประเภทดอกลอยมีลั กษณะดอกประดิษฐเรียงกันเปนแผง หรือเรียกวาลายหยอม ใชในการ
ประดับพื้นที่ขนาดใหญ เชนลายดอกกานแยง
3. ประเภทดอกบัว เปนลายบัวปลายเสาลายลวดบัวลายกลีบบั ว
4. ประเภทลายหนากระดานมีลักษณะเปนชุ ดเรียงตอเนื่ องบนแถบคลายแผนกระดาน จึ งมัก
เรียกว าลายหนากระดาน เช นลายประจํายามกามปู ลายดอกซีกดอกซ อน ลายดอกกลมสลับบั้ง ลาย
รักรอยลายกานตอดอก
5. ประเภทลายกระจัง มีลั กษณะเป นรูปสามเหลี่ ยมประดับเรียงตามแนวขอบ เชน ขอบของ
แทนฐานขอบพรึงหรือขอบชายคา
6. ประเภทลายกาบมีลั กษณะคลายกาบหุมเสาหรือขอบประตูหนาต าง ประกอบดวยกาบบน
กาบลาง และประจํายามรั ดอกอยูกึ่งกลาง เชนกาบไผ กาบพรหมศร
7. ประเภทลายเครื อเถา มีลั กษณะคดโคงในแนวตั้ง สวนโค งแตะกันหรือสอดสลั บคล าย
ลักษณะพั นเกี่ยวของเถาวั ลย
8. ประเภทลายเฟองอุบะมีลั กษณะคลายมาลัยชอดอกไมแขวนหอยเป นราวที่ยอดผนัง
9. ประเภทลายกรวงเชิง มักประดั บคูกั บลายเฟ องอุบะที่โค งดานลาง โดยปลายแหลมชี้ ขึ้น
ขณะที่ลายเฟองอุบะปลายแหลมชี้ ลง
10. ประเภทลายประดับมุม เป นลายประดับมุ มฉากภายในของรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสหรื อผืนผ า เปน
ความคิดของช างในการลบมุมฉากของกรอบเพื่อความสวยงาม
วินัย ผูนําพล (2552 : 407-408) ไดกลาวบทสรุ ป ในหนังสือวัฒนธรรมผสมในศิลปกรรม
สยาม ไววา ความเจริ ญทางการคาที่เชื่อมโยงกับการค ายุคใหม สยามสามารถขยายอิทธิพลตนลงสู
คาบสมุทรไทย มลายูตอนลางถือเปนรอยตอภู มิศาสตรที่เชื่อมโยงกับความแปรเปลี่ยนของโลกมาก
ยิ่งขึ้น ทําใหศิลปกรรมของสยามในภาคใตตอนลาง มีความแตกต างหลากหลายยิ่งขึ้ น
การใชหลักฐานศิลปกรรมสยามสองสัจธรรมในวั ฒนธรรมที่ผสม ทําใหเห็การดํารงอยูของสังคม
มนุษย ที่มีลั กษณะผสมระหวางความเชื่อบูชาบรรพบุรุษเดิม ความศรัทธาในพุทธศาสนา และความ
เคารพเทพเจาในศาสนาพราหมณ ทั้งหมดที่กลาวมาถือเป นสวนรวมของจิตวิ ญญาณทางสังคมที่มีการ
สืบทอดจารีตและประเพณีจากรุนสู รุน หรือเปนวั ฒนธรรสังคมสยามที่มิไดใหความสําคัญกับเรื่องเชื้อ
ชาติบริสุ ทธิ์