44
1.5 ความขั
ดแย
งทางวั
ฒนธรรม (Cultural Conflict)
การแพร
กระจายทางวั
ฒนธรรม อาจนํ
ามาสู
ความขั
ดแย
ง ถ
าสมาชิ
กไม
ยอมรั
บซึ่
งกั
นและกั
น
โดยปกติ
กลุ
มชาติ
พั
นธุ
ที่
มี
วั
ฒนธรรมขนบธรรมเนี
ยมประเพณี
ความเชื่
อและภาษาพู
ดร
วมกั
นมั
กจะไม
มี
ความขั
ดแย
งทางวั
ฒนธรรม ความขั
ดแย
งทางวั
ฒนธรรมมั
กเกิ
ดขึ้
นเมื่
อมี
การปะทะสั
งสรรค
ของ
วั
ฒนธรรมที่
ต
างกั
น การปะทะสั
งสรรค
ทางวั
ฒนธรรมเกิ
ดจากการแพร
กระจายของวั
ฒนธรรมใด
วั
ฒนธรรมหนึ่
งหรื
อทั้
ง 2ชุ
ดทั้
งนี้
อาจเกิ
ดจาก
1 การอพยพย
ายถิ่
นของกลุ
มใดกลุ
มหนึ่
ง เข
าสู
บริ
เวณที่
มี
กลุ
มชาติ
พั
นธุ
หรื
อวั
ฒนธรรมอื่
นอยู
แล
วหากการย
ายถิ่
นนี้
ไม
ยอมรั
บอย
างเป
นมิ
ตรก็
จะเกิ
ดความขั
ดแย
ง
2 การขยายดิ
นแดนของกลุ
มใดกลุ
มหนึ่
ง เพื่
อเสริ
มอาณาเขตของตนหรื
อการรุ
กรานกลุ
มอื่
น
ทั้
งทึ่
ตั้
งถิ่
นฐานอยู
แล
ว เช
นการทํ
าศึ
กสงครามสมั
ยโบราณ
3 การล
าอาณานิ
คมของสั
งคมตะวั
นตก โดยกลุ
มที่
มี
อํ
านาจสามารถเข
าไปครอบครองและ
เผยแพร
วั
ฒนธรรมของตนด
วย
4 การแพร
กระจายวั
ฒนธรรมผ
านการสื่
อสาร สื่
อมวลชน การศึ
กษาและเทคโนโลยี
หากผู
รั
บ
สารหรื
อข
อมู
ลยอมรั
บไม
ได
ก็
เกิ
ดความขั
ดแย
งเช
นเดี
ยวกั
น
ป
ญหาความขั
ดแย
งทางกลุ
มชาติ
พั
นธุ
ส
วนใหญ
เกิ
ดจากแต
ละฝ
ายพยายามรั
กษาเอกลั
กษณ
ทางวั
ฒนธรรมของตนและไม
ยอมรั
บวั
ฒนธรรมของสั
งคมข
างเคี
ยง หากฝ
ายหนึ่
งต
องการช
วงชิ
งอํ
านาจ
ความสั
มพั
นธ
ก็
อาจอยู
ในฐานะศั
ตรู
หรื
อคู
ปรั
บได
จนเกิ
ดสงครามช
วงชิ
งพื้
นที่
หรื
อผู
คน เกิ
ดการต
อต
าน
การสงครามหรื
อก
อการร
าย
2 แนวคิ
ดด
านพหุ
ลั
กษณ
และพหุ
วั
ฒนธรรม (Cultural pluralism)
ในพจนานุ
กรมศั
พท
สั
งคมวิ
ทยาอั
งกฤษ-ไทย ฉบั
บราชบั
ณฑิ
ตยสถาน (2549: 185) ให
ความหมายพหุ
สั
งคมว
า หมายถึ
งสั
งคมที่
ประกอบด
วยกลุ
มชนที่
แตกต
างกั
น มั
กใช
คํ
านี้
อธิ
บายลั
กษณะ
ของรั
ฐที่
มี
กลุ
มชนแตกต
างชั
ดเจน เช
น มาเลเซี
ย อิ
นโดนี
เซี
ย อิ
นเดี
ย สหรั
ฐอเมริ
กา และบราซิ
ล เดิ
ม
ใช
คํ
านี้
กั
บประเทศที่
เคยเป
นอาณานิ
คมที่
มี
หลายกลุ
มชาติ
พั
นธ
ซึ่
งแต
ละกลุ
มไม
มี
ความรู
สึ
กผู
กพั
นกั
บ
ชาติ
เนื่
องจากมี
การแบ
งพื้
นที่
กั
นชั
ดเจน มี
วั
ฒนธรรมแตกต
าง และมี
สถาบั
นทางสั
งคมหลากหลาย
อมรา พงศาพิ
ชญ
(2545: 19) ให
ความเห็
นว
าพหุ
วั
ฒนธรรมคื
อการยอมรั
บความหลากหลาย
ทางวั
ฒนธรรม และเอกลั
กษณ
ของแต
ละวั
ฒนธรรม เป
นวั
ฒนธรรมที่
สั
มพั
นธ
กั
นอย
างหลาย ไม
ครอบงํ
าซึ่
งกั
นและกั
น หากประเทศใดยอมรั
บในความเป
นพหุ
วั
ฒนธรรมก็
จะต
องไม
มี
กฏหมายเคร
งครั
ด
เกิ
นไป ต
องเป
ดโอกาสทางเลื
อกในการปฏิ
บั
ติ
โดยไม
มี
วั
ฒนธรรมใดวั
ฒนธรรมหนึ่
งครอบงํ
า แต
โดยส
วน