ct155 - page 73

๔๘
มนุษยชนขององค์การสหประชาชาติ ตามหลั กการของกฎบั ตรสหประชาชาติ ที่ว่าด้ วยศักดิ์ศรีและ
คุ ณค่าของมนุ ษย์ ที่ เท่าเที ยมกั น โดยคานึงว่าเด็ กมี สิ ทธิที่ จะได้รั บการดูแล และช่ วยเหลือทั้ ง
สภาพแวดล้อมของครอบครัวและการเลี้ยงดูอื่นๆบนพื้นฐานของประเพณีและค่านิยมทางวัฒนธรรม
ของชาติพั นธุ์และสังคม (การพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ , กระทรวง, ๒๕๕๐) สาหรับ
ประเทศไทยได้ลงนามเป็นภาคี เมื่อวันที่ ๑๒กุ มภาพันธ์ ๒๕๓๕ และมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ ๒๖
เมษายน๒๕๓๕ เป็นต้นมา โดยอนุสัญญาฯ ได้กล่าวถึงพันธกิจที่รัฐภาคีพึงปฏิบัติ ต่อเด็กดังนี้
ส่วนที่ ๑ข้อ๒ “รัฐภาคีจะเคารพและประกันสิ ทธิ ตามที่กาหนดไว้ในอนุสัญญานี้ แก่เด็กแต่
ละคนที่อยู่ในเขตอานาจของตนโดยปราศจากการเลื อกปฏิบัติไม่ ว่าชนิดใดๆ โดยไม่คานึงถึงเชื้ อชาติ
สีผิว เพศภาษาศาสนาความคิดเห็นทางการเมืองหรือทางอื่น....”
ส่วนที่ ๑ข้อ๒๘ “๑.รัฐภาคียอมรั บสิ ทธิของเด็ กที่จะได้รั บการศึกษาเพื่อที่จะให้สิ ทธินี้บั ง
เกิ ดผลตามลาดับ และบนพื้ นฐานของโอกาสที่ เท่าเทียมกั น.....” ๒.รั ฐภาคี จะดาเนินมาตรการที่
เหมาะสมที่จะประกันว่า ระเบียบวินั ยของโรงเรียนได้กาหนดขึ้น ในลักษณะที่ สอดคล้องกับศักดิ์ศรี
แห่งความเป็นมนุ ษย์ของเด็ก....”
ส่วนที่ ๑ ข้อ ๓๐ “ในรั ฐที่มีชนกลุ่ มน้ อยทางชาติพั นธุ์ ศาสนา หรื อภาษา หรือกลุ่ มชน
พื้นเมืองดั้งเดิมอาศัยอยู่ เด็กที่มาจากชนกลุ่มน้อยหรื อที่เป็นชนพื้นเมืองจะต้องไม่ถูกปฏิเสธซึ่งสิ ทธิ
ที่จะปฏิบัติ ตามวัฒนธรรมที่ ตนนับถือและปฏิบัติ ทางศาสนาหรือสิ ทธิที่จะใช้ ภาษาของตนในชุมชน
กับสมาชิกอื่นในกลุ่มเดียวกัน”
จากข้อตกลงระหว่างประเทศภายใต้การริเริ่มโดยองค์การสหประชาชาติ เกี่ยวกับการที่รัฐจะ
ปฏิบัติต่ อพลเมืองของตนดังกล่าวข้างต้นสรุ ปได้ว่ารัฐพึ งเคารพในศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ ไม่ว่าจะมี
ความแตกต่างทางเชื้ อชาติ วัฒนธรรมก็ตาม รั ฐพึงให้การศึ กษาอบรมแก่เด็ ก เยาวชนทุกคนโดยไม่
เลือกปฏิบั ติ และพลเมืองมีสิทธิ เสรีภาพในการปฏิบัติ ตามลัทธิความเชื่ อประเพณี วัฒนธรรของตน
สาหรับประเทศไทย มีเอกสารหลั กฐานที่ระบุไว้ในรัฐธรรมนู ญ พระราชบัญญัติ ระเบียบ
ข้อบังคับนโยบายและแนวปฏิบัติ ที่รัฐจะต้ องปฏิบั ติต่ อพลเมือง และแนวทางการจัดการศึกษาอบรม
ให้แก่เด็ กและเยาวชนซึ่งมีความสอดคล้องกับข้อตกลงระหว่างประเทศดั งนี้
รัฐธรรมนู ญแห่งราชอาณาจั กรไทยพ.ศ. ๒๕๕๐ มาตรา๓๐ ระบุว่า “บุคคลย่ อมเสมอกัน
ในกฎหมายและได้รั บความคุ้มครองตามกฎหมายเท่าเทียมกัน ชายและหญิ งมีสิทธิ เท่าเทียมกันการ
เลือกปฏิบั ติโดยไม่เป็ นธรรมต่อบุคคลเพราะเหตุแห่งความแตกต่างในเรื่องถิ่นกาเนิด เชื้อชาติ ภาษา
เพศ อายุ ความพิการ สภาพทางกายหรือสุขภาพสถานะของบุ คคล ฐานะทางเศรษฐกิจหรือสังคม
ความเชื่อทางศาสนา การศึ กษาอบรมหรือความคิดเห็นทางการเมื องอั นไม่ขั ดต่อบทบัญญัติ แห่ง
รัฐธรรมนูญ จะกระทามิได้”