bk129 - page 158
150
กิ
จกรรม
วั
ตถุ
ประสงค์
เนื
้
อหา
2. กิ
จกรรมฟั
งด้
วยหั
วใจ
3. กิ
จกรรมฟั
งด้
วยการจั
บ
ประเด็
น
1. ผู
้
เรี
ยนสามารถฝึ
กพิ
จารณา
ตนเองในการรั
บฟั
งเรื่
องราว
ของบุ
คคลอื่
นด้
วยใจเป็
นกลาง
ปราศจากความลํ
าเอี
ยง
2. ผู
้
เรี
ยนสามารถนํ
าหลั
กเมตตา
มาใช้
ในการรั
บฟั
งอย่
างมี
สติ
ด้
วยความมี
เมตตามี
ความชื่
นชม
ยิ
นดี
และไม่
อคติ
ต่
อสิ่
งที่
รั
บฟั
ง
3ผู
้
เรี
ยนสามารถนํ
าวิ
ธี
การฟั
ง
ด้
วยหั
วใจไปใช้
กั
บบุ
คคลอื่
นได้
และทํ
าให้
เข้
าใจถึ
งความแตกต่
าง
ของแต่
ละบุ
คคลจากพื
้
นฐานชี
วิ
ต
ที่
แตกต่
างกั
น
เพื่
อให้
ผู
้
เรี
ยนสามารถจั
บ
ประเด็
นจากสารได้
3. ผู
้
เรี
ยนพิ
จารณาถึ
งหลั
กธรรมที่
ผู
้
นํ
าควรมี
เป็
น
แนวทางในการประพฤติ
และปฏิ
บั
ติ
เช่
นพรหม
วิ
หาร 4 และภาวนา 4 ซึ
่
งเป็
นคุ
ณธรรมอั
น
ประเสริ
ฐประจํ
าใจกํ
ากั
บตั
วเองและปฏิ
บั
ติ
ต่
อ
ผู
้
อื่
น
4. ผู
้
เรี
ยนมี
ความรู
้
ความเข้
าใจในหลั
กธรรม
พรหมวิ
หาร 4และภาวนา 4 การใช้
เป็
น
แนวทางการปฏิ
บั
ติ
ในการเป็
นผู
้
นํ
าที่
มี
ความ
เมตตา ยิ
นดี
ช่
วยเหลื
อมี
ความเห็
นอกเห็
นใจผู
้
อื่
น
และมี
การฝึ
กฝนตนเองด้
วยการปฏิ
บั
ติ
ตนให้
มี
ความสํ
ารวมกายวาจาใจ
1. การฝึ
กเป็
นผู
้
รั
บฟั
งที่
ดี
โดยให้
จั
บคู
่
เป็
นกลุ
่
ม
ย่
อยผลั
ดการรั
บฟั
งผู
้
อื่
นโดยไม่
ขั
ดจั
งหวะได้
พิ
จารณาที่
จะรั
บรั
บรู
้
ความรู
้
สึ
กของตนเองและ
ผู
้
อื่
นโดยปราศจากความลํ
าเอี
ยง
2. ผู
้
เรี
ยนได้
พิ
จารณาถึ
งการนํ
าหลั
กเมตตาและ
อุ
เบกขามาใช้
ในการเป็
นรั
บฟั
งอย่
างมี
สติ
สั
งเกต
ความรู
้
สึ
กตนเอง และความคิ
ดเห็
นที่
มี
ต่
อผู
้
เล่
า
เรื่
องด้
วยความมี
เมตตา และด้
วยใจเป็
นกลาง
1.การฝึ
กการจั
บประเด็
นจากสารหรื
อเรื่
องเล่
า
โดยช่
วยกั
นเป็
นกลุ
่
มใหญ่
ผู
้
สอนมี
การ
ยกตั
วอย่
างและให้
ผู
้
เรี
ยนช่
วยกั
นจั
บประเด็
นให้
ถู
กต้
อง
- วิ
เคราะห์
เรื่
องราวที่
ได้
ฟั
งโดย จากผู
้
สอน
- ช่
วยกั
นแสดงความคิ
ดเห็
นจากเรื่
องที่
ใช้
การจั
บ
ประเด็
นประโยชน์
ของการนํ
าไปใช้
1...,148,149,150,151,152,153,154,155,156,157
159,160,161,162,163,164,165,166,167,168,...409