bk129 - page 110

102
เป็ นปั จจัยช่วยให้กระบวนการวิ เคราะห์ทิศทางการทํางานอย่างมี ส่ วนร่ วมของกลุ่มที่มีความคมชัด
และสอดคล้องตรงกับรากเหง้าแห่งปัญหา
คุณสมบัติ ของผู ้ นําในข้ อ 5 และข้อ 6นั้ นสัมพั นธ์กันในแง่ เป็ นเหตุ เป็ นผลกั น
กล่าวคือการมี จิตวิญญาณแห่งการเรี ยนรู ้พร้อมที่จะขวนขวายแสวงหาความจริ งอยู่เสมอย่อมทําให้
ผู ้ นํามี ทักษะและประสบการณ์ที่เพิ่ มพูนรอบด้านยิ่งขึ้นเรื่ อยๆซึ่ งเป็ นคุณสมบัติอันสอดคล้องตรง
กับธรรมในข้อครุ คื อน่ าเคารพ เป็ นที่ พึ่ งได้ และในข้อภาวนี โย คื อน่ าเจริ ญใจหรื อน่ายกย่องใน
ฐานของผู ้ ทรงคุณความรู้และภูมิปัญญาแท้จริ งทั้ งสองข้อเป็ นธรรมในกัลยาณมิตรธรรม7
8. มีจิ ตใจที่เป็ นผู้เริ่มกระทํ าก่อน
กล่ าวคือ ไม่ว่าเราจะต้องประสบปัญหาอุปสรรคหรื อสถานการณ์ เลวร้ายอย่างไร
เราก็ไม่ ควรยอมให้ปัจจัยต่ าง ๆ จากสถานการณ์ นั้ นมามีอิ ทธิ พลจนทําให้เราเป็ นผู ้ยอมจํานนกับ
สภาพที่ เกิดขึ้ น โดยที่ ไม่ได้ลงมื อทําอะไรเลย แต่ กลับจะต้องมี จิตใจหนักแน่ นเข้มแข็ง เป็ นฝ่ ายลุก
ขึ้ นมาจัดการด้วยศั กยภาพที่มีอยู่ พร้อมกับมี ความกล้าหาญที่ จะเผชิ ญความเป็ นจริ ง ผู ้ที่มีจิตใจใฝ่
กระทําก่อนมักจะเป็ นผู ้ สามารถกําหนดหรื อปรับเปลี่ ยนเงื่อนไขปั จจัยต่ างๆ ให้เกิ ดเป็ นทางออก
ใหม่ ๆของปั ญหานั้ นๆ ได้ จิตใจดังกล่ าวยังเป็ นปั จจัยสําคัญในการจุดประกายให้ ผู ้ อื่ นเกิ ดความ
สนใจในสิ่งที่ ผู ้ นําเสนอ จนพร้อมที่ จะให้ความร่ วมมือได้ไม่ยาก รวมถึ งเป็ นปั จจัยให้เกิดการฟื้ นฟู
พลังกลุ่มหากพลังกลุ่มถูกลดทอนอันเนื่องจากสมาชิ กกลุ่มเริ่ มรู้สึ กท้อแท้หรื อเสี ยขวัญกําลังใจไป
อย่างไรก็ตามอาจมีหลายสถานการณ์ ที่เลวร้ ายจนเราไม่ สามารถควบคุมได้เนื่ องด้วย
ศักยภาพอันจํากัดของเราดังนั้ นถึงที่สุ ดแล้วเราจําต้องวางจิตวางใจปล่ อยให้ทุกสิ่ งดําเนิ นไปตามกฎ
แห่ งอนัตตากล่าวคือไม่พึ งยึดมั่นถือมั่นในความเห็ นว่าเป็ นตัวเป็ นตนไม่ พยายามฝื นบังคับควบคุม
ให้อยู่ในอํานาจของเราหากปัจจัยต่างๆ ไม่เอื้ อเฟื้ อเพียงพอให้ เป็ นไปตามต้องการ เพราะสรรพสิ่ง
ล้วนประกอบกันขึ้ นตามเหตุปัจจัยสัมพันธ์กันตามเหตุปั จจัย ไม่มีสิ ่งใดอยู่ในอํานาจของใครหรื อ
สิ่ งใดโดยเบ็ดเสร็ จดังนั้ นเราทําได้ดี ที่สุ ดก็เพียงกระทําไปตามกระบวนของเหตุปั จจัยเท่าที่เรารู้ว่ามี
ปัจจัยใดบ้างที่นําไปสู่ ผลที่ต้องการอย่างไรก็ตามจิตใจที่ เป็ นผู ้ เริ่ มกระทําก่ อนมักจะผลักดันให้ เกิด
ความคิ ดสร้างสรรค์ เพื่ อขยายขอบเขตของศักยภาพในการทําให้สถานการณ์หรื อปั ญหาอุ ปสรรค
คลี่ คลายดีขึ้ นได้ไม่มากก็น้อย
ในทางปฏิบัติ แล้วผู ้ นําแต่ละคนย่อมจะมีคุณสมบัติ เด่นและด้อยในบางด้ านคุณสมบัติ
ด้านที่ ขาดไปอาจสามารถชดเชยหรือเสริ มหนุนให้องค์กรเกิดความสมดุลได้ โดยเปิ ดโอกาสให้ผู ้อื่น
ที่มีคุ ณลักษณะเด่นในด้านนั้ นซึ่ งเข้ามามีบทบาทแทนหรื อพยายามพัฒนาคุ ณสมบัติ ด้านนั้ นขึ้ นมา
ให้เกิดความสมดุลภายในตนก็เป็ นอีกทางเลื อกหนึ่ ง