bk129 - page 115

107
การกล่าวคําสุ ภาพไพเราะอ่อนหวานสมานสามัคคี ให้เกิดไมตรี และความรักใคร่นับถือตลอดถึ งคํา
แสดงประโยชน์ประกอบด้วยเหตุผลเป็ นหลักฐานจูงใจให้ นิยมตามการคือ ปิ โย”แปลว่า “ผู ้เป็ นที่
รัก ” กล่าวคือผู ้ ร่ วมงานหรือผู ้ ร่วมไปด้วยกันหรื อจะเรี ยกผู ้ ตามก็ แล้วแต่ ก็ จะมีความรักมีความรู ้สึ ก
สนิทสนมสบายใจต่ อผู้ นํานั้ น เสริ มความรู ้สึ กอยากร่ วมไปด้วยให้หนักแน่นมากขึ้ นทั้ งร่ วมใจและ
ร่วมมือ
3. ทักษะในการสังเกตเพื่อมองคนให้เห็นลึกถึ งศักยภาพภายใน
ปรีดา เรื องวิ ชาธร (2551)ได้อธิ บายว่า เป็ นความสามารถที่เห็นจุดแข็ง จุ ดอ่อนของผู้อื่น
พร้ อมกับเอื้ อเฟ้ อโอกาสดึงศักยภาพมาอันเป็ นจุดแข็ งให้ ปรากฎออกมา เพื่ อมอบหมายความ
รั บผิดชอบได้ตรงกั บศักยภาพและฉันทะของแต่ ละคนสอดคล้องกับ พระธรรมปิ ฎก (ป.อ. ปยุตฺ
โต) (2545) กล่าวว่ า ผู้นําที่ ดีตามหลักปุคคลปโรปรัญญุตานั้ นจะต้องรู ้ บุคคลประเภทของบุคคลที่
จะต้องเกี่ยวข้องด้วยโดยเฉพาะผู ้ ร่วมงานผู ้ร่วมปฏิบัติงานและดําเนินการไปด้วยกัน เพื่อให้สามารถ
ปฏิบัติต่ อเขาอย่างถูกต้องเหมาะสมและได้ผลตลอดจนสามารถเลือกใช้คนให้เหมาะสมกับงานใน
การบริหารกิ จการงานทุกๆด้านก็ เพื่อทําให้เกิดประโยชน์ และความก้าวหน้าทั้ งแก่ผู ้ ปฏิบัติ งานหมู่
คณะและองค์กรตามเป้ าหมายที่ ได้วางไว้ผู ้นําที่ ดี จะต้องรู้ จักเลือกบุ คคลผู้เป็ นคนดี ผู้ เป็ นบัณฑิ ต
เพื่อก่อให้เกิดประโยชน์ แก่ตนเองหมู ่คณะและสังคม เพราะการเลื อกคบคนไม่ดี หรื อคนพาล ย่อม
นํามาซึ่ งความหายนะแก่ตนเองหมู่คณะและสังคมดังนั้ นผู้นําที่ดี จึงควรพิจารณาวิ เคราะห์ในการ
เลือกคบคนดี เพื่ อให้สามารถนํ าความสุขความเจริ ญก้าวหน้ามาสู่ ตนเองหมู่คณะและองค์กรได้
ตลอดไป
4. มี ความสมดุลระหว่างและความกล้าในการตัดสิ นใจและการไตร่ตรองอย่างรอบคอบ
ปรี ดา เรื องวิชาธร(2551)ได้อธิ บายว่า เป็ นการศึกษาและวิเคราะห์ข้อมูลต่างๆรวมถึง
ข้อเสนอจากการแลกเปลี่ยนอย่างรอบด้าน เมื่อชัดเจนดีแล้วก็ไม่ลังเลที่จะตัดสินใจกระทําและกล้าที่
จะรั บผิดชอบผลที่ เกิดขึ้ นไม่ ว่าจะออกมาสําเร็จหรื อล้มเหลวก็ ตาม แม้เมื่อตัดสิ นใจผิ ดพลาดก็ มี
ความกล้าที่จะยอมรั บความผิดพลาดนั้ น สอดคล้องกับพระธรรมปิ ฎก (ป.อ. ปยุตฺ โต) (2545)ได้
กล่าวว่าการหมั่นใช้ปั ญญา พิจารณาใคร่ ครวญตรวจตราหาเหตุ ผล และตรวจสอบข้อบกพร่ อง
ขัดข้องในสิ่ งที่ทํานั้ นคือ วิมังสา โดยรู้ จักทดลอง วางแผน วัดผลคิดค้นวิ ธีแก้ไขปรั บปรุ ง เพื่ อ
จัดการและดําเนิ นงานนั้นให้ได้ผลดียิ่งขึ้ นไป
5. มีจิตใจใฝ่ เรี ยนรู้ เพื่อหาความจริ งและลึกซึ้ งยิ่งขึ้น
ปรี ดา เรื องวิชาธร (2551) ได้อธิ บายว่ า การมีจิ ตวิญญาณแห่ งการเรี ยนรู ้พร้ อมที่ จะ
ขวนขวายแสวงหาความจริ งอยู่เสมอย่อมทําให้ผู ้นํามี ทักษะและประสบการณ์ที่ เพิ่มพูนรอบด้าน
สอดคล้องกับเนตร์พัณณา ยาวิราช (2537)ได้กล่ าวว่า ผู ้ นําจักต้องศึกษาให้ เข้าใจถ่องแท้ในหน้าที่