st121 - page 190

181
ศรัทธาของชาวมุสลิม โดยไมกราบไหวใดๆแตใหเกียรติ และปกปองคุ มกันบางครั้ งชวยเหลื อกิจกรรม
ตางๆที่วัดจัดขึ้น
การบริหารจัดการและการเมืองที่เกี่ยวกั บวัดไทย
การบริหารจัดการวัดไทยมี ความเกี่ยวของการกลุมชาติ พันธุตาง ๆอย างนอย3กลุมคือกลุม
พระสงฆ ฆราวาสชาวไทยที่รวมกันเปนคณะกรรมการ กลุมคนจีนที่เปนกรรมการวั ดและกลุมเจาหนาที่
รัฐซึ่งสวนใหญเปนมุสลิ ม (เฉพาะในมาเลเซีย) การจัดสร างศิลปวัตถุ สิ่งกอสรางตองเป นดุลพินิจของ
คณะกรรมการวัดกรณีการกอสร างตองขออนุมัติแบบจากรัฐ ปฏิสั มพันธระหวางฝายตาง ๆ ยังมี เรื่อง
ของการตอรอง การชวงชิงความหมายหากวัดสรางเจดียสู งกวาที่กํ าหนดไวก็ อาจสั่งให ระงับหรื อทุบทิ้ ง
หรือการสรางพระพุทธที่ใหญโตเกินควร เป นเหตุใหทางราชการตองตรวจสอบถึ งที่มาของแหล งเงินทุน
ซึ่งสวนใหญเปนที่แคลงใจของเจาหนาที่ รัฐหรือชาวบานชาวมุสลิมมากกวากลุ มอื่นๆ
ลักษณะปฏิสั มพันธของวัฒนธรรมตาง ๆขางตนยั งอาจสรุปเปนปรากฏการณทางสังคม ดังนี้
1 การปรับตั ว ศิลปกรรมแบบตาง ๆ ภายในวัดไทยสะท อนวา คนไทยมี การปรับตั วเขากั บ
สิ่งแวดลอมรอบขาง การปฏิสั มพันธกับสังคมจีนฮินดู หรือมุสลิมก อให เกิดการปรับเปลี่ยนบางในดาน
ศิลปกรรม เพื่อใหวัดไทยยังคงอยู ได ศิลปกรรมเป นสัญลักษณ ของวัฒนธรรม จึงมี ความหมายลึกซึ้ง
กวารูปทรงที่ปรากฎทางกายภาพ และมีการเปลี่ยนแปลงตามบริบททางสังคม
2 การสังสรรคทางวัฒนธรรมศิลปกรรมในวัดไทยสะท อนวา เกิดปฏิสัมพันธทางสังคมระหวาง
2 กลุ มขึ้นไปที่ มีวั ฒนธรรมต างกั น แสดงออกโดยการผสมผสานทางวัฒนธรรม หรือการยอมรั บ
วัฒนธรรมซึ่ งกันและกัน
3 การผสมกลมกลืนทางวัฒนธรรมศิลปกรรมในวั ดไทยบางแหงสะทอนวา คนไทยมี แนวโนม
จะยอมรับเอาวัฒนธรรมจี น เนื่องจากมีพลังนอยกวาแตก็ มิไดทอดทิ้งวัฒนธรรมของตนเองทั้ งหมด ยัง
นํามาผสมปนเปกันจนเกือบเปนชุดเดียวกันและยอมรับซึ่งกันและกัน
4 การบูรณาการทางวัฒนธรรมศิ ลปกรรมในวัดทุกแหงสะท อนถึงการยอมรั บความหลากหลาย
และเอกลักษณของแตละวัฒนธรรม โดยไมมีความพยายามครอบงําซึ่งกันและกัน อยางไรก็ตามมีความ
เปนไปไดนอยในระบบทุ นนิยม ที่ ปราศจากการครอบงําโดยวั ฒนธรรมหนึ่ง ศิ ลปกรรมวัดไทยในมลายู
สวนใหญยั งมีอิทธิพลของวัฒนธรรมจี น
5 ความขัดแย งทางวัฒนธรรม ศิลปกรรมในวัดไทยสะทอนความขั ดแยงน อยมาก เพราะตาง
ยอมรั บซึ่งกันและกั น จากที่มีภาษา ความเชื่อ ขนบประเพณี คลายกั น กรณี แตกตางมั กเปนมุ สลิ ม
ทองถิ่ น เพราะมีภาษาและความเชื่อตางกัน การปะทะสังสรรค ของวัฒนธรรมไทยและอิสลามมลายู
กอใหเกิดความขัดแย งจากระดับป จเจกจนถึงระดั บชาติมากกวากลุ มอื่นๆ