st121 - page 193

184
วัดไทยสวนใหญมีคณะกรรมการอยางนอยครึ่งหนึ่งเป นชาวจีน โดยเฉพาะในมาเลเซียและ
สิงคโปร การมีคณะกรรมการเปนชาวจี นประกอบกั บความเปนผูนํา เปนนักพัฒนาของพระสงฆที่ตอง
พึ่งพาแหลงทุนจึงผอนปรนตามศิลปกรรมในวัฒนธรรมจี นคอนข างมากทั้งนี้เมื่อเปรียบเทียบกับวัดไทย
ที่อยูชายแดนในประเทศไทย จะไมปรากฏพระที่ความรูดาไสยศาสตรมากนัก ไรกรรมการเชื้ อสายจีน
ศิลปกรรมจีนจึงปะปนนอย ขณะที่วัดไทยในมาเลเซียพยายามสรางภาพของวัดที่พระมีคาถาอาคม มี
กรรมการชาวจีนเพื่อดึงคนจีนดวยกันเขาวัด พรมสงเสริมศิลปกรรมจีนสะทอนใหเห็นว าบทบาทอํานาจ
ของคณะกรรมการวัดและวิสั ยทัศนพระสงฆสงผลตอลักษณะทางกายภาพของวั ด
อยางไรก็ตามขอสรุ ปนี้ยั งมีนัยสํ าคั ญ กลาวคือ การกุมอํ านาจจัดการวัดถือเป นความชอบ
ธรรมดวยกฎหมาย ชาวจีนที่เขามาจัดการเพราะนั บถือศาสนาเดียวกัน แต มีบางอย างแอบแฝงอยูคือ
การเขามาหาผลประโยชนจากวัดไทย เจาอาวาสพึงพอใจกับการมีคณะกรรมการส วนหนึ่งเปนชาวจี น
และชาวจีนพอใจหากมีส วนรับผลประโยชนจากวัดการเลือกตั ดสินใดๆคณะกรรมการชาวไทยหรือแม
เจาอาวาสมี อํานาจต อรองนอย และบางครั้งเลือกปฏิ บัติตามแนวคิ ดของชาวจี นมากกวาชาวไทย
เพราะเห็นผลประโยชน ที่จะไดรั บตามมา ดังเชนการระดมทุ น หรื อรับบริจาคเงินจากนักท องเที่ยว
วิสั ยทัศนของเจาอาวาสมองถึงความอยูรอดของวัดไทยในอนาคตและพัฒนาตามกระแสโลกาภิวัตน จึ ง
สงเสริมศิลปะจี นเต็มที่ นอกจากนี้ เปนผลจากความเขาใจจุดอ อนของปุถุ ชนทั่วไป ดวยธรรมชาติของ
จิตใจมนุ ษย ที่ พึ งหาเครื่องยึ ดเหนี่ยวเสมอ จึงพยายามเนรมิตวั ดใหเปนพื้นที่ ศักดิ์ สิ ทธิ์ สนองความ
ศรัทธาแกคนทุกกลุม ขณะเดี ยวกันเปดพื้ นที่ทองเที่ ยวทั้งชาวจีน ฮินดู มุ สลิมหรือตะวั นตก ผูศรัทธา
จํานวนมากเมื่อไดรับอานิสงฆ จากวัดไทย เชนปดทองพระพุ ทธรูปแลวถูกลอตเตอรี่จะตอบแทนบุญคุณ
ดวยการซื้ อศิ ลปวัตถุถวายวั ด เชน มั งกร กระถางธูปแบบจี น การสรางสรรคศิลปกรรมอยางวิ จิ ตร
อลังการและหลากหลายลั กษณะจึงมี แตพอกพู นรายได โดยสรางความหมายให ศิลปวัตถุ ตลอดจน
พิ ธีกรรมนาเลื่อมใส ดังที่ ยงยุทธ บูรณเจริ ญกิจ (2545: 119) สรุปในงานวิ จัยว า วัดในกรุ งเทพสราง
พื้ นที่เศรษฐกิ จทั บลงพื้ นที่ อาศัยเพื่ อดึงดู ดนั กท องเที่ยว สร างพระพุ ทธรู ปทองคํ าเปนสิ่ งดึ งดู ด
นักทองเที่ ยวดวยกระบวนการแยกความหมายของพระพุทธรู ปในฐานะสิ่งศักดิ์ สิ ทธิ์ เครื่องหมายแหง
ศรัทธาและศิลปะออกจากกันและเนนย้ําความหมายในแงศิลปะ เพื่อสรางความชอบธรรมในการเก็บคา
เขาชมและใชกฎเกณฑการใชพื้นที่ทองเที่ยวกําหนดการขายสินคาและบริการ
วัดไทยกลายเปนพื้ นที่จิ นตนาการของคนหลายกลุ ม การสรางความหมายถึ งสถานที่
ศักดิ์สิทธิ์ส งผลใหวัดมีความสําคั ญและสงผลตอวิถีชี วิตของคนที่อาศัยอยูในพื้นที่นั้นๆ วัดไมเพียงแหลง
ที่ตั้งของรูปเคารพตางๆ หรื อมรดกทางวัฒนธรรม แตเป นพื้นที่คนทุกกลุ มสามารถถวายสิ่งตาง ๆ เพื่ อ
เป นสมบัติของวัดความหลากหลายของศิลปกรรมในวัดเกิดขึ้นจากสาเหตุที่ทุกคนซึ่งตางวัฒนธรรมเห็น