st121 - page 191

182
อภิปรายผล
วัดไทยในแหลมมลายู ปรากฏทั้งศิลปกรรมไทย จีน พม า ฮินดู ตะวันตก และมลายูถิ่ น แสดง
ใหเห็ นวาวัดเปนแหลงปฏิสั มพันธทางศิลปะของวั ฒนธรรมตางๆ การผสมผสานนี้ เกิดขึ้นนับแตอดีต ที่มี
คนอพยพเคลื่อนยายไปมาสู กัน อิทธิพลของพุทธศาสนาของรัฐไทยไดแพร กระจายเขาถึงแหลมมลายู
มากนอยตามกาลสมัย ก อนมีชนชาติอื่นอพยพเขามามีคนสยามอยูมากแลว กลายเปนดินแดนพหุ
วัฒนธรรม และมี พหุลั กษณทางศิลปกรรม ศิ ลปะไทยถูกหอมลอมดวยศิลปะอื่นๆ คนสยามเกิดมามีชี วิต
แบบผสมผสานสอดคลองกับบทสรุ ปของวินัย ผูนําพล (2552, 407-408) ที่กลาวเห็นว า มลายู
ตอนลางถือเปนรอยต อภูมิศาสตรที่เชื่อมโยงกับความแปรเปลี่ยนของโลก เปนเหตุใหศิลปกรรมของ
สยามในภาคใตตอนล าง รวมถึงแหลมมลายูมีความแตกตางหลากหลายยิ่งขึ้น หลักฐานศิลปกรรม
สยามสองสัจธรรมในวัฒนธรรมที่ผสม ทําใหเห็นการดํ ารงอยูของสังคมมนุษย ที่มีลักษณะผสม ถือ
เปนส วนรวมของจิตวิญญาณทางสังคมที่มี การสืบทอดจารีตและประเพณีจากรุ นสูรุน หรือเปนวั ฒนธรร
สังคมสยามที่ มิไดใหความสําคัญกั บเรื่องเชื้อชาติบริสุ ทธิ์
ศิลปะของวัฒนธรรมเหลานี้ผสมผสานในลั กษณะตางๆกัน บ างสอดแทรกผสมผสานอยูในงาน
ประติมากรรม สถาปตยกรรม หรื อจิตรกรรม ดังเชน จิตรกรรมฝาผนังภายในโบสถ ซึ่งมี ทั้งลักษณะไทย
จีน ตะวั นตก มลายูถิ่น โดยเฉพาะจีน ทั้งนี้ เพราะชาวจีนมีบทบาทตอวัดไทยมาก ขณะเดียวกั นก็ไดรับ
อิทธิพลชาติตะวั นตกนับตั้งแตยุคลาอาณานิคม การผสมเช นนี้มักเกิดขึ้น ตามบริบทประวั ติศาสตร
ทองถิ่น สอดคลองกับการศึกษาของภัทรพงษ เกาเงิน (2544, 54) ที่พบวาจิตรกรรมฝาผนั งวัดหนอ
พุทธางกูร ในเขตอํ าเภอเมือง จังหวัดสุพรรณบุรี มีการผสมผสานลงตัวของศิลปะไทย จีน ลาว สะทอน
ถึงขนบธรรมเนียมประเพณี วัฒนธรรม ค านิยม และลักษณะวิถีชีวิตคนสมัยนั้ น แสดงถึงประวัติศาสตร
ในภาคกลางของไทยที่มีคนอพยพเคลื่อนย ายเสมอ โดยเฉพาะคนจีนที่มีบทบาทตอเศรษฐกิจมา
ยาวนาน
การผสมผสานศิลปกรรมในวัฒนธรรมตางๆ ยังมีปจจั ยการเมืองในพื้นที่ การสรางอํานาจ การ
ตอรองและชวงชิงความหมาย สอดคลองกับขอสรุปของสมคิด จิระทัศนกุล (25: 51) ที่พบวา การ
อพยพ การเคลื่อนยาย การอุปถัมภเพื่อประโยชนทางเศรษฐกิ จและการเมืองในพื้ นที่หนึ่งๆ มีผลให
กลายเปนเบาหลอมใหญของชุมชนเชื้อชาติ ตางๆ ที่มีความเชื่อคลายกัน แสดงออกทางรูปแบบของวัด
โดยที่กลุมชนเหลานี้ นําเอาแบบแผนดั้งเดิมมาผสมผสาน นําตนเขาไปมีสวนรวมปฏิสั มพันธ อยางไรก็
ตามการที่มีอิทธิพลวัฒนธรรมจีนมากกวาวัฒนธรรมอื่ นๆ เปนเพราะวัดไทยส วนใหญมีคนจีนอุปถัมภ
และศิลปกรรมจีนเขามาแพร กระจายตามการอพยพของชาวจีนสูมลายูจํานวนมาก ดั งที่ พัชรินทร สวน
ฐิติปญญา (2541,15-17) พบวา ในชวงที่อั งกฤษปกครองเกาะปนัง โดยเฉพาะชวงคริสตศตวรรษที่ 19