bk129 - page 247

239
ทดลอง วางแผน วัดผลคิ ดค้นวิธี แก้ไขปรับปรุ ง เพื่อจัดการและดําเนิ นงานนั้ นให้ได้ผลดี ยิ่งขึ้ นไป
และเป็ นธรรมที่มีคุณประโยชน์มาก เพราะเป็ นเหตุให้ เกิดปัญญาในการทํากิจทั้งปวง
5. มี จิ ตใจใฝ่ เรี ยนรู้ เพื่ อแสวงหาความจริ งที่ รอบด้านและลึ กซึ้ งยิ่ งขึ้ น
แม่ ชี ควรขวยขวายศึกษาหาความรู ้ และความใฝ่ เรียนรู ้ของแม่ ชี ที่ ต้องรู ้ จริ งอย่างแตกฉาน และ
เชื่อมโยงความรู ้ต่ างๆนํามาใช้ ให้เกิดประโยชน์สู งสุดต่อตั วเองและต่อการทํางานสอดคล้องพระ
ธรรมปิ ฎก (ป.อ. ปยุตฺ โต) (2545)ได้กล่าวว่ า การมีความขวนขวายใฝ่ เรี ยนรู้ และให้รู ้อย่างถ่องแท้
ตรงกั บหลักธรรมครุ คือ น่ าเคารพ เป็ นที่ พึ่ งได้ คื อ ในฐานประพฤติสมควรแก่ ฐานะ ให้ เกิ ด
ความรู ้สึ กอบอุ่นใจเป็ นที่พึ่ งได้และปลอดภัย
6. มี ความยืดหยุ่นพลิ กแพลงและไม่ติดกรอบความคิดอย่ างตายตัวแม่ ชีต้องมีความ
ยืดหยุ่นและปรั บตัวได้ท่ามกลางความเปลี่ ยนแปลงสังคมสอดคล้องพระธรรมปิ ฎก (ป.อ. ปยุตฺ โต)
(2545) ได้กล่ าวว่า การนํ าหลักธรรมคือภาวนีโยหมายถึ ง ผู ้ ทรงคุณความรู ้และภูมิปั ญญาแท้จริง
นั้นคือแม่ชี ไม่ยึดติดกับความเชื่อเดิ มๆ เปิ ดใจรับฟั งประสบการณ์ใหม่ๆจากผู ้ อื่นและคิดวิ เคราะห์
สิ่ งต่างๆที่ เกิดขึ้ นตามความเป็ นจริง
7. มี ทักษะและประสบการณ์ ในการมองเห็ นแนวโน้ มทางสั งคมที่ กําลั ง
เปลี่ ยนแปลง แม่ชี ต้องอาศัยประสบการณ์มองความจริ งของโลกด้วยความเข้าใจไม่ปรุ งแต่งให้
ความเปลี่ยนรอบข้างและสามารถประเมิ นสถานการณ์ต่ างๆได้ชัดเจนนําไปปรั บใช้กับการพัฒนา
ตนเองว่า ให้อยู ่ท่ามกลางความเปลี่ ยนแปลงได้อย่ างรู้เท่ าทันสอดคล้องกับพระธรรมปิ ฎก (ป.อ.
ปยุตฺ โต) (2545)ได้กล่าวว่า ผู ้ นําที่ดี ควรมี การพัฒนาตนเองอย่างต่ อเนื่ องเพื่ อให้สามารถเข้ าใจถึง
ความเปลี่ ยนแปลงแห่งโลกอย่างแท้จริ ง เพื่อให้ สามารถนําพามวลชนและองค์กรไปสู่ จุดหมายได้
ตามเป้ าหมายที่ วางไว้ หลักธรรมคื อ อั ตตัญญุ ตา หมายถึ ง รู ้ ตน รู ้ว่ าตนเองมี คุ ณสมบัติ มี
ความสามารถ และต้องรู ้จักพัฒนาตนเองอย่างสมํ่ าเสมอ ผู ้ นําที่ดี นั้ นจะต้องสํารวจตนเองอยู่เสมอว่า
ตนเองมี จุดอ่อนจุดแข็ง แล้วดําเนิ นการปรับปรุ งจุดอ่อนของตน ในขณะเดียวกันก็พัฒนาจุดแข็งของ
ตนให้ดี ขึ้ นเรื่ อย
8. มี จิตใจที่ เป็ นผู ้ เริ่ มกระทําก่อน แม่ ชีมี ความพร้อมและความกล้าหาญที่ จะเผชิญ
ความเป็ นจริ ง ผู ้ที่มีจิตใจใฝ่ กระทําก่ อนมักจะเป็ นผู ้ สามารถกําหนดหรื อปรั บเปลี่ยนเงื่อนไขปั จจัย
ต่างๆ ให้ เกิดเป็ นทางออกใหม่ของปั ญหานั้ นได้ มีความสอดคล้องกับพระธรรมปิ ฎก (2544) กล่าว
ว่า การเป็ นผู้ที่มีความกล้าหาญ ในการเผชิญหน้ากับอุปสรรคปั ญหา การแก้ไขปั ญหา การตัดสินใจ
การแสดงออกและการรั บผิดชอบต่อทุกสถานการณ์ รู้ ทันปั ญหาและอุปสรรคอันนําไปสู่การแก้ไข
ปัญหาได้ดี หลักธรรมคือสัมมาสังกัปปะหมายถึงความคิดที่ถูกต้อง ความตั้ งใจของตนไว้ในทาง
ที่จะก่อให้เกิดคุณประโยชน์ทั้ งแก่ตนเองและผู ้ อื่ นได้