bk129 - page 255
247
2.3 การจั
บประเด็
น
ในการกิ
จกรรมทั
กษะการสื่
อสารด้
านการฟั
งนอกจากเน้
นกิ
จกรรมฟั
งด้
วยหั
วใจแล้
ว
ผู
้
สอนจํ
าต้
องหมั่
นฝึ
กฝนทั
กษะการจั
บประเด็
นหรื
อจั
บแก่
นของเรื่
องได้
เพราะกิ
จกรรมทั
้
งสองเรื่
อง
มี
ความต่
อเนื่
องและสอดคล้
องกั
นผู
้
สอนจึ
งควรมี
ทั
กษะจนชํ
านาญและจนสามารถจั
บประเด็
นหรื
อ
เข้
าถึ
งเรื่
องราวต่
างๆของผู
้
เรี
ยนที่
กํ
าลั
งแลกเปลี่
ยนแบ่
งปั
นการฟั
งอย่
างลึ
กซึ
้
งยั
งช่
วยให้
ผู
้
สอนเข้
าถึ
ง
อารมณ์
ความรู
้
สึ
กของผู
้
เรี
ยนแต่
ละคนซึ
่
งการเข้
าถึ
งทั
้
งประเด็
นและอารมณ์
ความรู
้
สึ
กทํ
าให้
บทเรี
ยน
ชั
ดเจนขึ
้
นสามารถเชื่
อมโยง วิ
เคราะห์
ประสบการณ์
ของผู
้
เรี
ยนได้
อย่
างแม่
นยํ
าสอดคล้
องกั
บปรี
ดา
เรื
องวิ
ชาธร (2553) กล่
าวว่
า ช่
วยให้
ทุ
กคนเข้
าถึ
งบทเรี
ยนได้
ง่
าย ไม่
ผิ
ดพลาดคลาดเคลื่
อนไปจาก
ความหมายที่
ผู
้
เรี
ยนต้
องการสื่
อซึ
่
งทํ
าให้
บทเรี
ยนชั
ดเจนขึ
้
นดั
งนั
้
นการฟั
งอย่
างลึ
กซึ
้
งและการจั
บ
ประเด็
นต้
องเรี
ยนรู
้
ควบคู
่
กั
น
2.4 การสื่
อสารที่
เข้
าใจง่
าย
ผู
้
สอนสามารถทํ
าให้
ผู
้
เรี
ยนเข้
าถึ
งบทเรี
ยนได้
ง่
ายและตื่
นตั
วต่
อการเรี
ยนรู
้
ได้
อย่
าง
ต่
อเนื่
องดั
งเช่
นการเล่
าเรื่
องสั
้
นๆหรื
อการพู
ดให้
ข้
อคิ
ดหรื
อเสนอมุ
มมองใหม่
ๆของผู
้
สอนจนทํ
าให้
ผู
้
เรี
ยนเกิ
ดคิ
ดอย่
างใคร่
ครวญ สอดคล้
องกั
บ ปรี
ดา เรื
องวิ
ชาธร (2551) กล่
าวว่
า ผู
้
เรี
ยนมั
กจะ
ประทั
บใจผู
้
สอนที่
สามารถพู
ดได้
คมคายและมี
พลั
งจนผู
้
เรี
ยนเกิ
ดฉุ
กคิ
ดใคร่
ครวญได้
อย่
างไม่
คาดคิ
ด
2.5การตั
้
งคํ
าถามที่
ลงลึ
กและเชื่
อมโยง
การทํ
ากิ
จกรรมที่
ให้
ผู
้
เรี
ยนวางแผนการทํ
างานร่
วมกั
นหรื
อกิ
จกรรมที่
มี
การระดม
ความคิ
ดเห็
นและสะท้
อนวิ
ธี
การในการทํ
างานหลายรู
ปแบบผู
้
สอนต้
องเป็
นตั
วหลั
กในการตั
้
งคํ
าถาม
ที่
ลงลึ
กให้
ผู
้
เรี
ยนสามารถใช้
ประสบการณ์
ของตนมาเชื่
อมโยงกั
บสถานการณ์
ปั
จจุ
บั
นและ
แลกเปลี่
ยนเรี
ยนรู
้
ร่
วมกั
น สอดคล้
องกั
บ ปรี
ดา เรื
องวิ
ชาธร (2551) การตั
้
งคํ
าถามที่
ใช้
ในการ
เชื่
อมโยงเป็
นเครื่
องมื
อสํ
าคั
ญที่
จะทํ
าให้
ผู
้
เรี
ยนเกิ
ดการเรี
ยนรู
้
จากภายในและทํ
าให้
เกิ
ดปะทะสั
งสรรค์
บทเรี
ยนภายในกลุ่
มซึ
่
งช่
วยทํ
าให้
องค์
ความรู
้
ชั
ดเจนและขยายเชื่
อมโยงไปสู
่
บริ
บทอื่
นได้
2.6การสรุ
ปบทเรี
ยน
เมื่
อจบกิ
จกรรมแต่
ละครั
้
งผู
้
สอนควรให้
กลุ่
มผู
้
เรี
ยนแลกเปลี่
ยนแบ่
งปั
นกั
นในแต่
ละ
ขณะการใช้
กลุ่
มย่
อยสรุ
ปการเรี
ยนรู
้
โดยตั
้
งประเด็
นให้
แลกเปลี่
ยนกั
นการใช้
คํ
าถามที่
เชื่
อมโยงลงลึ
ก
การสรุ
ปบทเรี
ยนโดยการเขี
ยนบั
นทึ
กอย่
างใคร่
ครวญหรื
อผ่
านกิ
จกรรมอื่
นๆ นอกเหนื
อจากการ
พู
ดคุ
ยการสรุ
ปหรื
อการถอดบทเรี
ยนด้
วยการสนทนาแบบตั
วต่
อตั
ว เป็
นการเฉพาะระหว่
างผู
้
สอน
1...,245,246,247,248,249,250,251,252,253,254
256,257,258,259,260,261,262,263,264,265,...409