st124 - page 247

232
สมัยนิยม เช่นเดี ยวกับข้าราชการผู ้ หญิงหรื อภรรยาข้าราชการชาวไทยนิยมสวมใส่กันส่วนผู้ชาย
จะแต่งกายด้วยเสื้ อผ้าแบบสากล
สํ าหรับชุ ดลําลองที่สวมใส่ ในชี วิตประจําวันของผู้หญิ ง เป็ นเสื้ อที่ ตัดเย็บด้ วยผ้าลู กไม้
ผ้าป่ านปักฉลุ หรื อผ้าธรรมดาที่มีสี สันกลมกลืนกับผ้าปาเต๊ะผู้ ชายนุ่งกางเกงแพรเสื้ อคอกลมสีขาว
แต่ หากทํางานภายในบ้านผู ้ หญิงนุ่ งผ้าปาเต๊ะกระโจมอกผู้ชายจะนุ่งผ้าขาวม้า ในช่วงสงครามโลก
ครั้ งที่ 2ผู ้ ชายชาวจีนจะใช้ผ้า “ไท่เส็ง”ซึ่ งนําเข้ามาจากปี นัง เป็ นกางเกงขาสั้ นหรื อกางเกงจีนและ
เสื้ อ“กุยเฮง”ใช้เชือกผูกแทนกระดุมเสื้ อคล้ายเสื้ อมอฮ่อมของภาคเหนื อชุดผ้า “ไท่ เส็ง”นี้ เป็ นชุด
สําหรั บจับกังหรื อคนงานเตาถ่านซึ่ งชาวมุ สลิมและชาวเลก็สวมใส่ด้วย”
ชุ ดแต่งงานของชาวจีนเกาะลันตา ผู้หญิงแต่งชุดติดกันสี ขาวยาวลากดินมีผ้าคลุ มหัวและ
ช่อดอกไม้ไหวประดับบนผมและสวมถุงมือขาวถือช่ อดอกไม้ สวมรองเท้าปักดิ ้นส่วนเจ้าบ่าวใส่
สู ทสากลติ ดดอกไม้ที่ หน้าอกเสื้ อมีเพื่อนเจ้าบ่าวสวมสูทและกลัดดอกไม้ที่หน้ าอกเช่นกันแต่ช่ อ
เล็กกว่า เพื่ อนเจ้าสาวเป็ นเด็กผู้หญิง 2คนคอยจับชายกระโปรงและเดิ นเป็ นเพื่อนเจ้าสาว
เด็ กทารกชาวจีนจะคาดผ้า “อ่อต๊ อ” หรื อเอี๊ยมสามเหลี่ยมสําหรั บปิ ดหน้าอกหน้ าท้อง
และสะดือตัดเย็บด้วยผ้า 2ชั้ นชั้ นนอกเย็บต่อกันด้วยเศษผ้า และรองด้วยผ้านุ่มๆอีกชั้ นด้านบน
ของสามเหลี่ยมตัดยอดแหลมออกให้มีความกว้างประมาณ 2-3นิ้ ว เย็บสายทั้ ง 2มุมสําหรับผูก
รอบคอ และที่ฐานสามเหลี่ ยมเย็บสายอีก 2มุมสําหรับพันรอบตัวบริ เวณใต้สะดือป้ องกันไม่ให้
เด็กปวดท้องหรื อท้องอืดปกติ เด็กผู ้ ชายจะคาด “อ่อต๊อ” ผืนเดี ยว เปลื อยท่อนล่ างส่วนเด็กผู ้ หญิง
จะแขวนตะปิ้ งปิ ดอวัยวะเพศ หากอากาศหนาวและชื้ นจะสวมเสื้ อทับอีกชั้ นหนึ่ ง เพื่ อให้ร่างกาย
อบอุ่นป้ องกันไม่ให้เป็ นหวัดหรื อปอดบวม
นอกจากนั้นชาวจีนยังมีชุดที่ใช้ในพิธีศพแตกต่างกันตามลําดับความใกล้ชิดของผู้เป็ นญาติ
หากพ่อหรื อแม่ เสี ยชี วิ ต ลูกชาย ลู กสะใภ้ ลู กสาว และหลาน จะต้องสวมชุดผ้าดิ บที่ เรี ยกว่ า
“ตั่วแป๊ ะส้า” และสวมเสื้ อ “หมั่วส้า”หรื อผ้ากระสอบทับอีกชั้ นลูกเขยหลานเขย และญาติที่ ห่าง
ออกไปแต่งชุดดําญาติที่มีอายุมากกว่ าผู้ตายจะสวมเสื้ อผ้าสี เขียวหรื อนํ้ าเงินแทนชุ ดดําส่ วนชุด
สําหรับไว้ทุ กข์ลู กหลานจะต้องสวมเสื้ อผ้าดิบ6 เดื อน“ผลัดดํา”หรือสวมผ้าถุ งดํา เสื้ อขาว อี ก6 เดือน
รวมเป็ น 1ปี จึง “ผลัดเขี ยว”อีกระยะหนึ่ งก่อนจะออกทุ กข์ หรื อ “ผลัดแดง”
ปัจจุบันผู้หญิงจีนสู งอายุจะยังคงนุ่งผ้าปาเต๊ะแต่เสื้ อลูกไม้ดัดแปลงเป็ นเสื้ อแขนสั้ น เข้ารู ป
ชายเสื้ อด้ านหน้าและหลังยาวเสมอกันความยาวระดับสะโพกบนส่ วนผู ้ ชายแต่ งตัวแบบสากล
ทั่วไป ขณะที่ ลูกหลานชาวจี นเชื้ อสายไทยเปลี่ ยนไปแต่งกายแบบสากลหมดแล้ว ยกเว้นการ
แต่งกายในพิ ธีศพที่ยังคงอัตลักษณ์ของความเป็ นจีนอยู ่ จนถึ งปัจจุ บัน