st124 - page 253

238
สองโมงครึ่ งหากเจ้านายจากตัวจังหวัดกระบี่ไม่ลงมาตรวจก็เก็บของกลับบ้านบางฤดูกาลคลื่นลมแรง
ต้องเสี่ยงอันตรายจากเรื อล่มสมัยนั้ นยังไม่มีเสื้ อชูชี พข้าราชการท่านนั้ นกลัวจนกระทั่งต้องสวม
ห่ วงยางของเด็กติดตัวตลอดเวลาจนเป็ นที่ขบขันของชาวเกาะ (ประสม กิจค้า.สัมภาษณ์ : 15 เมษายน
2550)
พระพลัดเล เล่ ากันว่า มี พระรู ปหนึ่ งได้รับนิ มนต์ ให้มาจําพรรษาที่วัดเกาะลันตา แต่
ขณะขึ้นจากเรื อก้าวเท้าพลาดตกลงไปในทะเลแล้วมี ผู ้ หวังดี กระโดดลงไปช่ วยแต่กระโดดพลาด
เหยียบลงไปบนหัวพระรูปนั้ นหลังจากกลับขึ้ นฝั่งไปแล้วพระรู ปนั้ นไม่กลับมาที่เกาะลันตาอี กเลย
ครูสาวพลัดเหว เป็ นเรื่ องของครูผู ้หญิงคนหนึ่ งที่ เพิ่งได้รับบรรจุ เป็ นข้าราชการครู
โรงเรี ยนบ้านสังกาอู ้ เปิ ดเทอมวันแรกอาบนํ้ าแต่งตัวขับรถจักรยานยนต์ไปโรงเรี ยนแต่ เช้าตรู่ ตาม
เส้นทางถนนดิ นแดงแคบๆสองข้างทาง ด้านหนึ่ งเป็ นเหวลึ กลาดตํ่าลงไปในทะเลอี กด้านหนึ่ ง
เป็ นหน้าผาชันวันนั้ นฝนเพิ่ งหยุดตกระหว่างทางถนนลื่นมากรถไถลลงไปในเหวโชคดี ทั้ งรถและ
ครู สาวกลิ้งลงไปค้างอยู่ ใต้โคนต้นไม้ ชาวเลทราบข่าว เดินทางมาพร้ อมกับเชือก เพื่อดึ งทั้ งคนและ
รถขึ้นมา วันนั้ นครูสาวไปไม่ถึ งโรงเรียนขึ้ นจากเหวได้ก็ขับรถกลับไปอาบนํ้ าเปลี่ยนเสื้ อผ้าที่บ้าน
จากหนทางที่ทุ รกันดารมี ปัญหาในการเดิ นทางเช่นนี้ บางช่ วงมีครูเพี ยงคนเดียวเป็ นทั้ งครู ใหญ่
ครู น้อยและภารโรงบางช่วงมี 2-3คนคนหนึ่ งสอนควบ 2ชั้ นในห้องเดียวกันครู ที่ได้รั บบรรจุที่
โรงเรี ยนบ้านสังกาอู้ขอย้ายบ่อยที่ อยู่ก็ขาดสอนบ่อยมากบางวันต้องปิ ดโรงเรี ยนเพราะไม่มีครู สอน
เล่ากันว่าวันหนึ่ งศึ กษาธิการจังหวัดเดินทางไปตรวจเยี่ยมโรงเรี ยนพร้อมผู้ ติ ดตามโดยไม่แจ้งล่วงหน้า
ไปถึ งไม่พบทั้ งครู และนักเรี ยน เดิ นลงไปในหมู่ บ้านชาวเลพบผู้ปกครองคนหนึ่ งรายงานว่า“โรงเรี ยนนี้
ฝนตกก็ปิ ดฝนแล้งก็ปิ ดนํ้ าขึ้ นก็ปิ ดนํ้ าลงก็ ปิ ด”
เรื่ องเล่าเหล่านี้ นอกจากจะเล่าสู่ กันฟั งเพื่อความบันเทิ งแล้วยังบ่งบอกว่าในอดี ตเกาะลันตา
เคยเป็ นพื้ นที่ ที่ ทุรกันดาร จนกระทั่งได้รั บการพิ จารณาให้เป็ นสถานที่ ลงโทษข้าราชการที่ ทํา
ความผิดด้วย (อาวรณ์ เสรี รักษ์. สั มภาษณ์ : 11มิถุ นายน2550)
อั ตลั กษณ์ ด้ านประเพณี ของชาวไทย ชาวไทยที่ เข้ามาตั้ งถิ่ นฐานบนเกาะลันตาทั้ ง
ข้าราชการและชาวไทยจากต่างถิ่นที่ เข้าไปทํามาหากิ นได้นําประเพณี ความเชื่ อจากถิ่ นฐานเดิมซึ่ ง
เรี ยกกันว่า “ประเพณี ท้องถิ่น” และประเพณี ที่ทางราชการกําหนดในชาวไทยถื อปฏิบัติ มาเป็ น
แบบอย่างและปรั บปรนให้เข้ากับภาวะแวดล้อมเกาะลันตาดังเช่น
ประเพณีในรอบปี
ประเพณี ในรอบปี ของชาวไทยบนเกาะลันตาจะเกี่ ยวเนื่ องกับความเชื่ อที่
ผสมผสานระหว่ างความเชื่ อเรื่ อง ผีสางเทวดา ศาสนาพราหมณ์ และศาสนาพุทธเข้ าด้วยกัน
เช่นเดี ยวกับประเพณี ไทยทั่วไปดังเช่น