st124 - page 184

169
ลักษณะความสั มพันธ์ดังกล่าว ยังสอดคล้องกั บทฤษฎีนิ เวศวัฒนธรรมของสจ๊วต(Steward.
1977:21-25)ที่ให้ความสําคัญกับวัฒนธรรมมากกว่าสิ่ งแวดล้อมโดยเน้ นการปรับตัวของสังคมมนุษย์
ที่ต้องการให้เข้ากับธรรมชาติ แวดล้อมใกล้ตัวหั วใจหลักของทฤษฎี นิเวศวัฒนธรรมของสจ๊วตให้
ความสํ าคัญกับกระบวนการทํางานที่ มีประสิ ทธิ์ ภาพซึ่ งเกี่ ยวข้องกับการแบ่ งแรงงาน การจัด
ระเบียบ เวลา วัฏจักร และการจัดการในการทํางานของมนุ ษย์ในการแสวงหาปั จจัยต่ าง ๆ
เพื่ อความอยู่รอด และยังให้ ความสําคัญกับการปฏิ สัมพันธ์ และการใช้ เทคโนโลยี ในขอบเขต
ของวัฒนธรรม
ส่ วนประเด็นที่ บาร์ท (Barth. 1969 : 19) มองว่าอาจจะมี การแย่งชิงทรัพยากรกันเป็ นผลให้
มีข้อจํากัดในการพึ่ งพากันหรื อแยกกันอยู่ คนละพื้นที่นั้ น แม้แต่ละกลุ่มชาติพันธุ ์บนเกาะลันตา
จะแยกกันอยู่คนละพื้นที่ และมี พรมแดนด้านพื้ นที่ค่อนข้างชัดเจนอี กทั้ งยังมีคํากล่าวที่เล่ าสื บต่อกันมาว่า
“จี นยิกแขกแขกยิกชาวเล ” (ยิกภาษาถิ่ นใต้หมายถึงไล่ ) อันสื บเนื่องมาจากประวัติ การตั้ งถิ่ นฐาน
ของชาวเกาะลันตาในยุ คแรกๆที่ ว่าชาวเลเป็ นกลุ่ มชาติพันธุ ์แรกที่เข้าพักพิ งทํามาหากินบริ เวณ
หมู่ เกาะลันตาและมี แหล่ งเคลื่อนย้ายพักพิงตามฤดู กาลตลอดแนวชายฝั่งด้านตะวันออก รวมทั้ ง
บริ เวณอ่าวบริ เวณตลาดศรีรายาปั จจุบันด้วยต่อมาเมื่อชาวมุสลิ มเข้าพักอาศัยบริ เวณดังกล่าวชาวเล
หวนกลับมาพบว่ ามีคนแปลกหน้ าครอบครองอยู่แล้ว จึงขยับไปแวะพักในอ่าวถัดไป จนกระทั่ง
เมื่อชาวจีนเข้ามาพักอาศัยในอ่าวศรี รายาชาวมุสลิ มก็ขยับไปพักอาศัยในอ่าวที่ชาวเลเคยขึ้ นแวะพัก
เมื่ อชาวเลย้อนกลับมาพบว่ามีผู ้คนอาศัยอยู่ก็ขยับไปใช้พื้นที่ บริเวณอ่าวบ้านหัวแหลมกลาง จนกระทั้ง
ตัดสิ นใจขึ้นตั้ งถิ่นฐานเป็ นกลุ่มสุ ดท้ายที่บ้านหัวแหลมกลาง ปัจจุบันมีชาวมุสลิมเข้าไปพักอาศัยร่ วม
อยู่ด้วยแต่สร้ างที่ พักแยกกลุ่ มกัน ต่ อมาชาวเลบางส่ วนได้ขยับขยายไปอยู่บ้านหัวแหลมสุ ดหรื อ
บ้านสังกาอู้ซึ่ งเป็ นที่ ดิ นพระราชทานฯ อย่างไรก็ตาม จากการสอบถามและสังเกตพฤติ กรรมที่
ปฏิ บัติ ต่ อกันตลอดระเวลาที่ผ่ านมาไม่เคยได้รั บคําบอกเล่ าว่ามีข้อขัดแย้งเรื่ องพื้ นที่และไม่ มี
ข้อจํากัดในการพึ่ งพากันแต่ อาจจะสันนิ ษฐานได้หลายประการ เป็ นต้นว่า
ในอดีตมี พื้ นที่ว่างให้เลือกใช้ประโยชน์ อย่างเหลือเฟื อไม่มีการซื้ อขายไม่ต้องแย่งชิ งกัน
โดยเฉพาะชาวเลในอดี ตไม่มีนิสัยจับจอง รักอิสระ เร่ร่ อนอยู่ไม่ เป็ นที่ ไม่ ไว้ใจคนแปลกหน้าและ
มีทัศนะว่าทรั พยากรธรรมชาติไม่มีเจ้าของจึ งไม่ได้ครอบครองพื้ นที่บนเกาะแม้จะเป็ นกลุ่มแรกที่ เข้า
มาพักพิงแม้เมื่อขึ้ นตั้ งถิ่นฐานค่อนข้างถาวรแล้วก็ มีเหตุ ปัจจัยที่ ต้องอพยพหนีไปอยู่ที่ อื่น เช่นการถู ก
บังคับให้ ส่ งลูกเข้าโรงเรี ยน และการถูกบังคับให้ ผู ้ชายต้องเกณฑ์ทหาร ฯลฯ ก่ อนไปได้ขาย
ต้นมะพร้าว (ที่ดิน) ให้เพื่อนบ้านต่ างกลุ่ม เมื่อย้อนกลับมาเจ้าของที่ดิ นก็ให้ พักอาศัยจนถึงปัจจุบัน
หรื อการที่ชาวมุสลิ มและชาวเลเลือกที่จะแยกตัวไปอยู่ในพื้ นที่ ถัดไปไม่ปะปนกับชาวจีน
เนื่ องจากมีความแตกต่ างทางด้านเชื้ อชาติ ศาสนา หรื อฐานะทางเศรษฐกิ จ ทําให้เกิ ดจากการ