170
แบ่
งแยกในระบบนิ
เวศวิ
ทยามนุ
ษย์
ตามแนวคิ
ดของบุ
ญเดิ
ม พั
นรอบ (2528 : 159)ที่
ว่
าเป็
นความรู
้
สึ
ก
ของคนกลุ่
มใดกลุ่
มหนึ
่
งซึ
่
งมี
ลั
กษณะแตกต่
างจากคนอื่
นๆบางประการ เช่
นสี
ผิ
ว เชื
้
อชาติ
สั
ญชาติ
ศาสนา หรื
อฐานะทางเศรษฐกิ
จ ส่
งผลให้
ถู
กบี
บบั
งคั
บให้
ต้
องเลื
อกอาศั
ยอยู
่
ในเขตที่
เพื่
อนบ้
านมี
รายได้
เท่
าเที
ยมกั
นหรื
อมี
ลั
กษณะคล้
ายคลึ
งกั
น ซึ
่
งอาจจะโดยสมั
ครใจหรื
อไม่
สมั
ครใจก็
ได้
ทั
้
งนี
้
จากประสบการณ์
ในยั
งเด็
กผู
้
วิ
จั
ยพบเห็
นว่
าชาวเลจะกลั
วคนแปลกหน้
าโดยเฉพาะคนที่
แต่
งตั
ว
แบบ “นาย” คื
อสวมเสื
้
อขาวหรื
อชุ
ดข้
าราชการดั
งนั
้
นการตั
้
งบ้
านเรื
อนห่
างจากปาตั
ยรายา
1
น่
าจะ
เป็
นทางเลื
อกที่
ดี
การปฏิ
สั
มพั
นธ์
กั
บอคติ
ทางชาติ
พั
นธุ
์
การปฏิ
สั
มพั
นธ์
ระหว่
างกลุ่
มชาติ
พั
นธุ
์
บนเกาะลั
นตาในอดี
ตโดยเฉพาะด้
านการพึ
่
งพาอาศั
ย
ระหว่
างชาวจี
นกั
บชาวเลหากเปรี
ยบเที
ยบกั
บผลการศึ
กษาของนฤมลหิ
ญชี
ระนั
นทน์
(Narumon
Hinshiranan : 1996 : 189-193)ที่
พบว่
าการพึ
่
งพาของชาวเลกลุ่
มมอแกนกั
บเถ้
าแก่
ชาวไทยจี
นหรื
อ
พ่
อค้
าคนกลางบนเกาะสุ
ริ
นทร์
ในสมั
ยก่
อนนั
้
นมี
จุ
ดอ่
อน เนื่
องจากเป็
นการพึ
่
งพากึ
่
งบั
งคั
บ เป็
นการ
สร้
างพั
นธะโดยการอุ
ปถั
มภ์
และ/หรื
อบางครั
้
งมี
การชั
กนํ
าสู
่
สารเสพติ
ด จะแตกต่
างจากการพึ
่
งพา
ระหว่
างชาวเลอู
รั
กลาโว้
ยกั
บชาวจี
นบนเกาะลั
นตา เนื่
องจากเถ้
าแก่
เหล่
านั
้
นไม่
ได้
อาศั
ยอยู
่
บนเกาะ
ในฐานะสมาชิ
กในสั
งคมเดี
ยวกั
บชาวเลและไม่
รู
้
สึ
กถึ
งความผู
กพั
นเชิ
งเครื
อญาติ
และวั
ฒนธรรม
และแม้
ว่
าชาวจี
นบนเกาะลั
นตาจะมี
สถานภาพเป็
นผู
้
อุ
ปถั
มภ์
เป็
นนายจ้
างหรื
อเป็
นนายทุ
นให้
ชาวเล
เช่
าซื
้
อเรื
อแต่
ไม่
มี
การชั
กจู
งสู
่
สารเสพติ
ดดั
งกล่
าว และด้
วยเหตุ
ที่
ชาวจี
นต้
องพึ
่
งพาอาศั
ยแรงงาน
และหมอตํ
าแยชาวเลจึ
งมั
กสอนให้
ลู
กๆ เรี
ยกหมอตํ
าแยชาวเลที่
ทํ
าคลอดให้
ว่
ามะ (แม่
) เรี
ยกสามี
ของหมอตํ
าแยว่
าป๊
ะ (พ่
อ) และปฏิ
บั
ติ
ต่
อกั
นเสมื
อนเป็
นญาติ
พี่
น้
องกั
นมี
ของฝากของขวั
ญให้
กั
น
บ้
างก็
ยกลู
กให้
เป็
นลู
กบุ
ญธรรมซึ
่
งกั
นและกั
นหรื
อให้
ลู
กเป็
นเกลอกั
น และจากการศึ
กษาระบบ
เครื
อญาติ
พบว่
า มี
ญาติ
พี่
น้
องชาวจี
นบางคนแต่
งงานกั
บชาวเลด้
วยเหตุ
นี
้
ผู
้
ใหญ่
จึ
งสอนลู
กๆ ว่
า
“ชาวเลเป็
นพี่
น้
องเรา” ให้
เรี
ยกพวกเขาว่
า “พี่
น้
อง” (ประสม กิ
จค้
า. สั
มภาษณ์
:15 เมษายน2550)
อย่
างไรก็
ตามอคติ
ทางชาติ
พั
นธุ
์
ของชาวเกาะลั
นตาที่
เกิ
ดจากช่
องว่
างทางวั
ฒนธรรมก็
มี
อยู
่
บ้
าง
เช่
น เจ้
าหน้
าที่
ของรั
ฐมี
ทั
ศนคติ
ว่
าชาวจี
นเป็
นคนต่
างชาติ
หรื
อเป็
น “พวกเจ๊
ก”ที่
เข้
ามาเอาเปรี
ยบ
ชาวบ้
านดั
งปรากฏในบั
นทึ
กการประชุ
มของอํ
าเภอเกาะลั
นตา (15กั
นยายน 2464) ซึ
่
งนายอํ
าเภอ
กล่
าวในที่
ประชุ
มว่
า “การอาศั
ยเฒ่
าเก้
ซึ
่
งเป็
นคนต่
างประเทศ เช่
นพวกเจ๊
ก ก็
ต้
องอยู
่
ในฐานะ
1
ภาษาชาวเลหมายถึ
งหาดของเจ้
านายที่
มาของชื่
อตลาดศรี
รายาปั
จจุ
บั
น