st124 - page 139

124
ทรัพยากรธรรมชาติ และความเจริ ญทางด้านเศรษฐกิจ จนกระทั่ง เกาะลันตาได้รั บการยกฐานะ
เป็ นอําเภอรัฐสยามเริ่ มเข้ามามี บทบาทในด้ านการเมืองการปกครอง และมี ส่ วนร่ วมในการ
ปฏิสัมพันธ์กับชุมชนต่ อมา เมื่อมีการก่ อตั้ งโรงเรี ยนประชาบาล เยาวชนบนเกาะลันตาก็เริ่ มมี การ
ปฏิสัมพันธ์ผ่ านระบบการศึกษาของรัฐ การปฏิ สัมพันธ์ของชาวเกาะลันตาด้านต่างๆผ่านยุคสมัย
ของการตั้ งถิ่ นฐานครั้ งที่สองเรื่ อยมาอย่างเป็ นพลวัตจนกระทั่งถึงปัจจุบันการศึกษาปฏิสัมพันธ์
ของชาวเกาะลันตาจึ งต้องเริ่ มจากการเรี ยนรู ้ถึ งระบบนิเวศวัฒนธรรมของชุ มชนซึ่ งเป็ นปัจจัย
สํ าคัญทางเศรษฐกิจที่ ส่ งผลเชื่ อมโยงถึ งโครงสร้างการปฏิ สั มพันธ์ ทางเศรษฐกิ จ สั งคม การ
ปกครองของรั ฐ และการปฏิสั มพันธ์ ทางเครื อญาติ ตลอดจนโครงสร้างการปฏิ สั มพันธ์ ทาง
วัฒนธรรมด้านการแลกเปลี่ยนการให้ ของขวัญและการตอบแทน ด้านภาษาและการศึกษาด้านศาสนา
ความเชื่ อและประเพณี และด้านดนตรี บทเพลงและการแสดงพื้ นบ้าน
ระบบนิเวศวัฒนธรรมของชาวเกาะลันตา
ลันตาเป็ นหมู่ เกาะชายฝั่งทะเลอันดามันทางภาคใต้ของไทยที่เชื่ อมต่อกับมหาสมุทรอินเดียระหว่าง
เส้ นรุ้ งที่ 7องศา 28 ลิปดา ถึ ง 7 องศา 53 ลิ ปดาเหนื อ 99องศา 00ลิ ปดาถึ ง99องศา10ลิ ปดา
ตะวันออกห่ างจากตัวจังหวัดกระบี่ไปทางทิ ศใต้ประมาณ 110กิโลเมตรห่ างจากฝั่งประมาณ 28
ตารางกิโลเมตรมีพื้ นที่ประมาณ 472ตารางกิโลเมตรประกอบด้วยเกาะน้อยใหญ่ จํานวน 52 เกาะ
เป็ นเกาะที ่มีผู ้คนอยู่อาศัย 9 เกาะ อาณาเขตทิ ศเหนือติ ดต่อกับอําเภอเมื องกระบี่ ทิ ศใต้ติ ดต่อกับ
ทะเลอันดามันและมหาสมุ ทรอิ นเดียทิศตะวันออกติ ดต่อกั บอําเภอคลองท่อม จังหวัดกระบี่และ
อําเภอกั นตังจังหวัดตรัง ทิ ศตะวันตกติดต่อกั บทะเลอันดามันและมหาสมุทรอินเดี ย เป็ นอําเภอหนึ่ งใน
จํานวน8อําเภอที่อยู่ ในเขตการปกครองของจังหวัดกระบี่ (อาภรณ์ อุกฤษณ์ . 2532 : 27)
เกาะลันตาใหญ่ เป็ นแหล่ งที่ ตั้ งชุมชนเริ่ มแรกปั จจุบันมี ประชากรมากที่ สุ ดในบรรดา
หมู่เกาะที่มีคนอาศัยอยู่ทั้ ง 9 เกาะ เนื้ อที่บนเกาะมีเทือกเขาสู งเหยียดยาวขนานไปกับตัวเกาะทําให้
พื้ นที่ของเกาะถูกแบ่งเป็ นสองส่ วนคือด้านหลังเกาะหรื อที่ราบทางตะวันตกของเกาะในอดีตเป็ น
ถิ่ นกันดาร ไม่มีแหล่ งนํ้ าจื ด ไม่มีที่ กําบังลมในฤดู มรสุ มจึงไม่ ค่ อยมีผู ้คนพักอาศัย ปั จจุบันเป็ น
แหล่ งท่องเที่ ยวที่ มี ชื่ อเสี ยง ส่ วนด้านหน้ าเกาะหรื อที่ ราบขนาดเล็กทางตะวั นออกของเกาะ
เป็ นที่ ตั้ งชุมชนดั้ งเดิ ม และชุ มชนเมืองเก่ าศรี รายา ด้วยเหตุที่พื ้นที่ เป็ นอ่าวด้านในมี ภูเขาอยู่ตรง
กลางทําหน้าที่เป็ นกําแพงธรรมชาติคอยกั้ นลมมรสุ มจากมหาสมุ ทรอินเดียเรื อที่เดิ นทางไปมาระหว่าง
อิ นเดียกับจีนผ่านช่องแคบมะละกาจึงใช้เป็ นจุดแวะพักเพื่อหลบพายุ ต่อมา กลุ่ มชาติพันธุ์ ต่าง ๆ
อพยพหลบภัยทางการเมื องและหลบหนีภัยสังคมเข้ามาตั้ งถิ่นฐานจนกระทั่งถึงปั จจุบันเกาะลันตา
จึงเป็ นแหล่งอพยพหลบภัย (shelter)ทั้งทางธรรมชาติ ทางการเมืองและทางสั งคมมาตั้ งแต่ยุคโบราณ