st121 - page 34

26
ราวคริสต ศตวรรษที่ 19 ศาสนาฮินดู ไมมี ผู ก อตั้ งหรื อศาสนฑู ต ทั้ งนี้ เพราะศาสนาฮินดู เชื่ อใน
ประสบการณศาสนาของพระฤษี ทั้งหลายในอดีต จึงไม มีผูสรางหรื อศาสดาพยากรณเปนตัวตน ชาว
ฮินดูมีความเชื่อพื้นฐาน 5ประการคือ เทพเจ า วิญญาณกรรมการเกิดใหม และการหลุ ดพน พระเจามี
อยูมากมายแตที่นิยมนั บถือมี พระพรหมพระนารายณ พระศิวะ รวมถึงศักติหรือภรรยาของเทพเจา เชื่อ
ในกฎแหงกรรมการทําดีจะนํามาใหคนนั้นไปสูการเกิดใหม ที่ดีกวา เชื่อว ามีวิญญาณที่เรี ยกวาพรหมัน
เป นสิ่งเที่ยงแท ไมเปลี่ยนแปลงอยูเหนือโลกแห งวัตถุ เชื่อวาทุกคนมีวิญญาณที่เรี ยกวาอาตมันที่อาจ
รวมเปนสวนหนึ่ งของพรหมัน เชื่ อในความหลุดพ นที่จะเกิดขึ้นไดเมื่อมีปญญามาแทนความโง เขลา
วัดฮินดูในแหลมมลายูทั่วไปมี ประตูเขาสู งกวาสวนใด ๆ ของวัดที่เรี ยกวาโคปุระ เหนือประตู
สรางหลังคาซ อนชั้น บางแห ง 3 ชั้นบางแห ง 5 ชั้น บางแห ง 7 ชั้นหรื อ 9 ชั้ น ซึ่ งเปนเลขคี่ แต ละชั้น
ประดั บรู ปเทพเจาต าง ๆ เหนื อสุดเป นหลังคาโค งทรงประทุ น บางแหงเหนือสุ ดตั้งอักษรทมิ ฬ ซึ่ งมี
ความหมายวาโอม เป นการรวมตัวของอะ (พระวิษณุ) อุ (พระศิวะ) มะ (พระพรหม) หรือแทนแนวคิด
แบบมูรติ คําวาโอมยั งเปนสั ญลักษณแทนเสียงสําหรับพรหมันที่มีการสวดซ้ําไปมา เปนที่นิยมมากแถบ
ตอนใตของอินเดียผนังอาคารแบ งออกเปนสวน ๆ โดยทั่วไปสวนแรกเมื่อเดินเขาสู ภายในวัดฮิ นดู คือ
จุดที่กราบบูชารูปเคารพ สวนที่สองคื อ แทนวางเครื่องบูชา ซึ่งอาจเปนอาหาร ดอกไม สวนที่สามคื อ
รูปสัตว พาหนะประจําเทพ หากบู ชาพระศิวะจะเปนรูปโคนันทิ สวนที่ สี่คือรูปบู ชาที่สู งสุดประจําวัด มั ก
ตั้งเปนฐานสี่เหลี่ยมซึ่งหมายถึงโลก ยกระดับอี กชั้นเปนวงกลมซึ่งหมายถึ งโลก จึงหมายถึงการพบกัน
ระหวางโลกกับสวรรค ส วนนี้เรียกว า “ครรภคฤหะ (Garbagraham) การจัดผังวัดฮินดูยั งเปรียบเทียบ
ไดกั บอวั ยวะตาง ๆ ของร างกายมนุษย วั ดขนาดใหญ ที่มีอาคารหลายหลัง ประตูใหญ หรือโคปุ ระ
เปรียบเสมื อนเทาของมนุษย ครรกคฤหะเปรียบเสมือนกับหัวมนุษย กําแพงเปรี ยบเสมือนผิวหนัง (The
Encyclopedia of Malaysia, 2005 : 55-56)
6.3 ศาสนาคริ สต ศาสนาคริสต เผยแผสู มลายู โดยมิ ชชั่นนารีชาวโปรตุเกส ตั้ งแต
คริสต ศตวรรษที่ 15 เปนศาสนาที่ เชื่อในพระเจาสู งสุด และองคสาม คือพระบิดา พระบุตร และพระ
จิต พระบิดาหมายถึงพระเจาผู สถิตในสวรรค ผูสรางโลก สรรพสิ่ง และมนุษย พระบุตรหมายถึ ง
พระเยซูคริสตคือบุ ตรของพระเจาผู เสด็จมาถายบาปแก มนุษยผูหลงผิดใหกลับคืนไปหาพระเจ า พระจิต
หรือพระวิญญาณบริสุทธิ์หมายถึงพลังของพระเจาหรือพลั งแหงความรักที่เชื่อมพระบิดากับพระบุ ตรเขา
ดวยกัน ชาวคริสตเขาวัดเพื่อนมัสการ สวดสรรเสริญพระเจาหรือขอความชวยเหลือจากพระเจาผานคํา
อธิษฐาน มีการอานคัมภีรไบเบิลรวมถึงการเทศนาในโบสถ แตส วนใหญชาวคริสตจะเข าโบสถในวัน
อาทิตย ขณะที่มุสลิมเขามั สยิดในวันศุกร
วัดคริ สตโดยทั่วไปมี สองลั กษณะคือ แบบคลาสสิ ค (Classical style) และแบบโกธิ ค
(Gothic style) แบบคลาสสิคมักใชช องโคงมน หลั งคาโดม สวนโกธิคใชช องโค งแหลม หลังคากรวย
แหลมหรือผสมกันตามอิทธิพลของชาติตะวันตก ซึ่งมีบทบาทในมลายูชวงหนึ่ ง ผังโบสถส วนใหญเปน
ไมกางเขนแบบลาติน มีแทนบูชาอยู ตอนในสุดของโบสถ บางแหงมีหอคอยสูงเปนที่ตั้งระฆัง