st121 - page 27

19
การแผอํานาจในมลายูของโปรตุเกสและดัชท มีอยูเพียงมะละกาแตหากอังกฤษสามารถยึด
ทั้งมะละกาและขยายพื้นที่ทั่วภาคพื้นสมุ ทรทั้งมะละกาปนัง และสิงคโปรจนถึ งพื้นที่ตอนในของปลาย
แหลมมลายู การแผ อํานาจของอังกฤษสงผลตอการเข ามาของชาติตางๆ จากการเปดเมืองทาปลอด
ภาษี ความตองการแรงงาน ผู ประกอบการลงทุน เชิญชวนใหรวมสรางบานแปลงเมืองตามวิถี ทางของ
ตน อาจกลาวไดวาอังกฤษมีบทบาทตอการเข ามาของชาติตางๆ ดวยเงื่ อนไขดังตอไปนี้
3.2.1. การติดตามผูนําของอังกฤษ ในช วงอังกฤษปกครองได มีข าหลวง หรือตั วแทน
รัฐบาลเข ามาเปนระยะๆ ในชวงเริ่มต นการยึดป นัง ฟรานซิ ส ไลนตั้งหลั กที่เมืองมัทราสทางใตของ
อินเดียอยูก อน จึงทําใหการเดินเรือครั้งนั้นมีลูกเรือจากอินเดียจํานวนมาก โดยเฉพาะทางภาคใต มีคน
ทยอยย ายเข ามาบริเวณช องแคบมะละกา ไลน เปนผู นํ าช างกออิ ฐเขามาและตั้ งบริ ษัทคิ นส
(Company’s Kilns) เพื่อผลิ ตวัสดุก อสร าง พรอมเกณฑ แรงงานจากเบงกอลเขามาสรางสถานที่
ราชการ ถนนบางเปนชาวอินเดียวที่มาชดใชความผิ ด (KooSuNin, 2001: 98) การเดินเรือของไลนก็ ให
เกิดปฏิสัมพั นธทางการคาการติดพบปะสังสรรคทั้งชาวสยามและมลายู ประกอบกับอั งกฤษเปดนานน้ํ า
ปนั ง สิงคโปร ไมเก็ บภาษีกั บเรือทุกชาติ ทําใหชาวอิ นเดียเดิ นทางสูมลายูมากขึ้น อย างไรก็ตามชาว
อินเดียไมอยูในฐานะผู ลงทุนมากไปกว าคนจีน
3.2.2. การเป ดเสรีทางการคาของอังกฤษ ในสเตร็ ตส เซตเติลเมนตคือปนัง มะละกา
สิงคโปร ตามชายฝงทะเลอังกฤษสนับสนุนให คนตางชาติเขามาลงทุน และขายแรงงาน เมืองเหลานี้
แม อยูใกล ชิ ดชาวมลายู แต คนที่ เพิ่ มขึ้นกลั บเป นชาวจีน จึงเกิดการเผชิ ญระหว างวัฒนธรรมมลายู
อินเดียและจีนที่มีทั้งการสังสรรคและความขัดแยงทางวัฒนธรรม ในงานเขี ยนของพัชริ นทร สวนฐิตะ
ป ญญา (2541: 15) แสดงใหเห็นว า การหลั่ งไหลของชาวอินเดียและชาวจี นมี ผลกระทบตอการ
เปลี่ยนแปลงสังคมมลายู ชาวจีนและอิ นเดียต างพยายามรักษาวัฒนธรรมภาษา และขนบธรรมเนียม
แทนที่จะผสมกลมกลื นกับผู อาศั ยอยูเดิ ม ความหลากหลายวัฒนธรรมจึงปรากฏเดนชัดใน 3 กลุม
ดังกลาว
ภายใตอิทธิพลอังกฤษ ชาวมลายู และที่ไมใชชาวมลายู แทบจะไมมีความสัมพั นธกัน ชาว
มลายูอยูในฐานะคนในการปกครองของสุลต าน ผูไมใช ชาวมลายูอยูในฐานะคนในความคุมครองของ
อังกฤษ เปนกรรมกร ช างฝมือหรื อพอคาที่แสวงหาประโยชนทางเศรษฐกิจ การเป ดเสรีไดกลายเปน
ปญหา เมื่ อมี แรงงานอพยพจํ านวนมาก ยิ่งเมื่ อยางพาราราคาตกต่ํา แรดี บุกไม มีตลาดจํ าหน าย
แรงงานชาวจีนและอิ นเดียกลายเปนภาระแกอั งกฤษ เพราะไมมีงานทํ า แตคนเหลานี้สมัครใจอยู ใน
คาบสมุทรมลายูตอไป หลังจากเซอร แสตมฟอรด รั ฟเฟล (Sir StamfordRaffle) เขามาเปนข าหลวง
อังกฤษในสิงคโปร มีการจัดวางผั งเมืองใหม จัดสรรใหชาวจีนตั้งบ านเรื อนอยูทางตะวันตกเฉี ยงใตของ
แมน้ําสิงคโปร ทามกลางการอยูรวมกันของคนหลายเชื้อชาติ
3.2.3. การแบงแยกอํานาจการเมืองและเศรษฐกิ จตามเชื้อชาติ ในช วงที่อั งกฤษ
ปกครอง ชาวตางชาติมีบทบาททางเศรษฐกิจ เปนผู ลงทุนและกรรมกร ส วนชาวมลายูเปนเจ าของที่ดิน
ชาวประมง และเกษตรกร อังกฤษให สิทธิมลายูรับราชการ และยอมใหสุลตานปกครองประชาชนในรัฐ