st118 - page 143

133
นครศรีธรรมราช (ฉันทัส ทองช่วย, 2534) ภาษาถิ่นเกาะสมุยและเกาะพะงันเป็ นภาษาไทยถิ่นใต้
ที่มีเอกลักษณ์ เฉพาะ ทั ้ งสําเนียงและความหมายที่ ยังคงความหมายจากภาษาไทยแท้ แต่โบราณ
และคําเฉพาะถิ่นเอาไว้ ได้ มากที่สุด เช่น คํ าว่าคร่อม ใช้ ว่า กรวม คําว่า รอ ใช้ ว่าคร่าว คําว่า ขา
เก ใช้ ว่า ขาชิ ้ ง คําว่า อาถรรพณ์ ใช้ ว่า อัดถัน เป็ นต้ น การสื่อสารในชีวิตประจําของชาวเกาะสมุย
และเกาะพะงันจะใช้ภาษาถิ่ นเป็ นหลัก พ่อแม่ปู่ ย่ าตายายจะสนทนากันด้วยภาษาถิ่ น ลูกหลานก็
จดจํ าและนํ ามาใช้ เป็ นภาษาหลักในการติ ดต่ อสื่ อสารจนกลายเป็ นเอกลั กษณ์ ของท้ องถิ่น
ภายหลังเมื่อมีการส่งเจ้านายจากส่วนกลางมาตรวจราชการและมีการติดต่อกับเมื องหลวงมากขึ ้ น
ทําให้ ภาษาที่ใช้ในการสื่อสารเริ่ มเปลี่ยนเป็ นภาษาไทยมาตรฐาน ส่วนภาษาถิ่นจะใช้ กันเฉพาะ
ผู้คนดั ้ งเดิมเท่านั ้ น
การเรี ยนรู้ อาชี พจากภูมิปั ญญา การดํ ารงชีวิตตามวิ ถีท้ องถิ่นใต้ ของชาวเกาะสมุย
และเกาะพะงันเป็ นวิ ถีชีวิตที่เรียบง่าย โดยใช้ ภูมิปั ญญาชาวบ้ านที่ได้ รับการถ่ายทอดมาจากบรรพ
บุรุ ษเลื อกสรรวัสดุจากธรรมชาติที่มีอยู่ ในท้ องถิ่ นมาปรับใช้ เป็ นเครื่ องมือในการประกอบอาชี พ
ได้ แก่ อาชีพการทําสวนมะพร้ าวและฝึ กลิงเก็บมะพร้ าว อาชีพการทําประมงพื ้ นบ้ าน และอาชีพ
การทํ ากะละแม อาชีพการทํ าสวนมะพร้ าวและฝึ กลิ งเก็ บมะพร้ าว อาชี พทํ าสวนมะพร้ าวเป็ น
อาชีพที่ชาวเกาะสมุยและเกาะพะงั นใช้เป็ นอาชีพหลักในการดํารงชีวิตเรื่ อยมา ในช่วงก่อนปี พ.ศ.
2510 เกาะสมุยเป็ นเกาะที่มี เนื ้ อหาปรากฏอยู่ในหนังสือเรี ยนระดับชั ้ นประถมศึ กษาในยุคนั ้ นว่า
“เป็ นแหล่งที่ มีมะพร้ าวมากสุดในประเทศ” จากการทํ าสวนมะพร้ าวที่ ให้ ผลผลิตดี ครรลองชีวิต
ของคนบนเกาะนี ้ จึงผูกพันกับอาชี พนี ้ มีเรื่องเล่ าต่อ ๆกันมาว่า “ในอดี ตพ่อแม่จะเลือกสื บทอดการ
ทําสวนมะพร้ าวให้ กับลูกหลาน โดยเลือกเฟ้ นจากพฤติกรรมของลูก แต่ละคนมาเป็ นเกณฑ์ตัดสิน
ลูกคนใดขยันหมั่นเพียรในการทํากินพ่อแม่ก็ จะให้ มรดกเป็ นที่ดินบนเขาด้ านในเกาะทําไร่ ทําสวน
เพราะดินดีเพาะปลูกอะไรก็ได้ ผลดกงาม แต่หากลูกคนใดดูท่าเกกมะเหรกเกเรก็ดัดสันดานให้ รู้ ถึง
ความยากลําบากจะให้ มรดกเป็ นที่ดินติดชายหาดริ มทะเลปลูกอะไรไม่ขึ ้ น จนมีคําติดปากมาจน
ปั จจุบันว่า “ลูกรักมักได้ ที่ภูเขาส่วนลูกชังมักได้ ที่ติดชายทะเล” (เสนีย์ ใจเย็น, สัมภาษณ์เมื่ อวันที่
16พฤษภาคม 2554) ชาวเกาะสมุ ยและเกาะพะงันจะมี วิธี การเรี ยนรู้ การปลูกมะพร้ าวที่
เหมือนกัน คือการติดตามพ่อแม่ เข้ าไปในสวนมะพร้ าว พ่อแม่ จะสอนวิธีการคัดเลื อกพันธุ์ โดยจะ
คัดจากต้ นแม่พันธุ์ที่ให้ ลูกมะพร้ าวขนาดใหญ่ เนื ้ อมะพร้ าวหนาเก็บไว้ ขยายพั นธุ์ ต่อไป วิธีการ
ปลู กมะพร้ าว ถ้ าปลูกในที่ ราบจะปลูกเป็ นแถวระยะห่ างต้ นละ 8 x 8 เมตร ถ้ าปลูกในที่ ลุ่ม
ระหว่างแถวจะขุดเป็ นร่องเชื่ อมต่อกันไปตลอดพื ้ นที่ด้ วย โดยประมาณ 1 ไร่ จะปลูกได้ 25ต้ น ใช้
เวลา6ปี ก็ สามารถเก็บลูกมะพร้ าวได้ 1 เดือนสามารถเก็บมะพร้ าวได้ 1ครั ้ ง นอกจากนั ้ นยังสอน