st118 - page 137

127
ทําประมงในเขตพื ้ นที่หวงห้ าม และปั ญหาจากการทําประมงของเรื อหาปลากะตะที่ส่งผลกระทบอย่าง
มาก ปัจจุบันเรือประมงขนาดใหญ่ จึงเหลืออยู่เพียงประมาณ50ลําเท่านั ้ น
อาชีพทํ าเหมืองแร่ ส่วนมากเป็ นอาชีพของคนจีนที่อพยพเข้ ามาอยู่ในเกาะพะงัน
ในสมัยรัชกาลที่ 4มีการทําเหมืองแร่ ทองคํา เมื่อแร่ทองคําหมดจึงได้ เลิกการทําเหมืองแร่ไปต่อมา
ในสมัยที่รัชกาลที่ 5พบว่ามีแร่ดีบุ กไหลปนมากับก้ อนกรวดในลําธารต่ างๆ เป็ นจํานวนมาก จึง
ทําให้ เกิดอาชีพร่อนแร่ และทําเหมืองแร่ดีบุกขึ ้ น ปั จจุ บันจํานวนแร่มีน้ อยลงจึงได้ ยกเลิกอาชี พการ
ทําเหมืองแร่ไปแล้ว
อาชี พทํารังนกอี แอ่น เป็ นอาชีพของคนจีนเช่นเดี ยวกับอาชี พทําเหมืองแร่ โดย
เกาะที่มีนกอีแอ่นอาศัยอยู่มากที่ สุดคื อ เกาะแตนอก ในปัจจุ บันอาชีพนี ้ มี ผู้ รับผิดชอบคือองค์การ
บริหารส่วนตําบลเกาะพะงั น และมีเกาะที่นกอีแอ่นอยู่จํานวน 7 เกาะ ได้ แก่ เกาะว่าว เกาะว่าว
นอก เกาะว่าวใน เกาะตุ้ งกู เกาะบ่อกก เกาะเนียด และเกาะญี่ปุ่ น ราคารังนกอีแอ่นเกรดเอจะ
อยู่ที่กิโลกรัมละ 150,000บาท คนเฝ้ านกได้ ค่าแรงวันละ 400บาทผู้ เก็บรังนกต้ องสัมปทาน ซึ่ง
ในอนาคตอาชีพนี ้ จะเป็ นรายได้ หลักที่สํ าคัญอย่างหนึ่ งของเกาะพะงันเช่ นกัน
ในส่วนจารี ตการบริโภค จะเห็นว่าในสมัยก่ อนชาวเกาะพะงันจะบริโภคอาหารที่
พบตามธรรมชาติปราศจากสารเคมี ทั ้ งอาหารจากทะเลกุ้ งหอยปูปลา สัตว์นํ ้ าจืดทุกชนิด และ
อาหารจากป่ าซึ่งส่วนใหญ่ นิยมนํามาประกอบอาหารพื ้ นบ้ าน เช่น สะตอ ผั กกูด ลูกเนียง เห็ ด
หน่อไม้ และผักนานาชนิ ดนอกจากนั ้ นยังมีการทําไร่ ข้ าว ไร่ แตง ไร่พริ ก และทํ าสวนผลไม้ต่างๆ
เพื่อใช้บริโภคในครั วเรือนและแจกจ่ ายญาติพี่ น้ องและเพื่อนบ้านด้ วย
2. นวัตกรรมการผลิตและการบริ โภค
นวัตกรรมการผลิตของชาวเกาะพะงันมีการเปลี่ยนแปลงไปจากเดิม ตั ้ งแต่ในช่วง
ปี พ.ศ. 2520 รัฐบาลมีนโยบายเร่ งรัดขยายพื ้ นที่การท่องเที่ ยวไปในพื ้ นที่ที่มีศักยภาพและมีความ
เหมาะสม และปี พ.ศ. 2528 เริ่ มมีการขนส่งด้ วยเรือโดยสารขนาดใหญ่ สามารถนํารถยนต์บรรทุก
อุปกรณ์ เครื่ องจักรกลต่าง ๆ รถแทรกเตอร์ รถแมคโครลงไปทํางานในพื ้ นเกาะพะงันได้ ส่งผลให้
อาชีพต่ าง ๆ มีการใช้ นวัตกรรมในการผลิ ตแตกต่างไปจากเดิ ม ดังตารางที่ 3.11 แสดงความ
แตกต่างต่อไปนี ้