st118 - page 135
125
วั
ฒนธรรมการทํ
างานของผู
้
คน
1. วั
ฒนธรรมการทํ
างานแบบจารี
ตนิ
ยม เป็
นการทํ
างานที่
สื
บทอดต่
อกั
นมาตั
้
งแต่
อดี
ตจากรุ่
นหนึ่
งสู
่
อี
กรุ่
นหนึ่
ง ในช่
วงปี
พ.ศ. 2430-2500 การเดิ
นเข้
าออกจากเกาะพะงั
นและ
แผ่
นดิ
นใหญ่
ค่
อนข้
างลํ
าบาก กลุ
่
มคนที่
อาศั
ยอยู
่
บนเกาะพะงั
นมี
น้
อย ซึ่
งแบ่
งได้
2กลุ
่
ม คื
อ กลุ
่
ม
คนไทยจะประกอบอาชี
พทํ
าสวน ทํ
าไร่
เลี
้
ยงสั
ตว์
เพื่
อใช้
บริ
โภคในครั
วเรื
อนเป็
นหลั
ก และกลุ
่
มคน
จี
นที่
อพยพเข้
ามาจะประกอบอาชี
พค้
าขาย ทํ
าประมง ทํ
าเหมื
องแร่
เก็
บรั
งนกอี
แอ่
นขาย การ
ดํ
าเนิ
นชี
วิ
ตของผู
้
คน 2กลุ
่
มนี
้
เป็
นไปแบบเรี
ยบง่
ายพึ่
งพาอาศั
ยเกื
้
อกู
ลซึ่
งกั
นและกั
น ต่
างคนต่
าง
ประกอบอาชี
พตามที่
ได้
สื
บทอดมาจากบรรพบุ
รุ
ษ
2. วั
ฒนธรรมการทํ
างานแบบจริ
ตนิ
ยม เป็
นรู
ปแบบการทํ
างานในลั
กษณะการคิ
ด
เองทํ
าเอง เป็
นการคิ
ดพั
ฒนาจากอาชี
พเดิ
มสู
่
อาชี
พใหม่
ๆที่
สร้
างสรรค์
มากยิ่
งขึ
้
น สํ
าหรั
บอาชี
พที่
เกิ
ดขึ
้
นใหม่
บนเกาะพะงั
นคื
อ อาชี
พที่
พั
ฒนามาจากธุ
รกิ
จด้
านการท่
องเที่
ยวเชิ
งอนุ
รั
กษ์
ธรรมชาติ
และการบริ
การที่
พั
กแก่
นั
กท่
องเที่
ยว กล่
าวคื
อ เมื่
อนั
กท่
องเที่
ยวจะเดิ
นทางกลั
บประเทศ เจ้
าของ
บั
งกะโลจะเลี
้
ยงส่
งนั
กท่
องเที่
ยวด้
วยการทํ
าอาหารทะเลปิ
้
งย่
างพร้
อมบริ
การเครื่
องดื่
มแบบง่
ายๆริ
ม
ชายหาด โดยจะเลื
อกทํ
าในคื
นเดื
อนเพ็
ญที่
พระจั
นทร์
เต็
มดวง เนื่
องจากแสงสว่
างที่
ส่
องมาจาก
พระจั
นทร์
ทํ
าให้
ชายหาดมี
แสงสว่
างสวยงามสามารถจั
ดเลี
้
ยงสั
งสรรค์
ได้
อย่
างสะดวก ซึ่
งผู
้
ที่
ริ
เริ่
ม
งานจั
ดเลี
้
ยงดั
งกล่
าว คื
อ กลุ
่
มของคุ
ณสุ
ทธิ
เกื
้
อกมล และคุ
ณพิ
พิ
ธ รั
ตน์
รั
กษ์
เจ้
าของพาราไดส์
บั
งกะโลที่
ได้
เลี
้
ยงส่
งนั
กท่
องเที่
ยวจากประเทศออสเตรเลี
ย เมื่
อปี
พ.ศ. 2530ต่
อมาการจั
ดเลี
้
ยง
สั
งสรรค์
ให้
แก่
นั
กท่
องเที่
ยวที่
เข้
ามาพั
กได้
รั
บความนิ
ยมมากขึ
้
นกลุ
่
มเจ้
าของกิ
จการบั
งกะโลและฝ่
าย
ปกครองท้
องถิ่
นได้
ร่
วมกั
นจั
ดเป็
นงานเลี
้
ยงสั
งสรค์
“ฟู
ลมู
นปาร์
ตี
้
” ในคื
นเดื
อนเพ็
ญของทุ
กๆเดื
อน
จนกลายเป็
นเอกลั
กษณ์
ของการท่
องเที่
ยวในเกาะพะงั
นที่
นั
กท่
องเที่
ยวทั
้
งชาวไทยและชาวต่
างชาติ
กล่
าวขานและต้
องการมาเที่
ยวมากที่
สุ
ดในปั
จจุ
บั
นนั
บได้
ว่
าวั
ฒนธรรมการทํ
างานแบบจริ
ตนิ
ยมนี
้
เป็
นการสร้
างรายได้
หลั
กให้
แก่
ชาวเกาะพะงั
นนอกเหนื
อจากรายได้
จากอาชี
พเดิ
มมากยิ่
งขึ
้
น
(พิ
พิ
ธ รั
ตน์
รั
กษ์
, 2551)
3. วั
ฒนธรรมการทํ
างานแบบอํ
านาจนิ
ยม เป็
นการทํ
างานในลั
กษณะที่
มี
แรงผลั
กดั
นจากระบบต่
าง ๆ ของสั
งคมที่
มี
อยู
่
ในขณะนั
้
น โดยส่
วนใหญ่
จะสื
บเนื่
องจากการรั
บ
วั
ฒนธรรมแบบจารี
ตประเพณี
และแบบจริ
ตนิ
ยมที่
เปลี่
ยนแปลงไปยุ
คตามสมั
ยและความเจริ
ญของ
เทคโนโลยี
ที่
เข้
ามาในชุ
มชน วั
ฒนธรรมการทํ
างานแบบอํ
านาจนิ
ยมที่
เห็
นได้
ชั
ดแบ่
งได้
2 แบบ
ได้
แก่
อํ
านาจแบบแรกคื
ออํ
านาจแบบอุ
ปถั
มภ์
เป็
นรู
ปแบบอํ
านาจที่
คนสองฝ่
ายต่
างพึ่
งพาอาศั
ย
ซึ่
งกั
นและกั
น เป็
นอํ
านาจที่
สะท้
อนถึ
งความเข้
มแข็
งของชุ
มชน การมี
พรรคพวก เช่
น กลุ
่
ม
1...,125,126,127,128,129,130,131,132,133,134
136,137,138,139,140,141,142,143,144,145,...290