st116 - page 87

69
2.2.1 “กรีดยาง” กับการขยายตัวชุมชน
การเริ่มกรีดยางพาราเพื่ อเก็บผลผลิตจากต้ นยางพาราผ่านการปลู กมาเป็นระยะเวลา
ยาวนานไม่ต่ํากว่า 6 ปีนั้น ย่ อมเปรียบได้กั บแสงประกายแสดของดวงสุริยันส่องสว่างให้ กับการรอคอย
ในวันเวลาที่มื ดมิด
น้ํ ายางพารากรีดได้แล้วก็ถูกนําไปแปรรูปเป็นยางก้ อนก่อนเก็บรวบรวมและส่งทางรถไฟไป
ลงเรื อที่กันตั งก่ อนส่งไปขายต่อตลาดกลางยางพาราในขณะนั้นที่ เกาะปีนัง ประเทศมาเลเซีย นํา
รายได้กลั บคืนมาสู่ชาวฮกจิวเข้ามาบุกเบิกทํ าสวนยางพารา รายได้ที่เริ่มมั่นคงขึ้นประกอบกับสิทธิ ใน
การถือครองที่ดิ นเหล่านี้ ได้ ก่อให้ เกิดกระแสข่ าวบอกเล่าจากปากต่ อปากในหมู่ชาวฮกจิวในมาเลเซี ย
ให้มี ความสนใจพากันเดิ นทางเข้ ามาสู่ชุ มชนฮกจิวแห่งนี้เพิ่ มมากขึ้น จนชุมชนขยายตัวออกไปจนเริ่ม
เข้าสู่อาณาเขตของพื้นที่ใกล้เคียงกันในอําเภอฉวาง
จากคําบอกเล่าของคุณจรัล ปริพัฒนานนท์ (คุณตาของผู้วิ จัย-ปั จจุบันเสียชี วิตแล้ว) ที่ว่ าแม่
ของท่านได้ เปิดร้านขายของชําอยู่ที่ท่าเรือเกาะปีนัง และได้พบเห็ นว่ ามีชาวจีนฮกจิ วลงเรือข้ามไปฝั่ ง
ประเทศไทย (ท่าเรืออํ าเภอกันตัง) กันอย่างหนาตา และเมื่ อสอบถามจนได้ทราบว่าพวกเขาเหล่านั้น
พากันเข้าไปทําสวนยางพาราที่ในประเทศไทย จึงเกิดความสนใจและอยากเข้ าไปทําสวนยางพาราบ้าง
จึ งได้ ลงเรือข้ ามฝั่ งเข้ามาในประเทศไทยที่ ท่าเรื ออํ าเภอกั นตั ง เพื่อเข้ ามาจั บจองหาที่ทํ ากิ น
เช่ นเดียวกับชาวฮกจิวเข้ามาก่อนบ้ าง แต่เมื่อมาถึงท่าเรืออํ าเภอกันตังแล้ ว ก็ได้ทราบข่ าวจากชาวจีน
ฮกจิ วที่อาศัยอยู่ที่ อําเภอกันตัง* ว่ าที่นาบอนและพื้นที่ใกล้ เคียงนั้น เต็ มหมดไม่มีพื้นที่ว่ างให้เข้าไปทํา
การจับจองได้แล้ ว และได้แนะนําให้ลองไปดู ที่ทางที่อําเภอห้ วยยอด จังหวัดตรังแทน เนื่องจากยั งไม่มี
ผู้เข้ าไปจับจอง35
คํ าบอกเล่านี้ ได้สะท้อนให้เห็นว่ าในขณะนั้นชุ มชนชาวจี นฮกจิวนาบอนได้ มี การขยายตัว
เพิ่มขึ้ นอย่างมากเพียงใด แม้ว่ าข้อมูลจากคําบอกเล่าความทรงจําไม่ สามารถกําหนดช่วงเวลาที่แน่นอน
ได้ แต่ก็พอสันนิษฐานได้ว่าคงเกิดขึ้นภายหลังสวนยางพาราที่นาบอนเริ่มเก็บเกี่ ยวผลผลิตได้แล้ว ซึ่งก็
คงทําให้บางคนที่อาจไม่ กล้าเสี่ยงมากพอกั บชีวิตในดินแดนที่ยังไม่ รู้จักดีพอ เกิ ดความกล้าที่เข้าไปร่วม
สังสรรค์ ในชุมชนชาวจีนฮกจิวในแผ่นดินใหม่ที่เรี ยกว่า “นาบอน”
* “ชาวฮกจิวที่อําเภอกันตัง” คนดั งกล่าวคาดว่าเป็นคนที่เปิดร้านค้า ทําหน้าที่ เช่นเดียวกั บ “คนแซ่เล่ า” ที่
อําเภอทุ่งสง (คุณเมธาได้บอกไว้ในเนื้อหาส่วนก่อนหน้า) ในฐานะของผู้เป็นศู นย์กลางข้อมูลข่าวสารสําหรับชาวจีนฮก
จิวเดินทางเข้ามาสู่ประเทศไทย และอาจทํ าหน้าที่ในการติดต่อประสานงานระหว่างชาวจี นฮกจิวกับทางราชการด้วย
ก็เป็นได้
35จรั ล ปริ พัฒนานนท์ , สัมภาษณ์ที่บ้ านเลขที่ 21 ถ.นครกิ จบํารุ ง ต.ห้วยยอด อ.ห้วยยอด จ.ตรั ง, 7
เมษายนพ.ศ.2551 (ปัจจุบันเสี ยชีวิตแล้ว – คุณตาของผู้วิจั ยจึงได้เก็บข้ อมูลสัมภาษณ์ก่อนที่ ทําโครงการวิจั ยฯ)