st116 - page 77

59
1.2 จากมาเลเซียมาไทย
1.2.1 ความเปลี่ยนแปลงการเมืองและเศรษฐกิจไทยกับการอพยพของชาวฮกจิว
ความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นในภาคใต้ของประเทศไทยตามนโยบายของรัฐในการต้ องการเข้ามา
มีส่ วนร่วมในกิจกรรมทางเศรษฐกิจในภาคใต้ของประเทศไทย ภายหลั งการปฏิรูปบ้านเมืองในรัชสมัย
พระบาทสมเด็ จพระจุลจอมเกล้ าเจ้ าอยู่หัว ที่ มี ลั กษณะรวบอํานาจการปกครองเข้ าสู่ศูนย์ กลางที่
กรุงเทพฯ
ต่างจากเดิ มที่รัฐไทยส่วนกลาง ไม่ ว่ากรุงศรีอยุ ธยา หรื อกรุงเทพฯ (ก่อนรัชกาลที่ 5)ต่างก็
ไม่ได้ต้ องการเข้าควบคุมเศรษฐกิจการเมืองของบ้านเมื องห่างไกล ขอเพียงส่งรายได้ (ส่วย) ให้กับรัฐได้
ตามเป้ าหมายในแต่ ละปีก็ เพี ยงพอ เมื่ อเกิดการปกครองส่ วนภู มิ ภาคลั กษณะใหม่หรื อมณฑล
เทศาภิบาลรัฐส่วนกลางก็เปลี่ ยนท่าทีเข้ามาเสริมสร้างความมั่นคงทางรายได้และการปกครองจากหัว
เมืองเพิ่มขึ้น
การเปลี่ยนแปลงนโยบายของรั ฐไทยเช่นนี้ ก่อให้เกิดแนวคิดในการสร้ างเส้นทางคมนาคม
ขนส่งที่มีประสิทธิภาพ เพื่อใช้ในการลําเลียงสินค้าและการติ ดต่อสื่ อสาร เส้นทางรถไฟตั วเลือกที่ได้รั บ
ความสนใจอย่างมาก จึงถูกผลักดันขึ้นเกิ ดเป็นเส้นทางการเดินทางแบบใหม่ นําพาความเปลี่ยนแปลง
หลากหลายสิ่งเข้าสู่ภาคใต้ ของประเทศไทยอย่างมากมาย
เส้นทางรถไฟสายใต้ของประเทศไทยสร้ างแล้วเสร็จภายหลังการจบลงของสงครามโลกครั้ งที่
1 เส้นทางรถไฟสร้างขึ้ นใหม่นี้ได้ทําให้การเดิ นทางติดต่อและขนส่งสินค้าของผู้คนในภูมิภาคสามารถ
กระทํากั นได้สะดวกเพิ่มมากขึ้น ข่ าวสารของบ้านเมืองใกล้เคียงเข้ามาสู่พื้นที่ติดกั นได้อย่างรวดเร็วขึ้น
รวมทั้งนโยบายรัฐไทยประสงค์ให้ มี การพั ฒนาพื้นที่ ใกล้เคียงกับชุมทางรถไฟให้ เป็ นศูนย์ กลางทาง
เศรษฐกิ จใหม่ในภูมิ ภาค ดังเห็นได้ จากการตัดถนนเข้าเชื่อมต่ อกั บชุมทางรถไฟเกิดขึ้นใหม่ ตัวอย่าง
หนึ่งเห็นได้ชั ดเจน คือ ชุ มทางรถไฟทุ่งสง อ.ทุ่งสง จ.นครศรีธรรมราช และชุมทางรถไฟหาดใหญ่ อ.
หาดใหญ่ จ.สงขลา กลายเป็นชุมทางธุรกิ จสําคัญแห่งในภาคใต้
นอกจากนโยบายพัฒนาการคมนาคมทางรถไฟ การพั ฒนาท่าเรือกั นตัง อ.กันตัง จ.ตรัง โดย
พระยารั ษฎานุประดิ ษฐ์ (คอซิมบี้ ณ ระนอง) เจ้าเมืองตรังในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้า
เจ้ าอยู่หัว เพื่อหวังให้ท่ าเรือกันตังเป็ นจุดเชื่อมต่ อ (Hub) การเดินเรือขนส่งสิ นค้าในทะเลอันดามั น
แข่งขันกับเมืองท่าปีนังของอังกฤษ โดยมีการตัดทางรถไฟสายใต้สายหนึ่งไปจดที่ อ.กันตัง และมีความ
ประสงค์ไม่ เชี่อมต่อเส้นทางรถไฟกั บอังกฤษแต่ก็ไม่เป็ นผล จึงทําให้ท่าเรือกันตังไม่ ได้กลายเป็นท่าเรือ
ขนส่งที่มีความสําคั ญอย่างตั้งเป้าประสงค์ไว้ตั้แต่ แรกเริ่ม อย่างไรก็ตามท่าเรือกันตังเป็นเส้ นทางสําคั ญ
สําหรั บการอพยพเดินทางเข้ าสู่ประเทศไทยของชาวจี นฮกจิว และการขนส่งสิ นค้ายางพาราของพวก
เขาไปยังเมืองท่าปีนัง ซึ่งจะได้ กล่าวถึงต่อไป