st116 - page 82

64
จากนั้นก็ต่อรถไฟโดยสารจากสถานีกันตัง มาที่สถานีชุมทางทุ่งสง และจึ งต่อรถไฟไปยังสถานีคลองจั ง
จังหวัดนครศรีธรรมราช28
นอกเหนือไปจากการเดินทางเข้ าสู่ประเทศไทยตามเส้นทางหลัก 2 เส้นทางดังกล่ าวข้างต้ น
แล้ว ก็มี อีกเส้นทางหนึ่งที่แตกต่างออกไป กล่าวคือ เดินทางออกจากมาเลเซียในลักษณะของการแสวง
โชคและก็เดินทางอพยพต่อไปเรื่อยๆ จนได้ข่าวว่ามีชุมชนของชาวฮกจิ วเกิดขึ้นที่ อํ าเภอนาบอน จึงได้
เดินทางเข้ามาสมทบด้วยในภายหลัง29
ความตื่นตัวในสิทธิ ครอบครองที่ดินในประเทศไทยของชาวฮกจิว ได้ กลายเป็นพลั งขับเคลื่อน
สําคัญนํ าพาเอาชาวฮกจิวจากมาเลยเซียจํานวนมากเดินทางอพยพเข้ามาสู่ ประเทศไทย จนเกิดการ
ขยายตัวของชุ มชนต่อเนื่องออกไปในพื้นที่ใกล้เคียง ในพื้นที่ของตํ าบลจันดี และในบริเวณพื้นที่อําเภอ
ฉวาง จั งหวัดนครศรีธรรมราช ในปั จจุบัน
กระนั้นไม่ ว่าชาวฮกจิวเหล่านั้น เดินทางเข้ าสู่ชุมชนในพื้น อ.นาบอน ด้วยทางใด แต่พวกเขา
เหล่านั้นได้ เดินทางเข้ามาร่วมกั นเป็นส่ วนหนึ่งในการก่ อตั้งและเริ่มต้นชุมชนชาวฮกจิวขึ้นในภาคใต้
ของประเทศไทย
28จากข้อมู ลสัมภาษณ์นายจรัล ปริ พัฒนานนท์ (คุณตาของผู้วิจัย) ได้ บอกเล่าถึงที่มาของการเดินทางเข้ า
ประเทศไทยของแม่ ท่าน ที่ว่าแม่ของท่านเปิดร้ านขายของชําอยู่ที่ท่าเรือเกาะปีนัง แล้วก็เห็นว่าในแต่ละวันมีชาวฮก
จิวเดิ นทางข้ามเรือไปท่าเรือ อ.กันตัง กันเป็นจํานวนมาก ซึ่ งการเดินทาง ก็ นั่งเรือจากเกาะปีนังมาขึ้นฝั่งที่ ท่าเรือ อ.
กันตั ง และต่อรถไฟไปสถานีทุ่งสงหรือสถานี คลองจัง (จรั ล ปริพั ฒนานนท์, สัมภาษณ์ที่บ้านเลขที่ 21 ถ.นครกิ จบํารุง
ต.ห้วยยอด อ.ห้วยยอด จ.ตรั ง, 7 เมษายนพ.ศ.2551)
29นางรุ จี ศานติ ตานนท์, สั มภาษณ์ ที่บ้ านเลขที่ 396 ม.11 ถ.เทศบาล 5 ต.นาบอน อ.นาบอน จ.
นครศรีธรรมราช, 25 ตุลาคม พ.ศ.2553