st116 - page 85

67
การเตรียมพื้นที่การทําสวนยางที่มีความเหน็ดเหนื่อยและยากลํ าบากเช่นนี้ทําให้ในช่วงแรก
ของการเดินทางเข้ าสู่ประเทศไทย จึงมี เพียงผู้ชายที่ โตพอมีแรงทํางานได้แล้ วเท่านั้นเข้ ามาบุกเบิ กกัน
ไปก่อน ต่อจากนั้นเมื่อเตรียมพื้นที่เสร็จแล้ วจึงกลับไปมาเลเซีย เพื่อไปรับครอบครั วกลับมาอยู่ด้ วยกัน
อีกรอบหนึ่ง
นอกจากความเหนื่ อยยากกับการบุ กเบิกแผ้ วถางป่าแล้ว ด้ วยสภาพพื้นที่เป็ นป่าเขาทํ าให้มีไข้
มาลาเลี ยชุกชุ ม ทํ าให้ชาวฮกจิวจํานวนไม่น้อยต้องเสียชี วิตเพราะความห่ างไกลจากสถานพยาบาล
หรื อไม่เช่นนั้นก็ด้ วยความยากจนในช่วงแรกจึงไม่มี เงินไปรับการรักษา หลายคนจึงเริ่มอพยพกลั บ
มาเลเซียไปเมื่ อต้องสูญเสียคนในครอบครัว 31 ความยากลําบากมากล้นที่ต้องเผชิ ญในชีวิตครั้งนั้นทําให้
ถึงกับมีคํากล่ าวว่า “คนที่เหลืออยู่นี้เรี ยกว่าเหลือจากตายแล้ว”
ทว่าความยากลํ าบากของชีวิตในช่ วงบุกเบิ กพื้นที่ยังไม่ได้ จบลงเพียงเท่ านั้น ด้วยว่ายางพารา
เป็นพืชสวนที่ต้องใช้เวลาในการปลูกประมาณ 5- 6 ปี กว่าเริ่ มกรีดน้ํายางพาราได้เพื่อเก็บเกี่ยวผลผลิต
ได้การหาอยู่ หากินดํารงชีพในระหว่างนั้ น นับว่าเป็นความหนักหน่วงอีกประการตามมา
ชาวจีนฮกจิ วต้องอาศั ยพื้ นที่ดินร่ องสวนระหว่างแนวต้ นยางปลูกข้ าวไร่ (ข้าวไร่ - พันธุ์ข้ าว
ชนิดหนึ่ งเหมาะสมต่อการเพาะปลู กในบริเวณที่ดอน เมล็ดข้าวจะแข็ งไม่นิ่มเหมือนกับข้าวปลูกในที่
ลุ่ม) ปลูกผัก เลี้ยงหมู (หลุม) การกินข้าวไร่ในความทรงจําของคนจีนฮกจิวอาวุ โสเสมือนกับเครื่องบ่งชี้
ถึงความยากลําบากต้องเผชิ ญในห้วงเวลาของการบุกเบิ กชีวิตใหม่ในดินแดนประเทศไทย 32 ทั้งหมดนี้
ก็เพื่อใช้บริ โภคในครัวเรื อนและเหลือนํ าไปขาย ช่วงเวลาแห่ งความยากลําบากนี้ได้ถู กจดตรึงอยู่ กับ
ชาวฮกจิวด้วยสํานวนเฉพาะถิ่ นที่ว่า “ปลู กผั ก เลี้ยงหมู กิ นข้าวไร่” ที่สะท้ อนถึงช่ วงเวลาของความ
ยากลําบากครั้งหนึ่งของชี วิต (ผู้วิ จัยพบว่าผู้ให้ข้อมูลบางท่านมั กใช้คําพู ดสํานวนนี้ย้ําหลายๆ ครั้ งเพื่อ
บอกถึงช่วงเวลาของความเหนื่อยยาก)
จากความทรงจําของสะใภ้ชาวจี นฮกจิวคนหนึ่งกล่าวว่า ในระหว่ างที่สวนยางพารายังกรีด
ไม่ได้ ผู้ หญิงต้องอยู่ บ้านทํางานบ้านเลี้ ยงหมู ซึ่งการเลี้ ยงหมูเป็ นงานที่หนักมากๆ ต้ องไปหาหยวก
กล้ วยมาหั่นต้มพร้ อมกับถั่ วเขียวให้ หมูกิ น (ต้ นกล้วยนั้นก็ ปลูกอยู่ในสวนยางพารา) และหมูต้ องกิน
31นายเมธา เอื้ อนนทัช , สัมภาษณ์ ที่บ้านเลขที่ 397/1 ม.2 ต.นาบอน จ.นครศรี ธรรมราช, เมื่ อวันที่ 20
ตุลาคม พ.ศ.2553
32นายเมธา เอื้ อนนทัช , สัมภาษณ์ ที่บ้านเลขที่ 397/1 ม.2 ต.นาบอน จ.นครศรี ธรรมราช, เมื่ อวันที่ 20
ตุลาคม พ.ศ.2553 ; นางไอ่ หม่วย แซ่ ผ้ าง, สั มภาษณ์ที่ บ้านเลขที่ 95 ม.8 ต.ช้างกลาง อ.ช้ างกลาง จ.
นครศรีธรรมราช, เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ.2553.