st116 - page 91

73
ครอบครัวได้ นั้น ย่อมมีนัยยะสํ าคัญในความมั่นคงของชี วิตผู้ชายสักคนหนึ่งด้ วย การที่ผู้ชายชาวฮก
จิวนาบอนสักคนหนึ่ งเข้าสู่ การแต่งงานได้นั้น พวกเขาต้องมีความพร้อมเพียงพอในการก้าวเข้าสู่ชี วิต
เติบโตขึ้น ซึ่ งสิ่งนี้ได้ย้อนกลั บไปสู่คํากล่าวของคุณเมธาที่ว่ า เมื่อเริ่มกรีดยางได้ถึ งออกไปหาผู้หญิงจาก
ชุมชนภายนอกได้
เดิ มเข้าใจว่าการแต่ งงานของชาวจี นฮกจิวนาบอนมี เกิดขึ้นไม่ มากในช่ วงแรก หากไม่มี
ครอบครัวตั้งแต่ก่อนเข้ ามาตั้งถิ่นฐานแล้ ว ก็มั กจะไปมีกันตอนเริ่มกรีดยางได้ เพราะกรีดยางฯได้ทําให้
มี รายได้ที่แน่นอนและมั่นคงมากขึ้ น
ประกอบการแต่งงานในค่านิ ยมของคนจี นนั้น ไม่นิยมให้ มี การแต่ งงานในกลุ่มคน “แซ่”
เดียวกัน* ฉะนั้ นเมื่อการ “กรีด” หรือคื อการเก็บเกี่ ยวผลผลิตยางพาราดําเนินไปได้ด้ วยดีแล้ ว จึงมีการ
ออกไปหาผู้ หญิงจากชุมชนอื่ นๆ มาแต่งงานกั บผู้ ชายชาวจีนฮกจิวนาบอน เนื่องจากทํ าให้ เป็นการ
หลีกเลี่ยงการแต่งงานในคนแซ่เดียวกันไปได้มาก และอาจเกี่ยวข้องกับการสร้ างเครือข่ายกับชาวจี นใน
ชุมชนอื่ นๆ อีกด้ วย
บุคคลสําคัญในกิจกรรมการหาคู่ แต่งงานของชายชาวจีนฮกจิวสักคนหนึ่งจึงตกเป็ นหน้าที่ของ
“พ่อชัก-แม่ ชัก” เปรียบเสมือนโซ่ข้อกลางทําหน้าที่ในการเชื่อมโยงความสัมพันธ์ให้กับหนุ่ มสาวได้รู้จัก
กั น พ่อชั ก-แม่ชัก เป็นบุคคลมีความสํ าคัญมากสําหรั บชายหนุ่มสักคนต้ องการมีคู่ ในสังคมฮกจิ วนา
บอนขณะนั้น ดังคํ ากล่าวของคุณอรรถกร พนาอภิชน ที่ว่ า “เมื่อก่ อนถ้าไม่มี พ่อชั กไม่ได้ แต่งงานกั น
หรอก”39
*แซ่ ของชาวจี นทั่วไปมีความแตกต่างกับ “นามสกุล” ของคนไทย ตรงที่ คนมีแซ่เดียวกั นไม่จําเป็นต้ องเป็น
ญาติพี่น้องหรือคนในครอบครัวเดี ยวกันเสมอไป ต่างจากนามสกุ ลที่แสดงถึงความเป็ นคนที่สื บสายมาจากต้นทาง
เดียวกั น การใช้แซ่ของคนจีนเป็นการแสดงออกถึงการมาจากชุมชนเดียวกัน เพราะการใช้แซ่ของคนจีนใข้ แซ่เดียวกัน
ทั้งชุมชน ทําให้เกิ ดธรรมเนียมไม่ให้ มีการแต่งงานในคนแซ่เดียวกัน ฉะนั้ นเมื่อจําเป็นต้องแต่งงานกับคนต่ างแซ่ก็ ทํา
ให้ คนจีน รูปแบบค่านิ ยมในการแต่ งงานเข้าบ้านของผู้หญิ งผู้ชาย ต่างจากคนไทย ด้วยสังคมไทยแต่เดิ มเป็นการ
แต่งงานผู้ชายเข้าบ้านผู้หญิง ส่ วนของทางสังคมจีนเป็นการแต่งงานผู้หญิ งเข้าบ้ านผู้ชาย เมื่อเป็ นเช่นนี้ผู้หญิ งคนหนึ่ง
เมื่ อแต่งงาน จึ งย่อมต้องออกจากบ้านไปอยู่ในชุมชนอื่น เพราะไม่แต่งงานในคนแซ่เดียวกัน สังคมจีนจึ งต้องมี ธรรม
เนียมในการตกสินสอดเพื่อให้แก่บ้านผู้หญิง เพราะการที่ผู้ หญิงออกจากบ้านไปก็เป็นการที่ บ้านฝ่ายหญิงต้องสูญเสีย
แรงงานในบ้านไปหนึ่งคน ฉะนั้นเพื่อเป็นสินน้ําใจทางฝ่ายชายจึงต้องให้สินสอดแก่บ้านฝ่ายหญิงเป็นการตอบแทน
39อรรถกร พนาอภิ ชน. อายุ 73 ปี . สั มภาษณ์ ที่ บ้านเลขที่ 48 ม.11 ต.นาบอน อ.นาบอน จ.
นครศรีธรรมราช. เมื่อวันที่ 20 ตุ ลาคม พ.ศ.2553.