st116 - page 97

79
แดนพากันเข้ามาอยู่อาศั ยในราชอาณาจักรกั นมาก เสมือนกับว่ าผู้ปกครองคนนั้นเปี่ยมไปด้วยบุญ
บารมีเพียงใด จึงทําให้ผู้คนพากันประสงค์เข้ ามาขอพึ่งพิง “พระบรมโพธิสมภาร” อันเปรียบได้ กับร่ม
เงาของไม้ใหญ่ที่มี เหล่านกตลอดจนสิงสาราสั ตว์พากันเข้ามาขอพึ่ งพาอาศัยร่มเงา ในทางกลับกันหาก
ไม่มี ผู้คนเข้ ามาขอพักพิงตั้ งถิ่นฐานหรือเข้ ามาน้อย ก็แสดงออกได้ อีกเช่ นกันว่ าผู้นําท่านนั้ นขาดซึ่ง
บารมีหรือร่ มเงาที่มากเพียงพอให้ผู้คนเข้ามาพึ่งพิงอาศัย
ตั้ งแต่สมัยอดีตเป็นต้ นมาพระมหากษัตริย์ไทยหรือเพื่ อนบ้านร่ วมภูมิ ภาคอุษาคเนย์ด้วยกั น
มักมีมุมมองความคิ ดเช่นนี้ แต่ก็ ไม่ใช่ว่าจะให้ อยู่อาศัยปะปนร่ วมกันไปหมด มีการขีดแบ่งความเป็นคน
ต่ างชาติ หรื อคนนอก (แขก) กั บคนสยามหรือคนใน ไว้ด้ วยเส้ นบางๆ ในการตั้ งถิ่นฐาน เพราะ
ชาวต่างชาติผู้มาใหม่จะไม่ได้ รับอนุญาตให้ ตั้งถิ่นฐานได้ตามใจประสงค์ พระมหากษัตริย์เป็นผู้ทรงพระ
ราชอํานาจในการอนุเคราะห์ ยกผื นแผ่นดิ นให้ พวกเขาเหล่ านั้นไปตั้ งที่ อยู่อาศั ยกัน หรือเรียกว่ า
“บ้าน” ซึ่ งก็มั กจะให้มี การสร้างอยู่นอกออกไปจากขอบเขตของเหล่ าคนสยาม ดังเห็ นได้ จากทั้งใน
สมั ยอยุธยาและกรุงเทพ
กรุงศรีอยุ ธยา “บ้าน” ชาวต่างขาติ เข้ามาขอพึ่งพระบรมโพธิ สมภารได้รั บพระราชทานให้
ตั้ งอยู่ภายนอกเกาะเมื องพระนครศรีอยุธยา พบเห็นได้ จากการศึกษาทางโบราณคดี ในปัจจุ บันที่
บริเวณริมแม่น้ําเจ้าพระยานอกเกาะเมือง พบมี “บ้านโปรตุเกส” “บ้านญี่ปุ่น” เป็นต้น
กรุงเทพ เมื่อแรกสร้ างเมื องขึ้นใหม่พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้ าจุ ฬาโลกก็ทรงโปรดฯ
พระราชทานที่ดินให้ชาวต่างชาติตั้งถิ่นฐานบ้านเรือนอยู่รอบนอกเกาะรั ตนโกสินทร์เช่นกั น เห็นได้จาก
“บ้านกะดีจีน” ซึ่งทรงโปรดฯ พระราชทานที่ดินฝั่งธนบุรีให้ชาวโปรตุ เกสที่ติ ดตามมาตั้งแต่ครั้งกรุงเก่า
สร้างบ้ านและศาสนสถานวัดซางตาครู้ส พระราชทานที่ดิ นให้ พวกแขกจามสร้างบ้านในบริ เวณที่
เรียกว่า “บ้านครัว” ริมฝั่ งคลองแสนแสบ
ทั้งนี้ก็เห็นได้ ว่าเส้นของการขีดแบ่ งระหว่ างความเป็นคนสยามหรือคนในกับคนต่างชาติหรือ
คนนอก ออกบางอยู่มากๆ เพราะขี ดกั้นกันในการตั้ งถิ่ นฐานที่ อยู่เพื่อความสะดวกในการควบคุม
กําลังคนเป็นทรัพยากรมีความสําคัญมากของยุคสมัยนั้น
ในกรณีของชาวจีนฮกจิวก็เช่นเดี ยวกัน เมื่อครั้งชาวจีนฮกจิวกลุ่มแรกๆ เดินทางเข้าสู่ประเทศ
ไทยจากคําบอกเล่าของผู้อาวุโส ต่างก็บอกเหมือนกันว่าไม่มีการตั้งด่านตรวจคนเข้าเมือง สามารถเดิ น
ทางเข้าได้โดยตลอดจากมาเลเซียถึงไทย48 และเมื่อเข้ามาถึงแล้วก็สามารถให้ตัวแทนเข้าไปยื่นเรื่องขอ
48เมธา เอื้อนนทัช , สัมภาษณ์ ที่บ้านเลขที่ 397/1 ม.2 ต.นาบอน จ.นครศรี ธรรมราช, เมื่อวั นที่ 20
ตุลาคม พ.ศ.2553 และอุ ดม วัชรวิจิ ตร. อายุ 83 ปี สัมภาษณ์ที่ สมาคมฟุโจวแห่งประเทศไทย สาขานาบอน ต.นา
บอน อ.นาบอน จ.นครศรีธรรมราช เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ.2554.