บทเรียนการดำเนินงานสภาวัฒนธรรม - page 367
๕๖๐
๑)
การสร้
างความเข้
าใจที่
ถู
กต้
อง
ให้
ทั่
วทั้
งสั
งคมว่
าวั
ฒนธรรมคื
ออะไร
และ
วั
ฒนธรรมสาคั
ญสาหรั
บการพั
ฒนาอย่
างไร
เป็
นยุ
ทธศาสตร์
ที่
สาคั
ญที่
สุ
ด
เพราะเมื่
อเกิ
ดความเข้
าใจที่
ถู
กต้
องแล้
วสั
งคมก็
จะปฏิ
บั
ติ
ถู
กต้
องได้
เอง
๒) การสนั
บสนุ
นเวที
ทางวั
ฒนธรรมในชุ
มชนท้
องถิ่
น
ควรสนั
บสนุ
นเวที
วั
ฒนธรรมใน
รู
ปแบบที่
หลากหลายในชุ
มชนท้
องถิ่
นต่
าง ๆที่
ริ
เริ่
มโดยชุ
มชนท้
องถิ่
น
๓)
ส่
งเสริ
มสถาบั
นครอบครั
ว
ไทยเคยมี
วั
ฒนธรรมครอบครั
วที่
อบอุ่
น
แต่
บั
ดนี้
สถาบั
นครอบครั
วได้
รั
บผลกระทบอย่
างหนั
กจากการพั
ฒนาแบบทั
นสมั
ย
๔)
ส่
งเสริ
มองค์
กรชุ
มชนและกระบวนการเรี
ยนรู้
ของประชาชน
ชุ
มชนที่
เข้
มแข็
ง
คื
อ
ผู้
ปฏิ
บั
ติ
วั
ฒนธรรมและชุ
มชนที่
เข้
มแข็
งจะก่
อให้
เกิ
ดการพั
ฒนาทุ
กด้
าน
๕)
ปรั
บการศึ
กษาให้
เชื่
อมโยงกั
บวั
ฒนธรรมไทย
การศึ
กษาของไทยในปั
จจุ
บั
นตั
ดขาด
จากรากทางวั
ฒนธรรมของตนเอง
ซึ่
งเป็
นเหตุ
สาคั
ญของความเสื่
อมสู
ญทางวั
ฒนธรรมและเกิ
ดปั
ญหา
ต่
างๆ
จากความขาดแคลนทางวั
ฒนธรรม
ควรปรั
บการศึ
กษาให้
เชื่
อมโยงกั
บวั
ฒนธรรมไทย
เพราะ
วั
ฒนธรรมเป็
นเรื่
องของการปฏิ
บั
ติ
และการซึ
มซั
บถ้
าการศึ
กษาเอาความเป็
นจริ
งเป็
นตั
วตั้
ง
การศึ
กษาก็
จะสั
มผั
สกั
บวั
ฒนธรรม
๖) วั
ฒนธรรมกั
บเศรษฐกิ
จ เนื่
องจากวั
ฒนธรรมมี
ความสาคั
ญต่
อการสร้
างความ
เข้
มแข็
งทางเศรษฐกิ
จ การกระจายรายได้
และการรั
กษาสภาพแวดล้
อมดั
งกล่
าวแล้
ว ควรร่
วมมื
อกั
น
สร้
างความเข้
าใจเรื่
องนี้
ให้
ชั
ดเจน และกาหนดยุ
ทธศาสตร์
ในการนามิ
ติ
ทางวั
ฒนธรร มเข้
ามาพั
ฒนา
เศรษฐกิ
จ
๗)
กองทุ
นและการบริ
หารงานวั
ฒนธรรม
ในการส่
งเสริ
มวั
ฒนธรรมกั
บการพั
ฒนา
ต้
องการเงิ
นทุ
นและการบริ
หารจั
ดการที่
คล่
องตั
วและมี
ประสิ
ทธิ
ภาพ
ควรมี
การเพิ่
มเงิ
นกองทุ
น
วั
ฒนธรรมให้
มี
จานวนมากพอ
๕. จากผลการวิ
จั
ยที่
พบว่
าการมี
กองทุ
นบริ
หารงานวั
ฒนธรรมจั
งหวั
ดเป็
นปั
จจั
ยที่
สั
มพั
นธ์
กั
บ
การดาเนิ
นงานของสภาวั
ฒนธรรมในเชิ
งปฏิ
ฐานในระดั
บปานกลาง ซึ่
งสอดคล้
องกั
บ ประเวศ
วะสี
(๒๕๓๗,
หน้
า
๒๓-๒๖)
ที่
ได้
เสนอยุ
ทธศาสตร์
เพื่
อเป็
นแนวทางใหญ่
ๆ
สาหรั
บส่
งเสริ
มเรื่
องวั
ฒนธรรม
กั
บการพั
ฒนาไว้
โดยเฉพาะในประการที่
๗ที่
เสนอว่
า
“๗)
กองทุ
นและการบริ
หารงานวั
ฒนธรรม
ใน
การส่
งเสริ
มวั
ฒนธรรมกั
บการพั
ฒนาต้
องการเงิ
นทุ
นและการบริ
หารจั
ดการที่
คล่
องตั
วและมี
ประสิ
ทธิ
ภาพควรมี
การเพิ่
มเงิ
นกองทุ
นวั
ฒนธรรมให้
มี
จานวนมากพอ”
๖. จากผลการวิ
จั
ยที่
พบว่
าการดาเนิ
นงานตามบทบาทหน้
าที่
ของสภาวั
ฒนธรรม เป็
นปั
จจั
ยที่
สั
มพั
นธ์
กั
บการดาเนิ
นง านของสภาวั
ฒนธรรมในเชิ
งปฏิ
ฐานในระดั
บมาก
ซึ่
งสอดคล้
องกั
บ กาสั
ก
เต๊
ะขั
นหมาก (๒๕๔๕) ที่
ได้
เสนอรู
ปแบบกระบวนการพั
ฒนาสภาวั
ฒนธรรมเพื่
อการดาเนิ
นงาน
วั
ฒนธรรมของจั
งหวั
ดและของท้
องถิ่
นไว้
ว่
ากระบวนการที่
ทาให้
สภาวั
ฒนธรรมเกิ
ดขึ้
น ขยายและพั
ฒนา
และดารงอยู่
ควรเป็
นดั
งนี้
๑) การสร้
างจิ
ตสานึ
กและความมั่
นใจในการดาเนิ
นงานวั
ฒนธรรม ควรได้
สร้
างความรู้
ความเข้
าใจจนเครื
อข่
ายภาคี
สมาชิ
กและประชาชนเห็
นคุ
ณค่
าและความสาคั
ญของงานวั
ฒนธรรมจนเกิ
ด
1...,357,358,359,360,361,362,363,364,365,366
368,369,370,371,372,373,374,375,376,377,...385
