บทเรียนการดำเนินงานสภาวัฒนธรรม - page 370

๕๖๓
เคารพสิทธิชุมชน อันเป็นเงื่อนไขสาคัญของการพั ฒนาไปสู่ความเป็นพหุสังคมที่ผู้คนแต่ต่ างกันทั้งในด้ าน
ฐานะทางเศรษฐกิจ ระบบการผลิ ต วิถีชีวิต และชาติพันธุ์
ข้อเสนอแนะจากการวิจัย
จากสรุปผลการวิจัยข้างต้น สามารถนาสู่ข้อเสนอแนะจากการวิจัย ได้ดั งนี้
๑. ข้อเสนอแนะสาหรับการนาผลวิจัยไปใช้ในการดาเนินงาน
๑.๑ จากผลการวิจัยที่พบว่าองค์ประกอบของเครือข่ ายภาคีสมาชิกสภาวัฒนธรรม เป็น
ปัจจัยที่ สัมพันธ์ กับการดาเนินงานของสภาวัฒนธรรมในเชิ งปฏิฐานในระดับปานกลาง และ
คณะกรรมการบริหาร สภาวัฒนธรรม เป็ นปัจจัยที่ สัมพันธ์กั บการดาเนินงานของสภาวัฒนธรรมใน
เชิงปฏิฐานในระดับปานกลาง และเมื่อพิจารณาประกอบกับบทบัญญัติใน รัฐธรรมนู ญแห่ง
ราชอาณาจักรไทย พุทธศั กราช ๒๕๕๐ ที่ได้กาหนดไว้ในหมวด ๔ หน้าที่ของชนชาวไทย มาตรา ๗๓
ว่า “บุคคลมีหน้าที่... พิทักษ์ ปกป้อง และสืบสานศิลปวัฒนธรรมของชาติ และภูมิปัญญาท้องถิ่น และ
สิ่งแวดล้อม ทั้งนี้ ตามที่กฎหมายบัญญัติ ” และหมวด ๓ สิทธิและเสรีภาพของชนชาวไทย ส่ วนที่ ๑๒
สิทธิชุมชน มาตรา ๖๖ ว่า “บุคคลซึ่งรวมตัวกันเป็นชุมชน ชุมชนท้องถิ่น หรื อชุมชนท้องถิ่นดั้งเดิม
ย่อมมีสิทธิอนุรักษ์ หรือฟื้นฟูจารีตประเพณี ภูมิปัญญาท้องถิ่น ศิ ลปวัฒนธรรมอันดีของท้องถิ่น และ
ของชาติ ” ซึ่ งแสดงให้เห็นว่าการดาเนินงานด้านวัฒนธรรมนั้นเป็นทั้ง “สิทธิ” และ “หน้ าที่ ” ของ
ประชาชน ทั้งที่เป็น “บุ คคล” “ครอบครัว” และ “ชุมชน” ที่เป็น “เจ้าของวั ฒนธรรม ” ที่จะต้อง
เรียนรู้ ทาความเข้ าใจ และดาเนินงานวัฒนธรรม (ทั้งในด้ านการศึกษาค้ นคว้าวิจัย การอนุรักษ์ การ
ฟื้นฟู การส่ งเสริม การเผยแพร่ การสืบทอด และการพัฒนา ) ด้วยการ “ระเบิดจากข้างใน ” ซึ่งจะ
ส่งผลให้เกิ ดการพึ่งตนเอง พั ฒนาตนเองได้อย่างต่อเนื่อง และยั่งยืน ซึ่งจะส่งผลต่ อเนื่องไปถึงการที่จะ
ทาให้เกิ ดการกินดี อยู่ดี และมีความสุขได้อย่างมีศักดิ์ ศรี ดังนั้น กระทรวงวัฒนธรรมและกรมต่างๆ
ควรสร้างความเข้าใจให้กับประชาชนอย่างกว้ างขวางและทั่วถึ ง เพื่อให้ประชาชนเกิดความเข้าใจ เกิด
ความตระหนัก เห็นคุณค่าและร่วมกันดาเนินงานวัฒนธรรมของตนเองตามความถนัด /ความสนใจลง
มือในฐานะ “เจ้าของวั ฒนธรรม ” และควรขยายเครือข่ายภาคี สมาชิกออกไปอย่ างกว้างขวางและ
เชื่อมโยงกันเป็นเครือข่าย ควรมี การขยายทั้งแนวตั้ งและแนวนอนจนสามารถ “ถักทอ” กันได้อย่ าง
แข็งแรง ในขณะเดียวกันก็ส่ งเสริมและสนับสนุนให้ เครือข่ายภาคีสมาชิกต่ างๆ ได้ประสานเชื่อมโยงกัน
เป็นเครือข่ายเพื่ อให้เกิ ดพลังในการดาเนินงานวัฒนธรรมของท้องถิ่นได้อย่างพร้อมเพรียง และไปใน
ทิศทางเดียวกัน โดยเน้ นการมีส่วนร่ วมอย่างสาคั ญของเครือข่ ายภาคีสมาชิกและประชาชน ซึ่งควรเน้น
การดาเนินงานวั ฒนธรรมที่เกิดจากการมีส่วนร่ วมของ เครือข่าย ภาคีสมาชิกและประชาชนอย่าง
กว้างขวางและทั่ วถึง ควรให้ประชาชนมีส่วนร่วมอย่างสาคัญในการคิดและร่ วมกันดาเนินการตาม
วิถีทางประชาธิปไตย โดยเน้นงานวัฒนธรรมที่ ใกล้ตัวประชาชนที่สุดก่ อนที่จะขยายวงออกไปยังเรื่อง
อื่นๆ
๑.๒ จากผลการวิจัยที่พบว่าการได้ รับการส่งเสริม/สนับสนุนในการดาเนินการของสภา
วัฒนธรรมจากหน่วยงาน/องค์กรต่างๆ ในพื้นที่/ท้องถิ่นเป็นปัจจัยที่สัมพันธ์กับการดาเนิ นงานของสภา
วัฒนธรรมในเชิงปฏิ ฐานในระดับมาก และเมื่อพิจารณาประกอบกับบทบั ญญัติ ใน รัฐธรรมนูญแห่ง
ราชอาณาจักรไทย ๒๕๕๐ ที่ได้กาหนดไว้ในหมวด ๑๔ การปกครองส่วนท้องถิ่น มาตรา ๒๙๐ ว่า