การศึกษางบประมาณด้านวัฒนธรรมภาครัฐ ปีงบประมาณ ๒๕๕๔ - page 24

10
เข้มแข็ งของสถาบันหลักทางสังคม พัฒนาบทบาทของสถาบันทางสังคมให้เอื้ อต่อการพัฒนาคน และสร้างค่านิยมให้คน
ไทยภาคภูมิใจในวัฒนธรรมไทย และยอมรับความแตกต่างของความหลากหลายทางวัฒนธรรม เพื่ อลดปัญหาความ
ขัดแย้งทางความคิด และสร้างความเป็นเอกภาพในสังคม ตลอดจนสร้างเครื อข่ายความร่วมมือทางวั ฒนธรรมร่วมกับ
ประชาคมโลก โดยเฉพาะประชาคมอาเซียน เพื่อให้เกิดการไหลเวียนทางวัฒนธรรมในรูปแบบการแลกเปลี่ ยนเรียนรู้
เพื่อส่ งเสริมความเข้าใจระหว่างประชาชนในการเรียนรู้ประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม และการรับรู้ข้อมูลข่าวสารของกัน
และกัน” (สํานักนายกรัฐมนตรี. 2554 : หน้ าบทนํา)
สรุปว่ า งบประมาณปีพุทธศั กราช 2554 เป็นงบประมาณที่รัฐจัดสรรให้กระทรวง และกรมต่ างๆ ภายใต้
แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่ งชาติฉบับที่ 10 และต่อเนื่องเชื่อมโยงให้สอดรับกับแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม
แห่งชาติฉบับที่ 11 เพื่อการพัฒนาประเทศให้สอดคล้อง และบูรณาการอย่ างต่อเนื่องและยั่งยืน
2.3 แนวคิดเกี่ยวกับการจัดการภาครัฐ
เกริกเกียรติ พิพัฒน์เสรีธรรม (2546 : 58-59) ได้ให้แนวคิดไว้ว่ า การบริหารจัดการภาครัฐเป็นศาสตร์ที่
พัฒนามาจากทฤษฎีทางรัฐศาสนศาสตร์ และการบริหารรัฐกิจ ซึ่งมีการพัฒนาการมาอย่างต่อเนื่อง นักคิ ดหลายท่านได้
เสนอทัศนะเกี่ยวกับพัฒนาการของแนวคิดดังกล่าวโดยแบ่ งตามลักษณะเค้าโครงความคิ ด หรือที่ เรียกว่า “พาราไดม์ ”
ซึ่งจําแนกได้ดังนี้
1. การแยกการบริหารกับการเมืองออกจากกันเป็นสองส่วน ( ค.ศ 1900-1926 ) ที่ เป็นจุดเริ่มต้นของ
การศึกษาวิชาบริหารรั ฐกิจ เป็ นแนวความคิดของการแยกการบริหารกับการเมืองออกจากกันเป็นสองส่วน เป็น
แนวความคิดของนักรั ฐศาสตร์ โดย Goodnow ได้กล่ าวว่า รัฐบาลมีหน้าที่แตกต่างกันอยู่ 2 ประการคือ การเมืองและ
การบริหาร กล่าวคือ การเมืองเป็นเรื่ องของการกําหนดนโยบายหรือการแสดงออกซึ่ งเจตนารมณ์ของรัฐ ส่วนการ
บริหารเป็นการนํานโยบายต่างๆ เหล่านั้น ไปปฏิ บัติ ส่วน Leonard D. White ได้ชี้ให้เห็นว่า การเมืองไม่ควรเข้ามา
แทรกแซงการบริหาร การศึ กษาเรื่องการบริ หารรัฐกิจควรจะเป็ นการศึกษาในแบบวิทยาศาสตร์เป็นการศึกษาถึ งความ
จริง ปลอดจากค่านิยม ของผู้ที่ศึกษา หน้าที่ของการบริหารก็ คือ ประหยัดและประสิทธิภาพ ส่วนการศึกษาเกี่ยวกับ
เรื่องการกํ าหนดนโยบายสาธารณะและปัญหาต่างๆ ที่ เกี่ยวข้ องถือเป็นเรื่องของนั กรัฐศาสตร์ ในระยะนี้วิชาการบริหาร
รัฐกิจถือว่าเป็นสาขาหนึ่ งของวิชารัฐศาสตร์
2. หลักของการบริหารจัดการ (ค.ศ 1927-1937 ) เป็นช่วงที่ต่อจากแนวความคิดแรก โดยมองว่าวิ ชาการ
บริหารรัฐกิจเป็นเรื่องของหลักต่างๆ ของการบริหารที่มีลักษณะเป็นวิทยาศาสตร์แน่นอน สามารถค้นพบได้และนัก
บริหารสามารถที่จะนําเอาหลั กต่างๆ เหล่านั้นไปประยุ กต์ได้ ในแนวความคิดนี้มุ่งที่สิ่งหรือประเด็นที่ศึกษา ซึ้งก็คือ
ความรู้ความชํานาญเกี่ยวกับหลักเกณฑ์ต่างๆ ของการบริหาร ไม่ได้สนใจเกี่ยวกับสถาบันที่ศึกษา เพราะมองว่าการ
บริหารรัฐกิจและธุรกิจสามารถใช้หลักของการบริหารอย่ างเดียวกันได้ ตัวอย่างหลักเกณฑ์การบริหารที่มี ชื่อเสียง เช่น
หลักที่เป็นหน้าที่ของนักบริหาร คือ POSDCORB ของ Gulic และ Urwick เป็นต้น ต่อมาพาราไดม์นี้ได้รับการโจมตี
จากนักวิชาการสมัยต่ อมา ว่าการบริหารกั บการเมืองไม่สามารถแยกออกจากกันได้ และหลักการบริหารต่ างๆ นั้นไม่
สอดคล้องลงรอยตามหลักของเหตุผล หลักทุกอย่างของการบริหารจะมีหลักที่ตรงกั นข้ามกันเสมอ หลักต่างๆ ของการ
บริหารไม่สามารถใช้ได้ในทางปฏิบัติ จะเป็นได้แค่ เพียงภาษิตทางการบริหารเท่านั้น