ct154 - page 88

80
เป็ นพรานฟัง พ่อสนใจจึงชวนเพื่อนไปดู คนที่ทุ่ง เห็ นเขากินข้าวกั นอยู่ก็ ถามว่า ไปได้ข้ าวมาจากไหน
ชาวทุ่ งก็บอกว่ า ได้ข้าวมาจากนา ซึ่งพวกเขาเป็ นผู้ปลูกข้าวไว้ แล้วชี้ให้ดูนาแล้ ว อธิบายวิธีทานาให้พวก
ชอง แต่นั้นมาพวกชองก็รู้จักทานา เมื่อเกี่ยวและตาข้าวแล้วก็เอารามาหุงข้าว ส่วนข้าวสารนั้ นเขาทิ้งกัน
จนเป็ นกองโต ทั้งนี้เพราะพวกชองลืมถามไปว่ า เอาส่วนไหนของข้ าวมากิน อยู่มาวั นหนึ่งพ่อแม่ไม่ อยู่
บ้าน ทิ้งลูกสาวให้อยู่เลี้ ยงน้อง น้องตื่นขึ้นมาหิวก็ร้องไห้ไม่ยอมหยุ ด พี่สาวโกรธคิดจะลงโทษน้อง มองไป
เห็ นข้าวสารเมล็ ดโตกว่ารา จึงนึกในใจว่าหากเอาข้ าวสารมาหุงให้น้ องกินคงจะติดคอน้ อง จะได้หยุด
ร้ องไห้ เมื่ อหุ งข้าวเสร็ จจึงลองชิ มดูรู้สึ กว่านุ่ มและมีรสชาดอร่ อยกว่ารา พี่สาวกินเสียเอง เมื่ อพ่อแม่
กลั บมาก็เล่าให้พ่อแม่ ฟัง พ่อแม่ลองชิ มดูก็ ติดใจ แล้วเล่าให้เพื่ อนบ้านฟัง เพื่อนบ้านก็ลองชิ มดู แต่นั้นมา
พวกชองก็หุงข้าวกิน” (ชิน อยู่ดี.2524:10)
จากนิ ทานดังกล่ าว สันนิษฐานว่า การปลูกข้ าวนั้น เป็นระบบการผลิ ตที่ นามาจากกลุ่มคนใน
พื้นที่อื่นที่มีการปลูกข้าวเป็ นหลัก เช่น กลุ่ มคนในพื้นที่ราบลุ่มภาคกลาง แม้ว่าผู้วิจัยจะไม่สามารถยั นยืน
ได้ ในประเด็นนี้ แต่การใช้ พื้นที่ในการปลู กข้าวนาลุ่มก็สามารถโต้ เถียงกับ กรรณิ การณ์ เกนิกานนท์
(2522) ที่กล่ าวว่า “คนชอง เป็นคนป่าที่เร่รอนอยู่ ในป่า” เนื่องจากการปลูกข้ าวต้องใช้เวลาหลายเดือน
กว่าจะทาการผลิตเสร็จสิ้นในแต่ละฤดูกาล ดังนั้นจึงไม่สามารถเคลื่อนย้ายไปอาศัยอยู่ ในพื้นที่อื่ นได้ ส่ วน
การเข้าป่าก็เพื่อเก็บของป่า รวบรวมกลับมาไว้ที่บ้านเรือนบริเวณใกล้พื้นที่ทานา
ภาพประกอบ 15 : ภาพแสดงพื้นที่ปลูกข้าวบ้านคลองพลู
ชิ น อยู่ดี กล่าวว่า คนชองจะทาทั้งทานาไร่และนาดา (ชิ น อยู่ดี . 2524) การเลือกชนิดข้าว
ขึ้นอยู่กับทาเลพื้นที่ตั้ง ข้าวไร่ จะปลูกพื้นที่ดอนเชิงเขาตะเคี ยนทอง ส่วนข้ าวลุ่ม (flooded rice) ปลูกใน