ct154 - page 92

84
ความมุ่ งหมายในการเข้าป่าแต่ละปีก็ เพื่อเจาะน้ามันยางและปลูกกระวานบนเทือกเขาสอยดาว ส่ วนของ
ป่าและเครื่ องเทศอื่น เป็นผลพลอยได้ จากการเดินทางเข้าป่าแต่ละครั้ ง
ภาพประกอบ 17 : ภาพแสดงต้นกระวานที่ปลูกไว้ทั่วไปในชุ มชน
การปลู กกระวานนั้น พบว่าพื้นที่ปลูกกระวานเป็นมรดกสืบทอดจากบรรพบุรุษ ในอดีตชาวเขมร
ที่อาศัยอยู่ ตามพรมแดนระหว่างประเทศไทยและกัมพูชา ได้ผลิ ตกระวานส่งให้เจ้าผู้ ครองเมืองประเทศ
กัมพู ชาเพื่อใช้เป็นสมุ นไพร ต่อมาคนในจันทบุรี ได้นามาปลูกบริเวณเขาสอยดาว จะปลูกตั้ งแต่บริเวณเชิง
เขาจนถึงที่ราบยอดเขาสอยดาว ชาวบ้านจะขึ้นเขาเพื่ อดูแลกระวานปีละครั้ ง ครั้งละประมาณ 1 สั ปดาห์
ในระหว่ างเดือนพฤษภาคมถึงกรกฎาคม ซึ่งเป็ นช่วงที่กระวานกาลังจะออกดอกหรืออาจออกดอกแล้ ว
และเริ่ มมีเมล็ ดอ่อนติดในดอก ชาวบ้านจะทาการกาจัดวัชพื ชรอบๆ กระวาน ตลอดจนตั ดกิ่งใบที่ ไม่
สมบู รณ์ทิ้ ง แต่ไม่มีการรดน้ าพรวนดิ น ใส่ปุ๋ ย และจะกลับขึ้ นไปเก็ บเกี่ยวอี กครั้ งช่วงระหว่ างเดื อน
กรกฎาคมถึงกันยายน ในการเดินทางนั้นจะขนเสบียงอาหารขึ้นไปด้วย เช่น ข้าวสารอาหารแห้ ง พร้อม
ด้ วยวัสดุอุปกรณ์ ต่างๆ ได้ แก่ มีด ผ้ายางสาหรับกันฝน และใช้รองนอน น้ามันก๊าดและถ่านแก๊สสาหรับ
ใช้ กับตะเกียงให้แสงสว่าง กระสอบและถังสาหรั บใช้บรรจุกระวาน และอื่นๆ ที่จาเป็น รวมทั้ ง หัวหมู
เหล้าขาว ธู ปเทียน สาหรับเซ่นไหว้เจ้าป่าเจ้าเขา การเก็บเกี่ ยวกระวาน จะใช้มื อดึ งเอาก้านดอกกระวาน
จากโคนต้ น ซึ่งมีเม็ดกระวานติ ดอยู่ในดอก ใส่ลงถุง แล้วขนกระวานสดมาที่ลานย่ าง ทาการปลิดเม็ ด
กระวานจากช่อดอกในตอนกลางคื น เมื่อปลิดแล้ วก็นาไปย่างบนกองถ่ านไฟ กระวานสดแห้งสนิทดี จะมี