ct154 - page 76

68
เครื่องมือในการต่อรองกับเจ้าที่ ซึ่งสามารถสร้างความมั่นใจให้กับผู้ผลิ ตว่า เจ้าที่จะดู แล และคุ้มครอง
การผลิตในแต่ ละครั้งได้ ส่ วนใหญ่จะทากับสวนเงาะ และสวนทุ เรียน สาหรั บศาลนา ไม่พบว่ามีคน
ท้องถิ่ นทาการบนบานด้วยเครื่องเซ่นไหว้ต่างๆ ในลั กษณะการต่อรองกับเจ้าที่ แต่เป็นการเซ่ นไหว้เพื่ อ
ขอร้ องให้พระแม่ธรณีคุ้ มครองดูแลต้นข้าวในนา ให้มี ผลผลิตเพียงพอก็ การบริโภคในแต่ละปี อย่างไรก็
ตาม การเซ่นไหว้ศาลเจ้าที่นั้น ปัจจุบันคงหลงเหลือเฉพาะกลุ่มคนดั้งเดิ มในท้องถิ่นเท่านั้น กาลังจะเลือน
หายไป ซึ่ ง เฉิน ผันผาย กล่าวว่า การให้ศาลนา ศาลไร่ ของชาวชอง ปัจจุบันเด็กรุ่นหลั งจะไม่รู้ เพราะ
ผู้นาพิธี นี้ได้ตายไปหมดแล้ว หรือยังอยู่ก็ไม่ได้ทาการให้ศาลนาอีกแล้ว เพราะว่าความเจริญด้านวั ตถุเข้า
มามีบทบาทมากมาย(เฉิน ผันผาย. ม.ป.ป.)
ภาพประกอบ12 : ภาพแสดงการเซ่นไหว้เจ้าที่
การตั้ งศาลเจ้าที่ เพื่ อเซ่นไหว้ บ่งบอกถึงการดารงอยู่ของคนบ้านคลองพลู ประการแรก
เมื่อสมัยก่ อนมีการกาหนดเอกสารสิทธิ์ในที่ ดิน การตั้งศาลเจ้าที่ต่างๆ เพื่อเซ่นไหว้ นั้น ประการแรก การ
เซ่นไหว้เจ้าที่ เป็นสัญลักษณ์ ในการกาหนดพื้นที่การจับจองว่า พื้ นที่ใดเป็นของใคร ซึ่งพบว่า พื้ นที่อยู่
อาศั ยกับพื้นที่เพาะปลูกของคนในท้องถิ่นแยกออกจากกั น เช่น บ้านเรือนอยู่ คลองพลู แต่ พื้นที่ทากินอยู่
ตะเคียนทอง เป็ นต้น ดังนั้นศาลเจ้ าที่จึงถูกใช้ประโยชน์ ในการให้ ความหมายทางสัญลักษณ์อาณาเขต
ดิ นแดนทามาหากินของครอบครั ว โดยสื่อผ่านศาลเจ้าที่ ว่า พื้นที่นั้นๆ มีเจ้าของที่ดิ นแล้ว ประการที่ สอง
คื อ การเซ่นไหว้เจ้าที่ในบริบทบ้านคลองพลู ยุคหลั งปี พ.ศ.2500 เมื่อพื้นที่ป่าถูกตั ดโค่นลง และมีผู้คน